Fingers Crossed

Image

Προ πτυχίου, συνήθιζα να πηγαίνω καφέ τα μεσημέρια.Ήταν μία αγαπημένη συνήθεια ανάμεσα στο μεσημεριανό ξύπνημα και το αλκοόλ τα βράδυα. Μερικές φορές μεσολαβούσε και διάβασμα. Μετά πτυχίου, όλες αυτές οι αγαπημένες συνήθειες έχουν αντικατασταθεί από απόρριψη. Αν και βρίσκουμε το βιογραφικό σας δυνατό, δεν μπορούμε να σας περάσουμε στην επόμενη φάση ή Λυπούμαστε βαθύτατα, αλλά άλλοι υποψήφιοι παρουσιάζουν προφίλ που καλύτερα ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις μας. Ή Δυστυχώς δεν σας επιλέξαμε για τη θέση και δε μπορούμε να σας πούμε τους λόγους. Ή σας ευχαριστούμε για το ενδιαφέρον σας στην εταιρεία μας αλλά το ενδιαφέρον δεν είναι αμοιβαίο. Ή, είστε βλάκας και δεν θα βρείτε ποτέ δουλειά. Χαχαχα, ηλίθιε υποψήφιε, όσο και να προσπαθείς δεν πρόκειται να σε πάρει ποτέ κανείς. Θα κρατήσουμε το βιογραφικό σου στη βάση δεδομένων μας για να το κοιτάμε και να γελάμε τις Δευτέρες. Που πας χωρίς προϋπηρεσία ρε Καραμήτροοο;;!!!;! Με εκτίμηση, ο υπεύθυνος προσλήψεων.

Ο ελεύθερος χρόνος μου είναι άπειρος κι αυτό δε μπορώ να το διαχειριστώ. Οι πιο παραγωγικές μου περίοδοι ήταν όταν ήμουν πιεσμένος από παντού. Μπορεί να είχα ένα τέταρτο ελέυθερο χρόνο αλλά θα φρόντιζα να το γεμίσω με κάτι παραγωγικό. Τώρα δεν έχω καμία όρεξη. Περνάνε οι μέρες και βλέπω πως η ζωή μου δεν μου αρέσει. Ευτυχώς είναι μεταβατική φάση (και με αυτό ολοκληρώθηκε η αισιοδοξία μου αυτήν την περίοδο). Μαγική η ζαργάνα όπως πάντα, τα Χανιά πάντα πανέμορφα, αλλά τίποτα άλλο. Για να γεμίσω τη μέρα μου διαβάζω βιβλία σαν να μην υπάρχει αύριο. Βλέπω ταινίες που έχω ξαναδεί, κάνω σκέψεις που δεν έχω ξανακάνει. Με τον καιρό γίνομαι περισσότερο μισάνθρωπος, η υπομονή μου εξαντλείται με το παραμικρό.

Πριν μερικές μέρες μου έκαναν ένα ψυχολογικό τεστ στο οποίο βρήκαν ότι η σεξουαλική μου ζωή ζητά την προσοχή μου, ότι για κάποιο αρρωστημένο λόγο έχω συνδυάσει την παιδική μου ηλικία με την ζαργάνα μου, ότι η ζωή μου με εκνευρίζει κι ότι ευτυχώς που παραιτήθηκα από την τελευταία μου δουλειά αλλιώς θα χρειαζόμουν ψυχολόγο. 25% επιτυχία το τεστ. Μου είπαν και τον καφέ με 100% επιτυχία: «βλέπω δρόμο».

Βλέπω πολλούς εφιάλτες. Με πήρε η μάνα του κοντού να μου πει πως ο κοντός πέθανε. Όλη τη νύχτα έκλαιγα στο όνειρό μου. Ονειρεύτηκα ότι μου έκαναν δώρο ένα μωρό, κι εγώ το δέχτηκα. Με πήραν τηλέφωνο από μία δουλειά και μου είπαν ότι πέρασα όλες τις φάσεις επιτυχώς και, για να πάρω τη θέση, μένει μία μόνο εύκολη δοκιμασία: να κερδίσω μία παρτίδα μπιρίμπας. Τα φύλλα στη μοιρασιά ήταν χάλια, έχασα τη δουλειά. Σε ένα άλλο με έβαλαν να γράψω ένα διαγώνισμα θρησκευτικών ως στάδιο επιλογής υποψηφίων και έγραψα 13!! Κάτω από το μέσο όρο εννοείται, άρα κόπηκα πάλι. Ονειρεύτηκα ότι πήγα για καφέ με τα φιλαράκια, έπινα καφέ με τον Ρος και τη Φοίβη και μετά πήγαμε και οι 7 μας σε ταβέρνα. Ονειρεύτηκα ότι παντρεύτηκα τη ζαργάνα, η οποία είχε βάψει τα μαλλιά της πλατίνα και είχαμε ήδη 4 παιδιά. Ονειρεύτηκα ότι την απάτησα με την Σερίνα από το γκόσιπ γκερλ, σε ένα άλλο όνειρο. Ευτυχώς που δεν ξέρει ελληνικά ο Ίρβιν Γιαλομ…

‘Ηρθαν οι γιορτές και πέρασαν. Ήταν ομορφα, αν και δεν κατάλαβα πολλά ούτε φέτος. Οι φίλοι μου μου λένε πως έχω κλειστεί στον εαυτό μου και, ενώ διαφωνώ στιγμιαία, μάλλον έχουν δίκιο. Άρχισα να κάνω τα ρεζολούσιονς της νέας χρονιάς. Δεν ήταν πολλά, και το μόνο που υποδεικνύουν είναι ότι έχω αρχίσει να χάνω την γοητευτική μου παιδικότητα. Οπότε τι μένει; Μόνο μία στεγνή και ακαταμάχητη αρρενωπότητα. Περίπου πέντε πρωτοχρονιές τώρα, λέω πως φέτος θα αλλάξω την αναβλητικότητά μου. Θα το πω και φέτος, αρχίζοντας με το να πληρώνω την κλήση που λήγει σε μία εβδομάδα. Πρέπει να γίνω πιο θετικός άνθρωπος, όσο περνάνε τα χρόνια μιζεριάζω και δε μου αρέσει αυτό που πάω να γίνω. Να κάνω εκδρομές με τη ζαργάνα που λυσσάει κάθε σαββατοκύριακο. Αν έχει ένα ελάττωμα είναι αυτό, που θέλει εκδρομές κάθε εβδομάδα. Να αποβάλλω αυτό της το ελάττωμα ή να το αποκτήσω κι εγώ; Το δεύτερο, γιατί είπα πως θέλω να γίνω θετικός άνθρωπος. Ποιος θετικός άνθρωπος βαριέται τις εκδρομές; Να αρχίσω να γίνομαι τσιμπούρι σε νέο κόσμο μπας και με παίρνουν έξω μαζί τους γιατί, από τότε που έφυγε ο κοντός το αγαπημένο μου μπαράκι είναι το σπίτι μου. Να ελαττώσω το κάπνισμα γιατί θα αρχίσω να χρωστάω και στη γιαγιά μου. Η οποία παρεπιμπτόντως, μου έδωσε τριάντα ευρώ τα Χριστούγεννα τονίζοντας «ΔΕΝ έχω πληρωθεί», απλώς γιατί της αρέσει να δημιουργεί ενοχές. Από την άλλη, 26 χρονών μαντράχαλος και παίρνω ακόμα λεφτά από τη γιαγιά μου, μάλλον θα έπρεπε να νιώθω ενοχές. Να συνεχίσω να έχω φωτογένεια (φώτο).

Σε μερικές μέρες έχω τη γιορτή μου και λέω να κλείσω μία ταβέρνα για τους φίλους μου για το βράδυ, να τους πω να πάνε κι εγώ να κάτσω σπίτι. Με τριάντα ευρώ της γιαγιάς ούτε κολοκυθοκεφτέδες δεν παίρνω. Κατέβασα ένα καινούριο σήριαλ χτες το οποίο μου δημιούργησε έντονα την ιδέα πως η ζαργάνα θα πεθάνει. Μιλάμε για πολύ κλάμα στι 5 το πρωί. Καταλαβαίνω πως είναι κουλό, κι αυτό το άγχος θανάτου που έχω πρέπει να το κοιτάξω. Αλλά για να έρθω στα ίσα μου νομίζω πρέπει να βρω δουλειά. Οπότε όλοι εσείς που με διαβάζεις, ευχήσου τα καλύτερα για τον επαγγελματικό μου τομέα γιατί η καλή μου ψυχολογία θα βγαίνει και στο μπλογκ που τόσο σε συναρπάζει.

Καλή χρονιά!

Let’s talk

Πέρασε πολύς καιρός από την τελευταία φορά που ήμουν εδώ. Και θα έλεγα ψέμματα πως ήταν η δραστήρια ζωή μου που με κρατούσε μακρυά από το ανάρπαστο μπλογκ μου. Αλλά πέρασαν τέσσερις ολάκεροι μήνες και οι μεγαλειώδεις σκέψεις μου πρέπει να εντυπωθούν στο εικονικό χαρτί αν θέλω να αλλάξω τον κόσμο, εσάς δηλαδή, μιας κι έχετε τεράστια περιθώρια βελτίωσης.

Lets talk about jobs. Τα επαγγελματικά για τους Υδροχόους φαίνονται υποσχόμενα για το πρώτο εξάμηνο του 2011, ενώ είναι απόλυτα βέβαιο ότι οι περισσότεροι άνδρες υδροχόοι θα μπουν στο στρατό μέσα στο 2ο εξάμηνο του 2011. Παλιοί γνώριμοι επιστρέφουν αμετανόητοι και ζήτουλες. Αλλά ως κλασικά υδροχοάκια θα αντιδράσετε σπασμωδικά και κυκλοθυμικά επιτρέποντάς τους επανείσοδο στη ζωή σας. Αν θέλετε τη γνώμη μου, θα κάνετε τραγικό λάθος! Μα καλά, το 2009 δεν σας έμαθε τίποτα; Αδιορθωτοι. Ποτέ δε λέμε ναι σε έκπτωτους αγγέλους, πότε θα το καταλάβω;

Τις προάλλες μιλούσα με τον αδερφό μου για δουλειές γιατί είναι στην πρώτη πρώτη φάση: όχι, δεν προσπαθεί να βρει δουλειά. Προσπαθεί να βρει την προϋπηρεσία για να βρει αργότερα δουλειά. Κοιτάζοντας λοιπόν τις αγγελίες και όντας μηχανικοί, ευχήθηκα να ήμουν ΚΟΠΕΛΑ ΕΜΦΑΝΙΣΙΜΗ αφού έτσι θα είχα άπειρες επιλογές καριέρας. Θα μπορούσα να γίνω σερβιτόρα, ταμείας, να δουλέψω σε τουριστικές επιχειρήσεις, σε κωλόμπαρα αλλά και ως babysitter. Έχω συνειδητοποιήσει πια πως, παρά τα πτυχία, τη δουλειά θα μου τη φάει η καριόλα η εμφανίσιμη.

Lets talk money, biatch. Οι υδροχόοι, όντας αμιγώς πνευματικοί άνθρωποι, δεν λογαριάζετε τα λεφτά. Θα έπρεπε, γιατί αργά ή γρήγορα θα τους χάσετε τους φίλους σας που τα λογαριάζουν.

Lets talk health. Μετά από δυόμιση χρόνια, που διαγνώστηκα λανθασμένα με έμφραγμα ενώ απλώς η καρδιά μου είναι περίπου 5-10 εκατοστά χαμηλότερα από τους θνητούς, επιστρέφω στον τομέα της υγείας να κάνω το τσεκάπ μου. Αυτή τη φορά θα το κάνω καλά. Άρχισα με οδοντίατρο, που είχα να πάω από τα 14 μου. Το αποτέλεσμα; Για τις προσεχείς μέρες μόνο γραπτώς θα επικοινωνώ, έχω κάνει 4 σφραγίσματα και μάλλον θα τερματίσω! Ακολουθεί καθαρισμός και, από ότι φαίνεται, μασέλα. Θα ακολουθήσει καρδιολόγος, παθολόγος (προληπτικοί οι λόγοι), αλλεργιολόγος, οφθαλμίατρος και νευροψυχίατρος. Ω ναι, νομίζω ότι πρέπει να αρχίσω από τον τελευταίο.

Lets talk. What about? You. No thank you.

Κάτι που φαίνεται να με απασχολεί τον τελευταίο καιρό  είναι αν σημασία έχουν οι σκέψεις ή οι πράξεις. Μπορείς ας πούμε να κάνεις σκοτεινές σκέψεις αλλά όχι σκοτεινές πράξεις. Πράγματα που για ‘σένα είναι φυσιολογικά για τους άλλους είναι ίσως σοκαριστικά. Η αλήθεια είναι πως η συναισθηματική μου νοημοσύνη (μεταξύ άλλων) είναι σαφώς μεγαλύτερη των περισσότερων ανθρώπων κι έτσι έχω μεγαλύτερη επαφή με τα συναισθήματά μου (κάτι που συνεπάγεται πως έχω και συναισθήματα βλάκα). Η αλήθεια είναι πως κανείς δε μπορεί να ελέγξει τις σκέψεις του, οπότε δε μπορείς να κατηγορήσεις κανέναν που σκέφτηκε κάτι, μπορείς μόνο να τον κατηγορήσεις για κάτι που έκανε. Το λέει και ο Μάρκες, «οι άνθρωποι θα σε θυμούνται για τις πράξεις σου, όχι για τις σκέψεις σου».  Δεδομένου αυτού, οι σκοτεινές σκέψεις είναι αναπόφευκτες, ας το δεχτούμε όλοι να τελειώνουμε.

Ας περάσουμε στη σημασία της -μία λέξη που δεν ξέρω μπαίνει εδώ ακριβώς!-. Είναι γνωστό της πάση πως είμαι εκδικητικός. Είναι γνωστό επειδή εγώ το έθεσα έτσι. Κάποιος που ακούει να λες πως είσαι εκδικητικός, περιμένει έναν άνθρωπο συμβατικά εκδικητικό με όλα τα αρνητικά χαρακτηριστικά που συνοδεύουν την εκδίκηση. Έχει διαφορά όμως να είσαι εκδικητικός, δηλαδή να θες να πάρεις εκδίκηση, προσωπικά, και άλλο να ελπίζεις σε μία,»ηθική δικαίωση» ας το ονομάσω. Με λίγα λόγια, σου κάνει κάποιος μία μαλακία, και εσύ είσαι κιουρία και δεν του λες τίποτα και δεν ξεσπάς.. Ε! Δεν ελπίζεις ότι ο χρόνος θα σε δικαιώσει; (μία από τις σκοτεινές σκέψεις είναι αυτή).Συνδέοντας λοιπόν το θέμα των σκοτεινών σκέψεων και αυτού που αναλύω τώρα: όταν οι άλλοι πλέον σε έχουν στο μυαλό τους ως εκδικητικό και παράλληλα εκφράζεις μία σκοτεινή σου σκέψη, στο μυαλό τους τα δύο ταυτίζονται και καταλήγεις ώς ένας άνθρωπος με άσχημα χαρακτηριστικά, ή τουλάχιστον με τα περισσότερα άσχημα χαρακτηριστικά.

Το ότι αποζητάς εκδίκηση με την καρμική έννοια, δεν σε κάνει συμβατικά εκδικητικό, ότι δηλαδή θα προσπαθήσεις να εκδικηθείς τον άλλον, να τον πληγώσεις όπως σου έκανε. Ζητάς μία ηθική δικαίωση πως ο άνθρωπος που σου φέρθηκε σκάρτα κάποια στιγμή θα ζήσει κάτι αντίστοιχο, ή ότι θα μετανοήσει για τη συμπεριφορά του. Είναι μία φυσιολογική σκέψη από έναν πληγωμένο άνθρωπο να σκεφτεί έτσι, τουλάχιστον για έναν άνθρωπο που δεν είναι κινηματογραφικά δυνατός και μοιραίος για να ξεπερνάει καταστάσεις με ένα κλείσιμο του ματιού. Ελπίζω να κατάλαβες τον πολύπλοκο συνειρμό μου. Σου ανέλυσα τον πιο πρόσφατο προβληματισμό μου για να σε προβληματίσω. Εγώ το έλυσα κι αυτό, συνειδητοποιώντας πόσο υπέροχος άνθρωπος είμαι και σε επαφή με τα τσάκρα μου και το κέντρο μου. Αντλώ και εκπέμπω θετική ενέργεια, εκτός από τις φορές που δεν συμπαθώ κάποιον, δηλαδή το 80% των ανθρώπων που ξέρω. Γιατί, βλέπεις, η τεράστια συναισθηματική νοημοσύνη πάει πακέτο με το να καταλαβαίνεις και τα συναισθήματα του άλλου, και σπάνια ενθουσιάζομαι με αυτό που βλέπω. Ας είναι. Αρκετά είπα για τους άλλους. Από δω και περα θα μιλάω μόνο για μένα.

Julyz

Ιούλιος 2003

Μετά από 6μιση μήνες ταραχώδους και παθιασμένης σχέσης μαθαίνω ότι το πουτανάκι με κεράτωσε. Βρε ουστ, τηλέφωνο και τέλος. Μετά από μία εβδομάδα με πήρε τηλέφωνο να μου πει ότι θέλει πίσω το δαχτυλίδι που μου είχε κάνει δώρο γιατί ήταν λέει δώρο από τη μητέρα της.

Ιούλιος 2006

Φοιτητής. Τελειώνουν οι διακοπές στην Πρέβεζα, μία θυελλώδης σχέση βρίσκεται στο τέλος της και κατεβαίνουμε με κάτι πορτογαλίδες Χανιά. Οι πορτογαλίδες στην πραγματικότητα ήταν παρέα από εράσμους αλλά εσύ έχε στο μυαλό σου ότι τις γνωρίσαμε, τις συγκλονίσαμε και είπαν να μας ακολουθήσουν με τον κοντό στο μακρινό μας ταξίδι για την Κρήτη. Στο καράβι βρίσκεται και το αντικείμενο του πόθου μου η οποία δεν είχε καταλάβει καν ότι φερόταν σαν βλάκας και ήμουν στα όρια να την χωρίσω. Ας είναι. Περάσαμε 20 μέρες όλο τρέλα, κατά τις οποίες συνειδητοποίησα την απώλεια οποιασδήποτε συνεννόησης και επικοινωνίας. Προσπαθούσε να με πείσει ότι ο Φλωρινιώτης είναι θεός. Αλλά είχε μεγάλα βυζιά οπότε βρισκόμουν σε δίλλημα. Μετά έφυγε και δεν την ξαναείδα. Τον ίδιο μήνα με πήρε τηλέφωνο η τύπισα του Ιουλίου 2003 να μου ζητήσει ένα λεύκωμα το οποίο λεει είχε ξεμείνει στα χέρια μου από την τρίτη λυκείου. Ξαναβρεθήκαμε να της το δώσω και όταν με είδε έπαθε κοκομπλόκο με τους κοιλιακούς μου και τα πρασινοκαφέ μου μάτια. Συγνώμη μου ζήτησε για την τότε συμπεριφορά της.. Ανώτερος εγώ, εννοείται λέω, περασμένα ξεχασμένα. Ποιος χτυπάει το κεφάλι του στον τοίχο τώρα, μπίατς;;;

Ιούλιος 2010

Κατεβαίνει η ζαργάνα μόνιμα, οπότε τέλος η απόσταση. Επιτέλους θα έχουμε χρόνο να κάνουμε αυτά που ποτέ δε μπορούσαμε, όπως να πηγαίνουμε στη λαϊκή και να μάθουμε ρούμπα, να είμαι μπροστά την ώρα που θα δοκιμάζει κινέζικο για πρώτη φορά και να βρούμε μία όμορφη κρητικιά για τρίο. Θα πάμε στη συναυλία της Αλεξίου και του Μαραβέγια.

Το πρόγραμμά μου καθημερινά περιλαμβάνει μπάνιο, όπου συνειδητοποιώ κάθε χρόνο και εντονότερα πως το τριχωτό πρότυπο άντρα εξαφανίζεται πανηγυρικά και ότι οι συζητήσεις μεταξύ αντρών είναι πια πολύ πιο ουσιαστικές. Εχθές, ενώ ένας 25-27 χρονών άλειφε με baby oil το άτριχο κορμί του (φουλ έξτρα άτριχο) με το μαγιώ ανεβασμένο στον αφαλό για να χτυπάει ο ήλιος τα πόδια του, έλεγε στο φίλο του: «Εμείς ρε συ στα δεκαοχτώ μας ήμασταν πολύ πιο προσγειωμένοι..». Η νέα γενιά των αντρών, την οποία και εκπροσωπώ επάξια, εξελίσσεται λαμπρά.

Ενημερώθηκα για το νέο trend πως υπάρχει παγωτό με γεύση τζατζίκι και αναρωτιέμαι αν είναι αλήθεια.

Τώρα τελευταία που άρχισα πάλι να κυκλοφορώ βλέπω πως δεν έχω χάσει το τατσ μου, μιας και παλιές και νέες γνωστές μού λένε πως περπατάω σαν μοντέλο, θα μπορούσαν να με αναγνωρίσουν από μακρυά, ότι έχουν ακόμα κρεμασμένη την αφίσα με μένα στο προσκεφάλι του κρεββατιού κι ότι όποτε τρώνε φράουλες με θυμούνται. Είναι όμορφο να ξέρεις ότι έχεις συγκινήσει μερικούς ανθρώπους.

Οι καινούριες μου θεωρίες περιλαμβάνουν πάρα πολύ την συναισθηματική νοημοσύνη και το πώς η έλλειψή της επηρεάζει τους πάντες. Είναι ακριβώς σαν την νοημοσύνη, όλοι νομίζουν πως έχουν υπεραρκετή, αλλά εσύ ως πιο ανεπτυγμένος θέλεις να τους τρίψεις το συνονθύλευμα συναισθημάτων σου στα μούτρα μπας και το καταλάβουν. Γενικά νομίζω πως έχω κλείσει τόσο ως άντρας όσο και ως άνθρωπος, οπότε από τούδε και στο εξής δεν θα γράφω για προβληματισμούς μου, μιας και τους έχω λύσει. Απλώς θα σας ανακοινώνω τρόπους αντιμετώπισης. Κάτι σαν τον προσωπικό σας γκουρού. Άντε πάλι τυχεροί!

Ιούλιος 2017

Το μπλογκ μου έχει μεταφραστεί σε 39 γλώσσες, θα έχει γίνει ταινία με τον στραφταλίζοντα Ρόμπερτ Πάτισον καθαρά λόγω ομοιότητας. Η ζαργάνα (μμμ… Νάταλι Πόρτμαν) θα είναι μονίμως στο σπίτι να μαγειρεύει και να καθαρίζει μη μπορώντας να καταλάβει πως, με ποιον τρόπο κατάφερε να τυλίξει ένα κελεπούρι σαν κι εμένα, τη στιγμή που εγώ την απατάω με την τύπισα του Ιουλίου 2003 (βλέπε φώτο).

No title. Again.

..κι εκεί που χάζευα στον υπολογιστή, ξαφνικά.. ανακοπή! Σταματάει να αναπνέει, η οθόνη πάγωσε, μέχρι που χάθηκε η λάμψη από την οθόνη. Ο υπολογιστής είχε πεθάνει. Κι εγώ είχα χάσει τα πάντα. Φωτογραφίες, μουσικές, ταινίες και εργασίες. Η αυτοψία έδειξε πως ο σκληρός είχε καεί.

Πριν από λίγες μέρες, μετά από πολλές εβδομάδες αναμονής, ο υπολογιστής είναι ξανά στα χέρια μου, μετά από επιτυχή μεταμόσχευση σκληρού δίσκου. Το χειρότερο είναι πως καταλαβαίνω πως είναι διαφορετικός ο υπολογιστής. Μπορεί να φταίνε τα γουίντοους 7, μπορεί να φταίει το ότι είναι πιο καθαρός. Δεν ξέρω. Το συμπέρασμα είναι πως πρέπει να πάρω εξωτερικό σκληρό γιατί ποτέ δεν ξέρεις.

Από την τελευταία φορά που έγραψα μεσολάβησαν τα γεννέθλιά μου, στα οποία ντύθηκα άφρο μαν, περισσής αρρενωπότητας. Επίσης μεσολάβησε μία πολύ μέτρια εξεταστικη. Μεσολάβησε ένα μικρό ταξιδάκι στη Θεσσαλονικη. Και πολλές, πολλές θεωρίες.

Μία από αυτές την σκεφτόμουν πάνω από ένα μήνα, και τελικά κατάλαβα ότι ταυτίζεται με την διαδικασία της προβολής, έτσι νομίζω είναι ο όρος στην ψυχολογία. Δηλαδή δεν έκανα και κανένα μεγάλο breakthrough όπως ήλπιζα. Κάποιος άλλος το σκέφτηκε πριν από μένα. Ας είναι. Είναι πολλά τα συμπεράσματα που έβγαλα. Κυρίως για τους άλλους μιας κι εγώ είμαι πεπεισμένος ότι δεν προβάλλομαι πουθενά. Αλλά είναι άδικη η σύγκριση των άλλων μαζί μου, πάντα βγαίνουν χαμένοι, οπότε δεν το συνεχίζω. Έτσι, έβγαλα πολλά συμπεράσματα γι’ αυτούς που είναι γύρω μου. Παρόλα αυτά, όπως έλεγε και ο παππούς μου, όταν καταλαβαίνεις περισσότερα, λες λιγότερα και κάνεις υπομονή.

Η τελευταία μου θεωρία, που ακόμα δεν έχω μάθει με ποια πραγματική θεωρία της ψυχολογίας ταυτίζεται, αφορά στην άμυνα. Πολλά πράγματα που λέμε πως είναι άμυνα, δεν είναι άμυνα από τους άλλους αλλά από τον εαυτό μας. Και αντιστρόφως. Ο λογος που αμύνεται κάποιος είναι κατά κύριο λόγο να προστατευτεί από μία απογοήτευση, ή από μία απότομη προσγείωση. Κι όμως, αν παρατηρήσεις τους γύρω σου θα δεις πως πολλά πράγματα τα βάφτισαν άμυνα για να τα έχουν καλά με τη συνείδησή τους. Και το μόνο που μένει να κάνεις είναι να αναρωτηθείς για ποια πράγματα το κάνεις κι εσύ. Αν το κάνεις κι εσύ, φυγόπονε αναγνώστη. Μην βλέπεις εμένα που τα έχω καλά με τον εαυτό μου και δεν έχω καν περιθώρια βελτίωσης, έχω αγγίξει την τελειότητα. Όλοι μας το κάνετε αυτό με τις άμυνες. Και σε αυτή τη θεωρία μπορείς να καταλάβεις πολλά για τους άλλους.

Τώρα είναι εύλογο να ρωτήσεις γιατί θέλω να καταλάβω τους άλλους. Πρώτον γιατί είναι πολύ ενδιαφέρον, δεύτερον γιατί με κάνει να καταλαβαίνω κι εμένα. Όπως και να το κάνεις είμαι ένας τρομερά περίπλοκος άνθρωπος με εξαιρετικά μεγάλο ανθρωπιστικό ενδιαφέρον. Ιτς ε γουίν γουίν σιτσουέισιον.

Το Σαββατοκύριακο θα πάω στο χωριό με την παρέα μου και θα ψήσουμε και θα είναι ωραία.  Ανυπομονώ! Θα παίξει πολύ Μάλαμας βέβαια. Πάντα εκπλήσσομαι όταν ακούγεται Μάλαμας και ταυτόχρονα περνάω καλά. Αλλά αν κάτσω να το σκεφτώ, τις περισσότερες φορές με Μάλαμα καλά έχω περάσει. Θα ειναι και ο Πάκο εκεί ο οποίος θα τρώει όλα τα μπριζολάκια, κι όταν δεν τα καταφέρνει θα παίρνει το βλέμμα της φωτογραφίας. Πως να του πεις όχι;

Dismantle the sun

Πρέπει να ήμουν στο γυμνάσιο, θυμάμαι ένα μάθημα αγγλικών στο φροντιστήριο. Ρωτήσαμε τον άγγλο καθηγητή μας «what did you does before you cam here?», κι αυτός μας είπε ότι ήταν χημικός μηχανικός. Κι εμείς δεν εντυπωσιαστήκαμε μιας και δεν καταλάβαμε τι εννοούσε. Και άρχισε να εξηγεί ότι είναι από τα πιο χρήσιμα επαγγέλματα μιας όλα, ΌΛΑ γύρω μας είναι χημεία. Και όπως πάντα, αντέδρασα ενστικτωδώς. «No, no i tell you» δεν είναι όλα χημεία. Τέτοιο επίπεδο αγγλικών πρέπει να είχα. Και συνέχιζε αυτός να εξηγεί ότι έτσι είναι τα πράγματα. Και με το αθώο, αρρενωπό και, την ίδια στιγμή, ρομαντικό μυαλό μου τον ρώτησα «And what is love? Love is not chemistry.» αλλά με ενημέρωσε ότι ακόμα και η αγάπη και όλα τα συναισθήματα που είχα και δεν είχα υπόψη μου ήταν χημικές αντιδράσεις του εγκεφάλου. Γύρισα devastated στο σπίτι μου, το είπα στον ρεαλιστή πατέρα μου με πολύ broken φωνή λέμε, και έμεινα να το σκέφτομαι. Το θυμήθηκα εχθές ενώ μιλούσα με τον καλαμποκά, και όταν του το είπα μου είπε ότι «ναι αλλά είναι άκυρο να το πάρεις στραβά. Και τα ηλεκτρόνια τρέχουν γύρω γύρω πολύ πολύ γρήγορα στη λάμπα, αλλά σε φωτίζει».»Ναι αλλά αν νόμιζες για χρόνια ότι κι η λάμπα ήταν ήλιος, δε θα απογοητευόσουνα;»

ΥΓ: Παπακαλιάτης, το ξέρω, δεν πρέπει να μπαίνω σε αυτό το τρυπάκι.

Havana Club κι 8 στριφτά

Είναι το δεύτερο μπουκάλι που κλέβω από την κάβα και τελειώνει κι αυτό. Και τα χριστουγενννιάτικα φωτάκια ανάβουν πάνω από το τζάκι. Και όσα τσιγάρα και να στρίψω δε μου φτάνουν. Έδωσα το σκύλο κι έχω ολόδικά μου 120 τετραγωνικά. Πάνε πολλά στραβά κι είναι όλα έξω από μένα. Ευτυχώς που είναι κι οι υποχρεώσεις και νιώθω πως κάτι κάνω. Πριν μία εβδομάδα πήρα το πτυχίο μου. Το κοινωνικό πρωτόκολλο σε τέτοιες περιπτώσεις υπαγορεύει κάποιες συμπεριφορές τις οποίες δεν υιοθέτησα και παρεξηγήθηκα. Παπάρια. Είμαι του συνειρμού σήμερα. Μακάρι να είχα πει στις δίδυμες ναι όταν μου πρότειναν μία νύχτα πάθους. Αντ’αυτού σκέφτομαι, κι έχω καταλάβει πως μόνο κακό κάνω στον εαυτό μου όταν σκέφτομαι. Ένα μεγάλο βήμα για την ανθρωπότητα, ένα βήμα πίσω για ‘μένα. Έχω βάλει μουσική περίεργη και δεν κάνει να την ακούω μόνος μου.

Στατιστικές έρευνες δείχνουν ότι δε το συζητάω και πολύ. Δεν θέλω συζήτηση, ακρόαση θέλω. Να ενημερώσω, να φύγει από πάνω μου, να μοιραστεί. Και μετά την επιλέγω την μοναξιά για λόγους που δεν έχω καταλάβει. Και τώρα που ζω την προσωρινή μοναξιά που επέλεξα μπορώ περισσότερο να καταλάβω τί είναι αυτό που τελικά χρειάζομαι. Λίγες στιγμές κοινής σιωπής, από επιλογή κι αυτή η σιωπή. Αγκαλιές που ποτέ δεν έρχονται τη στιγμή που τις θέλω μάλλον επειδή δεν αφήνω περιθώρια ή επειδή αξιωματικά πλέον δε γίνεται. Γενικά δεν είναι οι κουβέντες που με βοηθάνε, μάλλον η έλλειψη αυτών. Αν υπήρχε κάποια λύση θα την είχα βρει. Δεν μιλάω για να βρω τη λύση. Μιλάω για να κάνω τον άλλον να καταλάβει, και να κάνει κάτι γι’αυτό αν μπορεί. Πάντα μπορεί. Και κάτι στραβώνει εκεί. Το ότι είμαι αυτοδημιούργητος, άψογος, πανέμορφος, δυναμικός  και έξυπνος δε σημαίνει πως τα καταφέρνω μια χαρά και μόνος μου. Κάποτε πίστευα πως αυτό είναι το ιδανικό σημείο στο οποίο μπορεί να φτάσει κάποιος. Τότε ήμουν αυτοδημιούργητος, άψογος, πανέμορφος, δυναμικός, έξυπνος αλλά ανώριμος. Το κακό μάλλον είναι ότι ποτέ, ούτε τότε ούτε τώρα ήμουν κοινωνικός. Κι οι ιστορίες με τα γκομενάκια που έχω πει κατά καιρούς δεν άρχισαν ποτέ από μένα, δεν ήμουν εγώ αυτός που έκανε την πρώτη κίνηση. Πάντα αυτές, με έβλεπαν κι ερχόντουσαν. Αν ήμουν κοινωνικός θα ήμουν μάλλον πιο κατανοητός.Το καλό είναι ότι τουλάχιστον μπορώ να μιλάω σε μένα. Το κακό είναι ότι πρέπει να ξεχαστώ και σήμερα και δε μπορώ.

Ο μόνος τρόπος να περάσει η νύχτα είναι να πω τελικά στις δίδυμες να έρθουν από ‘δω. Ευτυχώς που μου έγραψαν το νούμερό τους πίσω από μία φωτογραφία τους. Να ξεχαστώ λιγάκι. Και η ζαργάνα δε χρειάζεται να το μάθει ποτέ. Παθιάρικη νύχτα και σε ‘σας φανς.

ΥΓ: Η φωτογραφία αν σας θυμίζει κάτι είναι από μία γνωστή παραλία της Κρήτης. Τη σκάναρα και την ανέβασα.

The Graduate

162833

Είμαι ο Χόφμαν. Επιτέλους πήρα πτυχίο. Το μόνο που θέλω είναι να πίνω για πάντα με τους φίλους μου, να κοιμάμαι συνεχώς χωρίς ξυπνητήρια και οθόνες, και τη ζαργάνα να με ξελογιάζει διαρκώς. Ανακούφιση, ευτυχία, κι ένα μικρό κενό.