Σημειώσεις

Alber Kami

Αγόρασα ένα ακόμη τετράδιο πριν τρεις μέρες για να σημειώνω πράγματα που σκέφτομαι.Είναι πολύ σημαντικά αυτά που σκέφτομαι. Είναι τόσο όμορφες ιδέες, μιλάμε για προηγμένη φιλοσοφία. Από την άλλη, σκέφτομαι τόσο σπασμωδικά που δεν προλαβαίνω να αναλύσω τις σκέψεις μου κι έτσι αυτές οι εκλάμψεις σοφίας καταλήγουν στα αζήτητα. Αποφάσισα λοιπόν, για πολλοστή φορά, να πάρω ένα σημειωματάριο και να γράφω τις σκέψεις που θα αλλάξουν τον κόσμο. Στην πράξη, για ακόμα μία φορά, βρήκα κωλύματα. Την πρώτη φορά ήμουν για καφέ με μία παρέα. Κι εκεί που ήμουν το επίκεντρο της παρέας και ταυτόχρονα στο μυαλό μου διαμόρφωνα το δοκίμιο που θα λύσει όλα τα προβλήματα των ανθρωπίνων σχέσεων μια για πάντα, έβγαλα το τετράδιο για να σημειώσω την πρόοδό μου, την παγκόσμια πρόοδο της φιλοσοφίας, την σκέψη μου. Οι αντιδράσεις ήταν καταιγιστικές: Τί κάνεις ρε μαλάκα; Τί κάνει αυτός εκεί; Ρε πας καλά; χάιντε χάιντε, την είδες καλλιτέχνης ρε ψωνισμένε; κι άλλες τέτοιες εκδηλώσεις λατρείας. Αντιδρούσε η παρέα που σταμάτησα να είμαι το επίκεντρο. Για να τους κάνω τη χάρη, από εκεί και πέρα σημειώνω κωδικά και σύντομα τις σκέψεις μου, ώστε όταν έρθει η στιγμή να επεκταθώ διηγηματικά, να έχω υλικό. Οπότε σήμερα, που δεν έχει πολλή δουλειά, έπιασα να δω τί έχω γράψει. Είπαμε είναι καινούριο τετράδιο, οπότε στην πρώτη σελίδα έχω σημειώσει 7 μπούλετ πόιντς. Μεστός και περιεκτικός.

«Αρχικά παραγράφων». Σπάω το κεφάλι μου να θυμηθώ. Τί εννοούσα; Τί μεγαλειώδη σκέψη να έκανα; Και πώς κατάφερα να την χωρέσω σε δύο μόνο λέξεις; Στο σημείο αυτό να σε ενημερώσω ότι αποφάσισα εκτός από ανερχόμενο ιρεζίσταμπλ διευθυντικό στέλεχος μίας τεράστιας πολυεθνικής με έδρα σε ένα χωριό της Κρήτης, να είμαι και βασανισμένος εκκολαπτόμενος συγγραφέας. Θα είμαι καλλιτέχνης κι ας μου πάνε τα κοστούμια.Το πρωί ο Τσακ Μπας και το βράδυ ο Κούντερα. Στο πιο σέξι.

Πριν δύο μέρες είχα βγει με τη ζαργάνα και τον κοντό. Εκεί που τους συγκλόνιζα με ανεπανάληπτες θεωρίες που πλέον έχω ξεχάσει γιατί δεν τις σημείωσα, ο μπαρτέντερ μας λέει πως είμαστε πολύ ωραίο ζευγάρι με τη ζαργάνα. Μετά από λίγο, ο κοντός και η ζαργάνα πήγαν μαζί τουαλέτα, λογικά για να συζητήσουν πιο ήσυχα αυτά που τους έλεγα νωρίτερα. Είναι λίγο χαζούληδες και θέλουν το χρόνο τους. Χωρίς δεύτερες σκέψεις εγώ συνέχισα να πίνω το ποτό μου, γοητευτικός και μόνος. Πλησιάζει ο μπαρτέντερ και μου λέει «είσαι κύριος. Είσαι πολύ σωστός κύριος» κι εγώ του απάντησα βραχνά «ε, εντάξει, απλώς έχω τακτ». Εγώ κατάλαβα ότι εννοούσε τους ωραίους μου τρόπους με τη ζαργάνα. Συνεχίζει αυτός και μου λέει «είσαι μωβ» και απομακρύνεται. Τον ρώτησα τί εννοεί και μου είπε ότι «είσαι μωβ. Το τελευταίο χρώμα που αντιλαμβάνεται ο ανθρώπινος εγκέφαλος». Κι ενώ ο κοντός αργότερα μου είπε ότι έπρεπε να απαντήσω «Δε σφάξανε!!! Είμαι καθαρό κοραλλί» ή κάτι σε κοκκαλί, εγώ χάρηκα που μιλούσαμε για μένα με τον μπαρτέντερ. Του είπα «Δεν καταλαβαίνω». Μου είπε λοιπόν να ψάξω κάτι ίντιγκο και τέτοια, αλλά εγώ με μαύρη μαγεία δεν ανακατεύομαι.

Το δεύτερο μπούλετ πόιντ λέει «χαλάρωση και σεξ». Εδώ έχω πρόβλημα. Δεν θυμάμαι πότε το έγραψα, γιατί το έγραψα, τί εννοούσα. Εννοούσα χαλάρωση αντί για σεξ; Σεξ ενώ χαλαρώνω; Χαλαρωτικό σεξ; Για να το σημειώσω εγώ πάει να πει ότι είχα να πω κάτι οικουμενικά πολύ προχωρημένο. Αλλά τί; Κενό. Θα μείνετε όλοι στο σκοτάδι επειδή η παρέα μου παρεξηγήθηκε που έβγαλα σημειωματάριο την ιερή στιγμή του καφέ. Τα παράπονά σας στον κοντό. Τα υπόλοιπα μπούλετς θα τα διαβάσετε στο βιβλίο μου, το οποίο θα αντικαταστήσει την Βίβλο και τον τσελεμεντέ. Κάθε σπίτι, κάθε εκκλησία, κάθε επιβάτης στα ΜΜΕ θα έχει κι από ένα αντίγραφο. Μία νέα σελίδα για την ανθρωπότητα. Στο εξώφυλλο θα είμαι εγώ, με ένα μαύρο ζιβάγκο και ένα στριφτό στο χέρι, ασπρόμαυρη φωτό, απλή και ανεπιτήδευτη. Προσωρινός τίτλος: «Μάθε να σκέφτεσαι. Βλάκα.»

Μεγάλο κεφάλαιο του βιβλίου θα είναι οι ερωτικές σχέσεις. Οι δικές σας ερωτικές σχέσεις. Οι καθημερινές, οι ρεαλιστικές, οι πέρα για πέρα αποτυχημένες σχέσεις σας. Και οι ταραχώδεις σας προσπάθειες να τις φτιάξετε, να συμπλεύσετε με τον σιγκνίφικαντ άδερ σας, να τον αλλάξετε, να τον βαρεθείτε και να τον αντικαταστήσετε. Μία τύπισα στο τουίτερ έγραψε: έρωτας είναι να μη θυμάσαι πως ήταν πριν τον γνωρίσεις. Φτωχό μου κορίτσι. Είσαι μία ακόμη που μπορεί να επωφεληθεί όχι μόνο από το βιβλίο μου, αλλά και από οποιαδήποτε αμερικανική κομεντί. Μυαλό κουκούτσι. Έρωτας είναι να μη θυμάσαι πως ήταν πριν τον γνωρίσεις. Που σημαίνει πως, μη-έρωτας είναι να θυμάσαι πως ήταν πριν τον γνωρίσεις. Ακούς; Θυμάσαι πως ήταν πριν τον γνωρίσεις. Έχουμε μία στόλκερ ανάμεσά μας.

Εννοείται ομορφιά μου πως δεν είναι όλα θέμα λογικής. Σίγουρα όχι της δικής μου λογικής. Γι’ αυτό προσπαθώ να σας εξηγήσω.  Να εξηγήσω εσάς, όχι σε εσάς, πανίβλακα. Αν δεν καταλάβω κάτι δεν μπορεί και να μου αρέσει. Κι έτσι, σε όλες μου τις σχέσεις, προσπαθώ να εκλογικεύσω αντιδράσεις. Κι αν εμένα με βολεύει, δε σημαίνει ότι μπορώ (αν και θα το ήθελα) να το επιβάλλω στους άλλους. Βλέπω όμως γύρω μου το αντίθετο. Κανείς δεν προσπαθεί να καταλάβει κανέναν. Βιαστικές επιλογές και βιαστικά συμπεράσματα. Σαν να αρέσει στον κόσμο να παραπονιέται για τις σχέσεις του, να νιώθει ριγμένος, θιγμένος. Αλλά δε θα σας κουράσω άλλο ομορφιές μου. Κάντε ό,τι θέλετε. Εγώ μόνο θα σας κατακρίνω, τίποτα χειρότερο.