Fingers Crossed

Image

Προ πτυχίου, συνήθιζα να πηγαίνω καφέ τα μεσημέρια.Ήταν μία αγαπημένη συνήθεια ανάμεσα στο μεσημεριανό ξύπνημα και το αλκοόλ τα βράδυα. Μερικές φορές μεσολαβούσε και διάβασμα. Μετά πτυχίου, όλες αυτές οι αγαπημένες συνήθειες έχουν αντικατασταθεί από απόρριψη. Αν και βρίσκουμε το βιογραφικό σας δυνατό, δεν μπορούμε να σας περάσουμε στην επόμενη φάση ή Λυπούμαστε βαθύτατα, αλλά άλλοι υποψήφιοι παρουσιάζουν προφίλ που καλύτερα ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις μας. Ή Δυστυχώς δεν σας επιλέξαμε για τη θέση και δε μπορούμε να σας πούμε τους λόγους. Ή σας ευχαριστούμε για το ενδιαφέρον σας στην εταιρεία μας αλλά το ενδιαφέρον δεν είναι αμοιβαίο. Ή, είστε βλάκας και δεν θα βρείτε ποτέ δουλειά. Χαχαχα, ηλίθιε υποψήφιε, όσο και να προσπαθείς δεν πρόκειται να σε πάρει ποτέ κανείς. Θα κρατήσουμε το βιογραφικό σου στη βάση δεδομένων μας για να το κοιτάμε και να γελάμε τις Δευτέρες. Που πας χωρίς προϋπηρεσία ρε Καραμήτροοο;;!!!;! Με εκτίμηση, ο υπεύθυνος προσλήψεων.

Ο ελεύθερος χρόνος μου είναι άπειρος κι αυτό δε μπορώ να το διαχειριστώ. Οι πιο παραγωγικές μου περίοδοι ήταν όταν ήμουν πιεσμένος από παντού. Μπορεί να είχα ένα τέταρτο ελέυθερο χρόνο αλλά θα φρόντιζα να το γεμίσω με κάτι παραγωγικό. Τώρα δεν έχω καμία όρεξη. Περνάνε οι μέρες και βλέπω πως η ζωή μου δεν μου αρέσει. Ευτυχώς είναι μεταβατική φάση (και με αυτό ολοκληρώθηκε η αισιοδοξία μου αυτήν την περίοδο). Μαγική η ζαργάνα όπως πάντα, τα Χανιά πάντα πανέμορφα, αλλά τίποτα άλλο. Για να γεμίσω τη μέρα μου διαβάζω βιβλία σαν να μην υπάρχει αύριο. Βλέπω ταινίες που έχω ξαναδεί, κάνω σκέψεις που δεν έχω ξανακάνει. Με τον καιρό γίνομαι περισσότερο μισάνθρωπος, η υπομονή μου εξαντλείται με το παραμικρό.

Πριν μερικές μέρες μου έκαναν ένα ψυχολογικό τεστ στο οποίο βρήκαν ότι η σεξουαλική μου ζωή ζητά την προσοχή μου, ότι για κάποιο αρρωστημένο λόγο έχω συνδυάσει την παιδική μου ηλικία με την ζαργάνα μου, ότι η ζωή μου με εκνευρίζει κι ότι ευτυχώς που παραιτήθηκα από την τελευταία μου δουλειά αλλιώς θα χρειαζόμουν ψυχολόγο. 25% επιτυχία το τεστ. Μου είπαν και τον καφέ με 100% επιτυχία: «βλέπω δρόμο».

Βλέπω πολλούς εφιάλτες. Με πήρε η μάνα του κοντού να μου πει πως ο κοντός πέθανε. Όλη τη νύχτα έκλαιγα στο όνειρό μου. Ονειρεύτηκα ότι μου έκαναν δώρο ένα μωρό, κι εγώ το δέχτηκα. Με πήραν τηλέφωνο από μία δουλειά και μου είπαν ότι πέρασα όλες τις φάσεις επιτυχώς και, για να πάρω τη θέση, μένει μία μόνο εύκολη δοκιμασία: να κερδίσω μία παρτίδα μπιρίμπας. Τα φύλλα στη μοιρασιά ήταν χάλια, έχασα τη δουλειά. Σε ένα άλλο με έβαλαν να γράψω ένα διαγώνισμα θρησκευτικών ως στάδιο επιλογής υποψηφίων και έγραψα 13!! Κάτω από το μέσο όρο εννοείται, άρα κόπηκα πάλι. Ονειρεύτηκα ότι πήγα για καφέ με τα φιλαράκια, έπινα καφέ με τον Ρος και τη Φοίβη και μετά πήγαμε και οι 7 μας σε ταβέρνα. Ονειρεύτηκα ότι παντρεύτηκα τη ζαργάνα, η οποία είχε βάψει τα μαλλιά της πλατίνα και είχαμε ήδη 4 παιδιά. Ονειρεύτηκα ότι την απάτησα με την Σερίνα από το γκόσιπ γκερλ, σε ένα άλλο όνειρο. Ευτυχώς που δεν ξέρει ελληνικά ο Ίρβιν Γιαλομ…

‘Ηρθαν οι γιορτές και πέρασαν. Ήταν ομορφα, αν και δεν κατάλαβα πολλά ούτε φέτος. Οι φίλοι μου μου λένε πως έχω κλειστεί στον εαυτό μου και, ενώ διαφωνώ στιγμιαία, μάλλον έχουν δίκιο. Άρχισα να κάνω τα ρεζολούσιονς της νέας χρονιάς. Δεν ήταν πολλά, και το μόνο που υποδεικνύουν είναι ότι έχω αρχίσει να χάνω την γοητευτική μου παιδικότητα. Οπότε τι μένει; Μόνο μία στεγνή και ακαταμάχητη αρρενωπότητα. Περίπου πέντε πρωτοχρονιές τώρα, λέω πως φέτος θα αλλάξω την αναβλητικότητά μου. Θα το πω και φέτος, αρχίζοντας με το να πληρώνω την κλήση που λήγει σε μία εβδομάδα. Πρέπει να γίνω πιο θετικός άνθρωπος, όσο περνάνε τα χρόνια μιζεριάζω και δε μου αρέσει αυτό που πάω να γίνω. Να κάνω εκδρομές με τη ζαργάνα που λυσσάει κάθε σαββατοκύριακο. Αν έχει ένα ελάττωμα είναι αυτό, που θέλει εκδρομές κάθε εβδομάδα. Να αποβάλλω αυτό της το ελάττωμα ή να το αποκτήσω κι εγώ; Το δεύτερο, γιατί είπα πως θέλω να γίνω θετικός άνθρωπος. Ποιος θετικός άνθρωπος βαριέται τις εκδρομές; Να αρχίσω να γίνομαι τσιμπούρι σε νέο κόσμο μπας και με παίρνουν έξω μαζί τους γιατί, από τότε που έφυγε ο κοντός το αγαπημένο μου μπαράκι είναι το σπίτι μου. Να ελαττώσω το κάπνισμα γιατί θα αρχίσω να χρωστάω και στη γιαγιά μου. Η οποία παρεπιμπτόντως, μου έδωσε τριάντα ευρώ τα Χριστούγεννα τονίζοντας «ΔΕΝ έχω πληρωθεί», απλώς γιατί της αρέσει να δημιουργεί ενοχές. Από την άλλη, 26 χρονών μαντράχαλος και παίρνω ακόμα λεφτά από τη γιαγιά μου, μάλλον θα έπρεπε να νιώθω ενοχές. Να συνεχίσω να έχω φωτογένεια (φώτο).

Σε μερικές μέρες έχω τη γιορτή μου και λέω να κλείσω μία ταβέρνα για τους φίλους μου για το βράδυ, να τους πω να πάνε κι εγώ να κάτσω σπίτι. Με τριάντα ευρώ της γιαγιάς ούτε κολοκυθοκεφτέδες δεν παίρνω. Κατέβασα ένα καινούριο σήριαλ χτες το οποίο μου δημιούργησε έντονα την ιδέα πως η ζαργάνα θα πεθάνει. Μιλάμε για πολύ κλάμα στι 5 το πρωί. Καταλαβαίνω πως είναι κουλό, κι αυτό το άγχος θανάτου που έχω πρέπει να το κοιτάξω. Αλλά για να έρθω στα ίσα μου νομίζω πρέπει να βρω δουλειά. Οπότε όλοι εσείς που με διαβάζεις, ευχήσου τα καλύτερα για τον επαγγελματικό μου τομέα γιατί η καλή μου ψυχολογία θα βγαίνει και στο μπλογκ που τόσο σε συναρπάζει.

Καλή χρονιά!

Advertisements