Χαιρετώ καλοκαιρινά!!! Τί κάνουμε; Ελπίζω καλά! Εγώ πολύ καλά!!! Ο μέρφυ τελικά δεν πέθανε, διακοπές πήγε μόνο, και μάλιστα εκεί που πήγα κι εγώ!!! Αλλά έμαθα να ζω μαζί του νομίζω πια.. Ας τα πάρω από την αρχή..

Πριν μιάμιση εβδομάδα πήγα στον καθηγητή για την διπλωματική, να δω πώς θα προχωρήσει τελικά αυτό το δύσβατο έργο που έχω επωμιστεί λόγω μεγάλης πνευματικής ικανότητας αλλά και χαρισματικής εμφάνισης: Ενεργειακή απόδοση κτιρίων. Εντάξει, το θέμα είναι καλό, αλλά πρέπει να μου βγει ο πάτος ρε γαμώτη! Φοβάμαι να πηγαίνω στο γραφείο του καθηγητή.. Κάθε φορά πηγαίνω με την αίσθηση πως θα προχωρήσει στο πρακτικό κομμάτι η διπλωματική, αλλά κάθε φορά αναβάλλεται.. Την τελευταία φορά λοιπόν, είχα ετοιμαστεί, τα είχα κάνει όλα, είχα μερικές απορίες σε ένα πρόγραμμα μόνο, αλλά τίποτα σημαντικό (έτσι σκέφτηκα). Οπότε, πήγα στο γραφείο του, του έκανα απορίες, και ως απάντηση: Πήρα ένα επιδοτούμενο πρόγραμμα που έλαβε μέρος σε 4 χώρες της Ευρώπης (κι η Ελλάδα μέσα), και μου είπε να το φτιάξω με μαθηματικό προγραμματισμό. Ακούγεται πολύ δύσκολο. Δε θα σας πω ψέμματα. Πρέπει να είναι δύσκολο. Αλλά μετά από μιάμιση εβδομάδα τώρα ετοιμάζομαι να την ξαναπιάσω.. και τα μεγάλα κεφάλια χρειάζονται ξεκούραση..

Την προηγούμενη Παρασκευή πήγα σε μία ταβέρνα με τη ζαργάνα και την παρέα της. Είδα πολλούς γνωστούς εκεί!! ΉΤαν κι ο μέρφυ εκεί!!! Ναι, ναι!! Δεν έδωσα σημασία, θα κάνω πως δεν τον βλέπω λέω, αλλά τελικά το Σαββατοκύριακο ήμουν ταύλα στο κρεββάτι από τροφική δηλητηρίαση.. 38,5 πυρετό, ζαλάδα, λαπάς, πρησμένα μάτια και στομάχι, και γενικά ένα από τα πιο ερωτικά σαββατοκύριακα.. Την Τετάρτη πήγα ένα διήμερο με τη ζαργάνα κάπου νότια.. Τέλεια, όλα τέλεια!! Αλλά ήρθε κι ο Μέρφυ μαζί μας!!! Αλλά δεν πτοήθηκα.. Διήμερο διακοπές πήγαμε, οπότε πόσο άσχημα να πάνε τα πράγματα;;; Πήγαμε το βράδυ σε ένα μπαράκι όλα τα λεφτά, μας κερνούσανε σφηνάκια έτσι αγαπημένα που μας είδαν, μια χαρά κεφάλι κάναμε!!! Ο μέρφυ καραδοκούσε!!! Όλη την επόμενη μέρα η ζαργάνα ήταν ταύλα στο κρεββάτι από τροφική δηλητηρίαση!!! Σαν να πήγαμε ας πούμε ένα διήμερο για να αρρωστήσει και μετά να γυρίσουμε πίσω!!! Τα πράγματα ίσως να είναι λίγο πιο σοβαρά βέβαια, μιας και ακόμα δεν έχει συνέλθει πλήρως, και υποπτευόμαστε γαστρεντερίτιδα.. Ας είναι.. Αρκετά και με αυτά τα ρομαντικά!!!

Το τελευταίο τριήμερο και για δύο μέρες ακόμα η ζωή μου είναι σπίτι-δουλειά-δουλειά-σπίτι!!! Έχω πήξει στο μεροκάματο ο λεβέντης, και τί άλλο να κάνω που μου έκοψαν το κινητό και πρέπει να το πληρώσω!!! Γκαντ νταμ!!!! Καλά πάει πάντως, αύριο θα μπορώ να ξοφλήσω! Πριν μερικές μέρες πήγα σινεμά και είδα το Μαμμα μία!!! Πάρα πολύ μου άρεσε!!! Για μιούζικαλ μπορώ να πω πως μου άρεσε πολύ, είχε την ιδανική ποσότητα κανονικών διαλόγων και τραγουδιών. Δεν ήταν από εκείνα που έλεγαν μέχρι και καλημέρα τραγουδιστά (βλέπε φάντασμα της όπερας, χριστέ μου, είχαν σπάσει τα νεύρα μου)!!!! Βρήκα κι ένα τέλειο τραγουδάκι που το ακούω κάθε μέρα στο δρόμο προς τη δουλειά, Bullets από Tunng! Πολύ καλό!

Γενικά περνάω καλά!! Ανε τό’ξερα πως θα γινόταν αυτό με τη ζαργάνα δεν θα είχα πιάσει δουλειά βέβαια, πολύ χάσιμο χρόνου ρε γαμώτο, αλλά δεν πειράζει.. Και τα λεφτά χρειάζονται τελικά..!! Μακάρι να είχα χρόνο για περισσότερες διακοπές! Ας είναι!! Ήθελα να πάω πάλι προς Πρέβεζα (άσχετο), αλλά δεν πειράζει! Από του χρόνου!!!

Η φωτογραφία είναι από το μέρος που πήγα διακοπές!!! Στο τέλος του δρόμου είναι θάλασσα, και πίσω από τη φωτογραφία, πάλι θάλασσα έχει!!! Δυτική και ανατολική ακτή, σε απόσταση 10 λεπτών με τα πόδια!! Τέλεια!! Μπορεί να μην αντικατοπτρίζεται η τελειότητα αυτή στην φωτογραφία, αλλά εμένα μ’αρέσει!! Θα έβαζα και μία με εμένα, με το αληθινό-αψεγάδιαστο πρόσωπό μου, αλλά δεν είστε έτοιμοι ακόμα, δεν θα το αντέχατε!!!! Πρέπει να το κλείσω εδώ, θα τα ξαναπούμε όσο πιο σύντομα γίνεται!!! Καλό Αύγουστο!!!

ΥΓ: Είναι από τις φορές που καταλαβαίνω πως έχει έρθει το καλοκαίρι, και το ζω όπως πρέπει!!! Είχε χρόνια να συμβεί αυτό!! Κι είναι τόσο τέλειο αυτό το καλοκαίρι!

Μετά από τόσες μέρες με ικανοποίηση μπορώ να πω ότι ΚΑΙ αυτό το γκομενάκι έπεσε στα δίχτυα της ερωτευσιμότητάς μου. Αναμενόμενο για όλους εσάς που γνωρίζετε την επιρροή μου στις γυναίκες, αλλά να σας πω την αλήθεια μου εμένα μου πήγε λίγο “να” (δεξιά παλάμη σφιγμένη σε γροθιά και κινούμενη από αριστερά προς τα δεξιά). Λύθηκαν οι αμφιβολίες και πάρα πολύ χαίρομαι. Τη βδομάδα που πέρασε έκανα εκδρομές, μου βγήκε ο πάτος στη δουλειά, διάβασα μέχρι αηδίας, κολύμπησα μέχρι να μουλιάσω και τραγούδησα μέχρι να βραχνιάσω!!! Αποτέλεσμα; Μου λείπει ύπνος. Για να τα κάνω όλα αυτά κοιμόμουν 3 με 4 ώρες και τώρα έφτασα στο σημείο να μην μπορώ να πάρω τα πόδια μου!!

Η διπλωματική παίρνει ανεξέλεγκτες διαστάσεις, νιώθω ότι πλέον είναι άνω των ικανοτήτηων μου, των γνώσεών μου και της υπεραναλυτικής σκέψης μου!!!! Αλλά δεν πτοούμαι, θα πάρει κι αυτό το δρόμο του! Είμαι καλά, δε ζητάω πράμα άλλο. Ίσως λίγη τσικουδιά. Ή ούζο. Μάλλον πρέπει να αρχίσω να φοβάμαι την εξάρτηση από το ποτό. Μου κάνουν κύρηγμα για κύρωση του ήπατος αυτές τις μέρες αλλά η κρητική μου καταγωγή θα τους διαψεύσει όλους. Μπορεί να τρεκλίζω τα βράδυα, μπορεί να κάνω σαρδάμ και να φτιάχνω κεφάλι, αλλά απλώς είμαι ο πρώτος της παρέας αφού μετά το κύρηγμα όλοι έχουν τα ίδια συμπτώματα..!! Από τα καλύτερα καλοκαίρια, παρά τα άσχημα που συνέβησαν μέχρι τώρα! Μπορεί να είναι και εγωιστικό βέβαια αυτό, αλλά τί να κάνω..;

Εχθές είδα 2 περίεργα όνειρα. Στο πρώτο ο πατέρας μου μου έδωσε το μηνιάτικο στο χέρι, και ανάμεσα στα χαρτονομίσματα λέει, ήταν κάτι γράμματα που μου είχε γράψει ανά καιρούς. Υποτίθεται ότι εγώ στο παρελθόν του είχα στείλει μηνύματα (με κινητό) στα οποία δεν έπαιρνα ποτέ απάντηση, και τα γράμματα που είδα στο όνειρό μου ήταν λέει οι απαντήσεις που ποτέ δεν έλαβα. Αντί να μου στέλνει απάντηση με μήνυμα, καθόταν και έγραφε στο χαρτί σελίδες ολόκληρες! Και μου τα έδωσε μαζεμένα. Δεν έχω ιδέα τί μπορεί να σημαίνει αυτό.. Στο δεύτερο όνειρο ένας συμμαθητής από το δημοτικό (τον οπόιο έχω να δω από τότε) τα έριχνε στη ζαργάνα, εγώ ζήλεψα και τον έπιασα να του μιλήσω, αυτός νευρίασε και αρχίσαμε να παίζουμε ξύλο. Εγώ του έριχνα, αυτός μου έριχνε μπουνιές τις οποίες ως αίλουρος απέφευγα με μαεστρία (και αρρενωπότητα σαφώς).. Αυτό νομίζω μπορώ να το εξηγήσω.

Προχθές στη δουλειά έριξα το δίσκο για πρώτη φορά. Με σκούντησε ένα μικρό και ο δίσκος (που ήταν γεμάτος από κανάτες κρασί, λεμονάδες, καραφάκια ούζου και πολλά πολλά ποτήρια) άρχισε να μπαλατζάρει. Φανταστείτε το σε αργή κίνηση παρακαλώ. Να φωνάζω “όχι ρε πούστη μου” το μικρό να στέκεται από κάτω, να με πιάνει το πατρικό ένστικτο και για να μην σκοτώσω το μικρό που με σκούντησε με το δίσκο, γέρνω το δίσκο προς το μέρος μου. Όλα, ΌΛΑ όμως, χύθηκαν επάνω μου. Από το (μαρμάρινο) στέρνο μου μέχρι και την αρρενωπή πατούσα μου ήμουν βουτηγμένος στο αλκοόλ!!! Αυτή τη σκηνή την είχα φανταστεί στο παρελθόν με τρεις γκόμενες να με λούζουν με κρασί και να το πίνουν από πάνω μου, και όχι να με σπρώχνει ένα μικρό και να τα λούζομαι όλα μόνος μου!!! Αίσχος!! Στα μαγαζιά γινόταν της πουτάνας κι ένας μαλάκας σερβιτόρος καθόταν στη μέση του δρόμου ολόγρος από κρασί, λεμονάδες και ούζα, με πολλά ποτήρια σπασμένα γύρω από τα πόδια του, ενώ από το διπλανό σκυλόμπαρο ακουγόταν το “I’m begging you for mercy” for god’s sake!!! Μετά τη δουλειά που πήγα να βρω τη ζαργάνα σε ένα μπαράκι έφαγα ΤΟ δούλεμα, αλλά ανταμείφθηκα από την εκπλήρωση του ενός τρίτου της φαντασίωσής μου.

Γενικά δεν έχει συμβεί κάτι συνταρακτικό όπως καταλαβαίνετε, αλλά για μένα είναι ότι ακριβώς θέλω. Δε ζητάω κάτι παραπάνω. Μακάρι να συνεχίσει έτσι!!!! Πιστεύω πως ο μέρφυ πέθανε! Ή κάνει διακοπές. Ή απλώς μου δίνει χρόνο να ησυχάσω!!! Ελπίζω όλοι σας να περνάτε ένα καλοκαίρι που σας σημαδεύει (με την καλή έννοια), με καταπληκτική παρέα και τέλεια μουσικά μπάκγκράουντ! Πρέπει να φύγω.. Θα τα ξαναπούμε όταν βρω το χρόνο!!! Χαιρετώ!!!

ΥΓ: Τί να πώ τώρα για τη φωτογραφία.. Όλη η σκηνοθεσία είναι τέλεια.. Με καταλαβαίνει κανείς;

Πόσες μέρες πέρασαν; 5; Μου φάνηκαν πολλές! Τί έχει γίνει μέσα σε αυτές τις 5 μέρες που θα άξιζε να αναφέρω; Πρέπει να το σκεφτώ..

Πιστεύω πως ήταν η πιο ηλίθια κίνηση να πιάσω δουλειά. Χάνω χρόνο, έτσι το βλέπω.. Ας είναι.. Δεν γίνεται κάτι συγκλονιστικό, κάτι άξιο αναφοράς. Απλώς ευχαριστιέμαι τις μέρες μου! Έχω χάσει κάθε αίσθηση ευθύνης και λογικής, η διπλωματική έχει μείνει ανέπαφη 2 μήνες τώρα, και δεν αγχώνομαι παρά μόνο στιγμιαία! Με μάγεψε η κακούργα! Είμαι με το γνωστό ηλίθιο χαμόγελο όλη μέρα κάθε μέρα, λες και κοιμάμαι με μία κρεμάστρα στο στόμα κάθε βράδυ (ατάκα από φιλαράκια είναι αυτό, αλλά με εκφράζει απόλυτα)! Αναρωτιέμαι αν έχασα τον εαυτό μου ή αν τον ανακάλυψα. Δεν ξέρω, δε θέλω να μάθω, όχι ακόμα τουλάχιστον. Πολύ γουστάρω που δεν αναλύω άλλο. Γενικά πάντως με εκπλήσσω. Αυτές οι μέρες είναι γεμάτες από απρόοπτα.. Μικρά απρόοπτα, τα καλύτερα δηλαδή! Να περνάς έξω από μία ταβέρνα και να ακούς το μπουζούκι, κι ενώ έχετε μόλις φάει κρέπα αποφασίζετε να μπείτε “έτσι, για την ατμόσφαιρα”. Να έχετε την παραλία 5 λεπτά μακρυά και να παίρνετε ένα μπουκάλι κρασί για να κάτσετε στην παραλία και να κάνετε βραδυνό μπάνιο (χωρίς μαγιώ, αφού δεν το ξέρατε από την αρχή. ΟΚ, είμαι σάτυρος, το παραδέχομαι). Λίγο κρασί λίγο θάλασσα και το αγόρι της δηλαδή η κυρία, κατάλαβες;;!! Να είστε στην πόλη σας και να αποφασίζετε (ενώ έχετε σπίτι να μένετε) να νοικιάσετε δωμάτιο στο παλιό λιμάνι, στα στενά, επειδή πάντα θέλατε να είχατε σπίτι εκεί!! Απίστευτο! Πάντα το καλοκαίρι μου άρεσε πιο πολύ. Η πιο ερωτική εποχή κατά τη γνώμη μου, πολλοί διαφωνούν βέβαια.. Αλλά αυτό πιστεύω!! Τόσος ερωτισμός κάθε καλοκαίρι, τον οποίο εκτόξευα προς πάσα κατεύθυνση ;-), απλώς φέτος συσσωρεύεται σε μία μόνο γυναίκα.. Μα πόσο τυχερή μπορεί να είναι;;; Μου τη σπάει που δεν είναι εδώ ο κοντός να με χαρεί! Θα χαιρόταν πολύ! Η κοντή χάρηκε πολύ με τις εξελίξεις, και πραγματικά δε θα μπορούσα να περιμένω κάτι περισσότερο! Δεν υπάρχει καλύτερο πράγμα από το να χαίρεται με τη χαρά σου ο άλλος!

Είμαι καλά! Ελπίζω κι εσείς!!! Το καλοκαίρι προχωρά γρήγορα μου φαίνεται, αλλά δε δυσανασχετώ.. Νιώθω πως στο τέλος του καλοκαιριού θα μπορώ να διηγηθώ την κάθε μέρα μου, μία προς μία! Όλα τόσο έντονα.. Θα τα φάω εγώ τα μούτρα μου, το βλέπω, αλλά χου γκιβς ε σετ;; Καιρό είχε να συμβεί! Θα τα φάω και θα γουστάρω!! “Να ποιο θα ‘ναι το φινάλε, πόνοι, δάκρυα και βάλε, μα θα μείνω, κι ό,τι θέλει ας γίνει”. Το υπόλοιπο του τραγουδιού εν καιρώ! Να είστε και να περνάτε καλά!! Θα τα ξαναπούμε σύντομα μιας και αλλάζω σπίτι (μεταφέρομαι στου αδερφού μου γιατί στο δικό μου θα μένει αυτός.. Επίσκεψη από την κοπελιά του.. Μα πόσο ανιδιοτελής μπορεί να είμαι; Μα να έχω όλο το πακέτο;; Τέλος πάντων, θέλω να καταλήξω στο ότι θα έχω ίντερνετ καθημερινά και τα ποστ θα γράφονται πάλι με ιλιγγιώδεις ρυθμούς.. Κιπ ιν τατς πίπολ!!! Bye bye then!!!

Το επόμενο πρωί.. Είχαμε κοιμηθεί στις 8 το πρωί! Είχα περάσει τέλεια, όλα ήταν απίστευτα! Στις δέκα το πρωί με ξυπνάει ένα τηλεφωνημα. Ήταν από την τροχαία που με ήθελε να πάω να κάνω ομολογία για την υπόθεση της γυναίκας που χτύπησα. Το ήξερα! Το ήξερα ότι θα μου γαμηθεί το σκηνικό!!! Αλλά δεν πτοούμαστε λέω, ας πάει στο διάολο, μέχρι αύριο δεν θα αγχωθώ κι απλώς θα απολαύσω. Κι έτσι έκανα.

ΦΛΑΣΜΠΑΚ:
α) Η γυναίκα μέχρι και τέλη του Μάη μήνα μου έλεγε ότι ΔΕΝ θα με σύρει στα δικαστήρια, γιατί στα μάτια μου λέει έβλεπε τους γιους της. Μου είχε τονίσει πάμπολλες φορές ότι δεν θα με σύρει στα δικαστήρια. Μέχρι τέλη του Μάη, τονίζω, αυτό μου έλεγε.
β) Την πρώτη εβδομάδα που πήγαινα να τη δω στο νοσοκομείο, και ρωτούσα κι εγώ τους γιατρούς για τις εξετάσεις, είχα μάθει (και μου είχε πει και η ίδια) ότι δεν έπαθε τίποτα, κι ότι έχει μόνο μώλωπες και να μην ανησυχώ. Μόνο ένα παλιό κάταγμα στον δεξιό μηρό. Αλλά από το ατύχημα δεν έσπασε ούτε ράγισε τίποτα.

ΣΗΜΕΡΑ:
α) Η γυναίκαι αυτή λέει: “Επιθυμώ την ποινική δίωξη του Θόγια, όπως επίσης και την αποζημίωσή μου” ή κάπως έτσι. Αυτή η κίνηση, η μήνυση, έγινε στις 8 Απριλίου. Από τις 8 Απριλίου μέχρι τέλη Μάη με δούλευε μέσα στα μούτρα μου!!! Εξοργίστηκα αρκετά.
β1) Μέσα στην κατάθεσή της, υπήρχε ιατρική γνωμάτευση ότι έπαθε θλάση στον δεξιό μηρό. Εξοργίστηκα πάρα πολύ.
β2) Το β1 είχε σαφώς κι άλλες συνέπειες στη ζωή της τις οποίες προφανώς δεν μπόρεσε να αντιμετωπίσει. Επομένως, μέσα στην κατάθεση υπάρχει και γνωμάτευση ψυχιάτρου που λέει πως η γυναίκα υφίσταται ακόμα μετατραυματικό σοκ κι ότι έχει αποκτήσει πλέον κάτι σαν αγοραφοβία.
γ) Δεν ξέρω αν θυμάστε πως είχε γίνει το ατύχημα.. Η γυναίκα πάντως λέει: “Καθόμασταν (ήταν με μία φίλη της) ακίνητες στο πεχοδρόμιο περιμένοντας το αμάξι να ξεκινήσει, όταν το αμάξι με παρέσυρε και με εριξε στη μέση του δρόμου”. Που σημαίνει ότι εγώ, που είχα σταματήσει στο στοπ, παίρνοντας τη στροφή ανέβηκα στο πεζοδρόμιο και την πήρα παραμάζωμα. Είμαι ως ΕΔΩ με την τύπισα (μεγαλόπρεπη και αρρενωπή κίνηση χεριού τοπ οποίο με τον δείκτη τραβάω μία νοητή γραμμή στο κέντρο του μετώπου μου).

Τελικά, διώκομαι ποινικά για σωματική βλάβη εξ αμελείας. Με βλέπω όπου να ‘ναι να κρατάω πλακέτα και να βγάζω ασπρόμαυρες (?) φωτογραφίες ανφας και προφίλ στο αστυνομικό τμήμα. Έχασα σήμερα την πίστη μου στους ανθρώπους. Όλοι ένοχοι μέχρι αποδείξεως του εναντίου. Τέλος.

Η άσχημη διάθεση έφτιαξε μέσα σε 15 λεπτά παρέας με τη ζαργάνα. Έχω αρχίσει να πιστεύω πως της έχω αδυναμία.
Αφού σήμερα που πήγαμε παραλία και με κοιτούσαν όλες οι ντόπιες κι οι τουρίστριες ούτε στιγμή δε μου πέρασε από το μυαλό να χαμογελάσω αρρενωπά-ερωτικά-σέξυ έστω σε μία από αυτές! Ούτε καν όταν στο πέρασμά μου έβγαζαν τα μπικίνι τους και μου τα πετούσαν.. Η αλήθεια είναι πως ήμουν λίγο ακατάδεχτος σήμερα. Απλώς τα υπέγραψα κι έφυγα. Το έχω κάψει τελείως μου φαίνεται. Τέλος πάντων. Είμαι καλά γενικά! Είναι πολλές οι εξελίξεις.. Δε βαριέμαι βρε αδερφέ! θα τα πούμε από αύριο αλπίζω με περισσότερη πλάκα!! Καλό Σαββατόβραδο φανς!!!

ΥΓ1: Στην πρώτη φωτογραφία.. Είμαι εγώ στο μέλλον. Σιγά μην κόψω το κάπνισμα στην φυλακή. Πολύ σπάστηκα ρε πούστη μου, 56 χρονώ γαιδούρα να κάνει τέτοιες μαλακίες.
ΥΓ2:Είμαι εγώ στο παρόν!!! Χαρούμενος δηλαδή.

Κατά ένα μαγικό τρόπο τα πράγματα πήγαν τέλεια. Την πρώτη νύχτα της μίλησα, της εξήγησα τη θέση μου, της εξήγησα τα παράπονά μου, και νομίζω ότι της ξεκαθάρισα τί ακριβώς θέλω. Μου είπε κι εκείνη κάποια πράγματα από την πλευρά της. Κατάληξη;; Τη θέλω, με θέλει, αλλά δε θέλει να ρισκάρει το πολυτιμότερο πράγμα στη ζωή της που είναι η φιλία μας (12 χρόνια, τη μισή της ζωή, μου τόνισε). Ηλίθια απόφαση για μένα, αφού το μόνο που σκέφτομαι όταν τη βλέπω είναι να την βάλω κάτω, και από ότι κατάλαβα είναι αμοιβαίο. Τέλος πάντων, δεν το συζητήσαμε άλλο. Δεν είχαμε πιει και αρκετά.

Εχθές ήρθε να με πάρει να πάμε για καφέ με τον κοντό, να τον χαιρετήσουμε που έφευγε για το καλοκαίρι. Μετά πήγαμε μία βόλτα, και μετά αποφασίσαμε να κάτσουμε για ρακές. Μετά από 5 καραφάκια ρακί, λύθηκε η γλώσσα, κομματιάστηκε ο εγωισμός, και μετά ήρθε η ειλικρίνεια. Της ξεκαθάρισα ακόμα με πιο σταράτα λόγια τί θέλω, κι ότι είναι ηλίθια απόφαση αυτή που πήρε (οκ, μπορεί να έπρεπε να σεβαστώ την επιλογή της και μπλα μπλα μπλα.. Χου κέαρς? ). Αυτή ήταν κάθετη. Επέμενε. Ας είναι. Όλως τυχαίως, στο ισπανικό μπαράκι που ήμασταν και πίναμε ρακές, εμφανίστηκε από το πουθενά η καθηγήτρια των ισπανικών μου. Με φώναξε να πάω μέσα να χορέψουμε. Πάω κι εγώ μέσα, έδωσα ρέστα σαφώς, είχαν μείνει όόόόλοι μαλάκες από τις χορευτικές μου ικανότητες (και λέγοντας όλοι εννοώ 4 πελάτες). Σε κάποια φάση, μπαίνει το σάουντρακ του φετινού καλοκαιριού, το El Cuarto de Tula από Bueno Vista, σκάει μύτη η ζαργάνα, με πιάνει να χορέψουμε, και στη μέση περίπου του τραγουδιού τη βούτηξα ως γνήσιο αρσενικό. Και μετά ήρθε η ολοκλήρωση (συναισθηματική, όχι σεξουαλική.. σάτυρε)!

Όλα τέλεια λοιπόν. Υπάρχει ένα μικρό σκηνικό που ίσως επηρρεάσει για πάντα την ατμόσφαιρα, αλλά θα το αναφέρω όταν θα είμαι σίγουρος.  Όσο για τη ζαργάνα, δεν ξέρω αν είμαστε μαζί. Μάλλον ναι. Αλλά μπορεί να κάνω και λάθος. Το σίγουρο είναι ότι είμαι ο Θόγιας και είμαι καλά. Γιατί φίλησα τη ζαργάνα σε ένα ισπανικό μπαράκι χωμένο στα στενά του παλιού λιμανιού τη στιγμή που έπαιζε το συγκεκριμένο τραγούδι και εγώ το χόρευα με αυτήν. Τα υπόλοιπα εν καιρώ!!! Να είστε καλά φανς μου!!! Και.. προς όλες τις θαυμάστριες —> Διαγράψτε το νούμερό μου, είμαι κλεισμένος για όλο το καλοκαίρι.

Θα τα ξαναπούμε βεβαίως, από αύριο!! Χαιρετώ!!!

ΥΓ: Τέλεια φώτο, ε; Καλό απόγευμα! (Θα απαντήσω στα σχόλιά σας αργότερα, δε σας ξεχνάω εννοείται!)