744 λέξεις, νομίζω!

Οι μέρες που πέρασαν δεν ήταν από τις καλύτερες.. Έπρεπε να αντιμετωπίσω το γεγονός πως δεν είμαι αρκετός. Εννοείται πως αν δεν είμαι εγώ αρκετός, ούτε το 99% του πληθυσμού είναι αρκετό, αλλά αυτό δεν παρηγορεί την πληγωμένη μου περηφάνια. Διαβάζεις, διαβάζεις, και διαβάζεις λίγο ακόμα και καταφέρνεις μία τρύπα στο γραπτό!!! Η λογική του φρίκουλου είναι πια πιο κοντά στα δεδομένα μου: “Ρε μαλάκα, όταν διαβάζεις, αγχώνεσαι γιατί δεν ξέρεις τί θα γίνει.. Θα περάσεις, δε θα περάσεις.. Γι’αυτό κι εγώ προτιμώ να μη διαβάζω για να ξέρω τί θα γίνει.”. Κατάλαβες; Αν δεν προσπαθήσεις, δεν θα απογοητευτείς κιόλας!!! Εννοείται πως έβγαλα σημάδι πάλι στο μέγεθος εικοσάλεπτου.. Κι ενώ όλοι οι άλλοι συνεχίζουν να επικροτούν την υπεροχή μου, κατέληξα -ποιος; εγώ!- να αναρωτιέμαι!! Ο δράκουλας θα μου πιει το αίμα μέχρι να με περάσει.

Οι σημειώσεις για το επόμενο μάθημα που δίνω έχουν φωτοτυπηθεί, είναι ακόμα με το λάστιχο από το φωτοτυπάδικο δεμένες, έχουν ξαπλώσει στο γραφείο και με κοιτάνε. Με κοιτάνε σαν να μου μιλάνε: “Είσαι τόσο άχρηστος που όσο και να μας διαβάσεις δε θα μας καταλάβεις!!! Τόσο άχρηστος, που και να μας καταλάβεις, σιγά μην περάσεις!!! Γενικά είσαι άχρηστος!! Μόνο ωραίους κοιλιακούς έχεις, κι ένα αφοπλιστικό χαμόγελο!”.. Σαν να τις ακούω να μου μιλάνε.. Με τί διάθεση να αρχίσω να διαβάζω τις ομιλούσες σημειώσεις λοιπόν; Πιστεύω πως αυτό που θα έπρεπε να με απασχολεί είναι η σχιζοφρένειά μου βέβαια, αλλά τα μεγάλα μυαλά ανέκαθεν είχαν μία δόση διαστροφής.. Έτσι κι εγώ..

-Δεν περνάς ρε μαλάκα, μην το σκέφτεσαι!!!
-Ναι, αλλά με λίγη τύχη, με λίγη καλή θέληση από τον καθηγητή, και με λίγο λάδωμα, έχω ελπίδες!!!
-Σταμάτα, λες βλακείες.
-Έχεις δίκιο. Αλλά αν…
-Σταμάτα, λες βλακείες.
-Καλά, θα σταματήσω να το σκέφτομαι και θα συγκεντρωθώ για το επόμενο μάθημα.
-Σταμάτα, λες βλακείες.
-Τί δηλαδή, επειδή κόπηκα σε ένα μάθημα να  κάψω την εξεταστική;
-Αφού σκατά θα τα πας και στα επόμενα! Είσαι στούρνος!!! Πανέμορφος, αλλά στούρνος!!!
-Να σκάσεις!!!
-Εσύ να σκάσεις!!!
-Είσαι βλάκας!!!
-Εσύ είσαι!!!
-Όχι, εσύ!

Ο αισιόδοξος και απαισιόδοξος εαυτός μου μαλώνουν πάλι.. Κι εκεί που κάθομαι βουρκωμένος, σκεπτόμενος πως έχω μόνο πανέμορφο περιτύλιγμα αλλά είμαι τούβλο, μεσολαβεί ένα τηλεφώνημα κατά το οποίο μαθαίνω πως θα πάρω σκύλο!!!! Και ναι, είναι γεγονός!!! Θα πάρω ένα κόκερ σπάνιελ, σαν αυτό της φωτογραφίας!!! Ακριβώς σαν αυτό της φωτογραφίας!!! Α-κ-ρ-ι-β-ώ-ς!!! Τοσο ίδιο, που αυτός που θα μου το δώσει μου είπε πως, ο σκύλος είχε μία φορά ένα ατύχημα κατά την εκπαίδευσή του, όταν πήγαινε να φέρει μία εφημερίδα στο αφεντικό του.. Δυστυχώς, θα πρέπει να μείνει για πάντα με την εφημερίδα στο στόμα.. Πλακίτσα.. Θα πάρω λοιπόν ένα σπάνιελ 4ων μηνών!!! Τέλεια;;; Η ζαργάνα έχει ένα σπάνιελ στο φοιτητικό της σπίτι και είναι όλα τα λεφτά! Στις 24 του μήνα θα είναι δικό μου!!! Έχω ήδη καταλήξει σε δύο ονόματα: Παχώμιος, ή Αριστομένης! Α, ξέχασα να πω πως το σκυλί είναι κορίτσι.. Με έχει πιάσει η βλακεία μου.. Γενικά, εσείς να ξέρετε πως θα πάρω σκύλο. Αυτό είναι η αλήθεια, όλα τα άλλα είναι η βλακεία μου ντυμένη με λέξεις.

Γενικά δεν έχω νέα. Διαβάζω πολύ, μιλάω πολύ με τη ζαργάνα στο τηλέφωνο, δουλεύω μία στο τόσο για να έχω τη στοιχειώδη κοινωνικότητα που πρέπει να έχει ένας άνθρωπος, πίνω ούζο τα βράδυα μόνος μου στο σπίτι, διαβάζω πολύ, βλέπω τηλεόραση όσο μπορώ για να μη χάνω τις εξελίξεις (του Grey’s anatomy), πίνω πολύ καφέ και δε μπορώ να κοιμηθώ εύκολα, έχω την τηλεόραση κολλημένη στο mega  για να βλέπω το τρέηλερ από τη σειρά L.A.P.D. γιατί είναι πολύ αστείο, αφήνω τις γυναίκες να με κοιτάνε χωρίς να με απολαμβάνουν.. Τώρα πια που δεν είμαι διαθέσιμος θα περάσουν δύσκολα οι καημένες.. Τέλοσπάντων.. Θα το ξεπεράσουν. Όλα είναι στο μυαλό. Αλλά τι ξέρω κι εγώ.. Σαν πως εγώ δεν είμαι στόκος που είπαμε; Τι ήθελα και το ξαναθυμήθηκα; Έτσι μου ‘ρχεται να τα παρατήσω όλα και να γίνω μοντέλο.

Την επόμενη τρίτη δίνω το μάθημα με τις ομιλούσες σημειώσεις. Πρέπει να φανώ δυνατός και να σταματήσω να τις ακούω. Πρέπει να ξεκόψω και από το φρίκουλο, είναι κακή επιρροή, πειρασμός θα έλεγα (έλα αηδίες!! Μόνο προστυχιές στο μυαλό σου, σατράπη)!! Για τη λογική του μιλάω! Πρέπει να φύγω.. Με φωνάζουν οι σημειώσεις.. Καλό απόγευμα, καλά διαβάσματα στους φοιτητές, και πολλά λεφτά για λάδωμα εύχομαι! Το ωραίο σώμα και το αφοπλιστικό χαμόγελο δεν φτάνουν.. Ακούστε και ΄μένα.. Χριστέ μου το έχω κάψει.. Χαιρετώ!

ΥΓ: 725 λέξεις
ΥΓ2: Συν αυτές που είναι σε αυτό το υστερόγραφο, μας κάνουν 735. Λάθος, 737. Όχι όχι, 740. Γαμώτο, το έχασα πάλι! 744! Χαιρετώ!