Κατά ένα μαγικό τρόπο τα πράγματα πήγαν τέλεια. Την πρώτη νύχτα της μίλησα, της εξήγησα τη θέση μου, της εξήγησα τα παράπονά μου, και νομίζω ότι της ξεκαθάρισα τί ακριβώς θέλω. Μου είπε κι εκείνη κάποια πράγματα από την πλευρά της. Κατάληξη;; Τη θέλω, με θέλει, αλλά δε θέλει να ρισκάρει το πολυτιμότερο πράγμα στη ζωή της που είναι η φιλία μας (12 χρόνια, τη μισή της ζωή, μου τόνισε). Ηλίθια απόφαση για μένα, αφού το μόνο που σκέφτομαι όταν τη βλέπω είναι να την βάλω κάτω, και από ότι κατάλαβα είναι αμοιβαίο. Τέλος πάντων, δεν το συζητήσαμε άλλο. Δεν είχαμε πιει και αρκετά.
Εχθές ήρθε να με πάρει να πάμε για καφέ με τον κοντό, να τον χαιρετήσουμε που έφευγε για το καλοκαίρι. Μετά πήγαμε μία βόλτα, και μετά αποφασίσαμε να κάτσουμε για ρακές. Μετά από 5 καραφάκια ρακί, λύθηκε η γλώσσα, κομματιάστηκε ο εγωισμός, και μετά ήρθε η ειλικρίνεια. Της ξεκαθάρισα ακόμα με πιο σταράτα λόγια τί θέλω, κι ότι είναι ηλίθια απόφαση αυτή που πήρε (οκ, μπορεί να έπρεπε να σεβαστώ την επιλογή της και μπλα μπλα μπλα.. Χου κέαρς? ). Αυτή ήταν κάθετη. Επέμενε. Ας είναι. Όλως τυχαίως, στο ισπανικό μπαράκι που ήμασταν και πίναμε ρακές, εμφανίστηκε από το πουθενά η καθηγήτρια των ισπανικών μου. Με φώναξε να πάω μέσα να χορέψουμε. Πάω κι εγώ μέσα, έδωσα ρέστα σαφώς, είχαν μείνει όόόόλοι μαλάκες από τις χορευτικές μου ικανότητες (και λέγοντας όλοι εννοώ 4 πελάτες). Σε κάποια φάση, μπαίνει το σάουντρακ του φετινού καλοκαιριού, το El Cuarto de Tula από Bueno Vista, σκάει μύτη η ζαργάνα, με πιάνει να χορέψουμε, και στη μέση περίπου του τραγουδιού τη βούτηξα ως γνήσιο αρσενικό. Και μετά ήρθε η ολοκλήρωση (συναισθηματική, όχι σεξουαλική.. σάτυρε)!
Όλα τέλεια λοιπόν. Υπάρχει ένα μικρό σκηνικό που ίσως επηρρεάσει για πάντα την ατμόσφαιρα, αλλά θα το αναφέρω όταν θα είμαι σίγουρος. Όσο για τη ζαργάνα, δεν ξέρω αν είμαστε μαζί. Μάλλον ναι. Αλλά μπορεί να κάνω και λάθος. Το σίγουρο είναι ότι είμαι ο Θόγιας και είμαι καλά. Γιατί φίλησα τη ζαργάνα σε ένα ισπανικό μπαράκι χωμένο στα στενά του παλιού λιμανιού τη στιγμή που έπαιζε το συγκεκριμένο τραγούδι και εγώ το χόρευα με αυτήν. Τα υπόλοιπα εν καιρώ!!! Να είστε καλά φανς μου!!! Και.. προς όλες τις θαυμάστριες —> Διαγράψτε το νούμερό μου, είμαι κλεισμένος για όλο το καλοκαίρι. 
Θα τα ξαναπούμε βεβαίως, από αύριο!! Χαιρετώ!!!
ΥΓ: Τέλεια φώτο, ε; Καλό απόγευμα! (Θα απαντήσω στα σχόλιά σας αργότερα, δε σας ξεχνάω εννοείται!)
Καθηγήτρια ισπανικών;
εγώ θα παιρνα την καθηγητρια
σχωρα με αλλα κολαστηκα
Σχόλιο από Narita — 11 Ιούλιος, 2008 @ 5:31 μ.μ
Φτου σου δεν ντρέπεσαι, σάτυρε!!! (καλά ρε, λες να μην το σκέφτηκα;; Απλώς η καθηγήτρια είναι 38 χρονών.. Άσε που την έχω όποτε θέλω..)
Σχόλιο από thogias — 11 Ιούλιος, 2008 @ 5:35 μ.μ
εξελίξεις!!!! αντε να γουστάρουμε!
Καλά να περνάς!
Φιλιά!
Σχόλιο από kleine wolke — 11 Ιούλιος, 2008 @ 8:13 μ.μ
Γειάσου Θογιούλι…βλέπω καλές εξελίξεις! μπράβο!…αλλά νομίζω ότι η αγαπητή μας ζαργάνα και συγνώμη που θα στο πώ αυτό αλλά κάπου λίγο τα χει κάνει λίιιιγο ΄κουλουβάχατα’ίσως;;διότι για μένα εάν μιά φάση που έως και τώρα θεωρούσε κάποιος ας το έτσι ‘φιλική’περάσει στον σεξουαλικό τομέα και στο κρεββάτι πάυει διάπαντως και ΟΡΙΣΤΙΚΑ πλέον να είναι…’φιλική’…ΔΕΝ μπορείς πλέον να μιλάς για..’φιλία’με κάποιον με τον οποίο έχεις κάνει σέξ,έχεις κοιμηθεί μαζί του τόοοοοοσες πολλές φορές κλπ,κλπ,κλπ..αλλά και μία δύο να το χεις κάνει μαζί του το ίδιο είναι..πάυει πλέον να υπάρχει φιλία με την ευρεία έννοια του όρου αυτού…αυτό μπορεί να είναι ότιδήποτε άλλο μα οτιδήποτε άλλο όμως εκτός από φιλία..αυτό το έχω περάσει και γώ πρόσφατα πρίν ένα χρόνο;;με κάποιον που μάλιστα εγώ έκανα το βήμα αυτό…και ‘έσπρωξα’την κατάσταση μεταξύ μας και την έκανα να φτάσει στο κρεββάτι..μέχρι πριν από αυτό είμασταν δύο πολύυυυυυυ καλοί φίλοι…αλλά ΦΙΛΟΙ όμως…με όλη τη σημασία που έχει η λέξη αυτή.. τώρα το γιατί το έκανα αυτό είναι τεράστια ιστορία και το πως έφτασα να το δώ έτσι…όμως φίλε μετά από αυτό το μόνο που μου απέμεινε είναι ένα απαίσιο συναίσθημα…και μιά εντύπωση ότι έκανα τη μεγαλύτερη μαλακία της ζωής μου…και όμως την έκανα..είναι αλήθεια…και όχι μόνο επειδή κατέστρεψα μιά φιλία.. και επειδή έμπλεξα με κάποιον με τον οποίο ΔΕΝ θα έπρεπε να υπάρξουμε πο-τέ σαν εραστές…αλλά και για χιλιάδες άλλους λόγους που δε γίνεται να αναλύσω εδώ…κάποιες σχέσεις φίλε μου Θογιούλι..όσο και αν εσύ προσπαθείς να τις ‘μεταλλάξεις’σε κάτι άλλο..και να τις βάλεις σε κάποιο άλλο επίπεδο,να τις δείς κάπως αλλιώς..αυτό ΔΕΝ γίνεται με τίποτε..ΔΕΝ βγαίνει..είναι φτιαγμένες να είναι έτσι..τέρμα.. και ότι και να κάνεις εσύ…έυχομαι να έχει καλό τέλος και αίσιο τέλος αυτή η υπόθεση με τη ζαργάνα σου…και να μη το μετανιώσεις πικρά όπως έπαθα εγώ..το έυχομαι ολόψυχα..φιλάκια πολλά,Αθανασία.
Σχόλιο από Αθανασία — 11 Ιούλιος, 2008 @ 9:39 μ.μ
Άντε επιτέλους! Εύχομαι να πάνε όλα καλά με τη ζαργάνα! Έτσι κι αλλιώς κλεισμένη ήταν η καρδιά σου: Ρ λολ
Φιλιά να περνάς υπέροχα!
Σχόλιο από ILive2LoveMe — 11 Ιούλιος, 2008 @ 11:47 μ.μ
τέλεια!.. τέλεια σκηνή.
)
(δεν έχει εξυπνάδες σήμερα
Σχόλιο από deadend mind — 12 Ιούλιος, 2008 @ 4:34 μ.μ
Αν δεν αναφέρεις το μικρό σκηνικό δεν αφήνω κανένα σχόλιο!
Σχόλιο από Αγαδίρ — 21 Ιούλιος, 2008 @ 10:39 π.μ.