Βαριέμαι να σκεφτώ τίτλο

the nights you’ll never remember, with the friends you will never forget.

Παιδιά, δε θα σας πω ψέμματα. Τις τελευταίες μέρες ιδρώνουν οι παλάμες μου. Δεν μπορώ να γράψω, δε μπορώ να στρίψω τσιγάρο, και κυρίως, οι (διόλου ευκαταφρόνητου αριθμού) γυναίκες της ζωής μου κάνουν παράπονα πως τα χάδια που τους χαρίζω δεν είναι τα ίδια όπως παλιά. Μην πάει πουθενά πρόστυχα το μυαλό σας, δεν ιδρώνουν από κάποια αισχρή πράξη (θου κύριε.. σταμάτα σάτυρε..). Εκεί που κάθομαι, απλώς ιδρώνουν! Το χειρότερο είναι με τα τσιγάρα (αυτό με τα χάδια και τις γυναίκες ξεπερνιέται. Χάνω εγώ τη γοητεία μου; ). Να πιάνεις χαρτάκι και να βρέχεται από την παλάμη σου!! Θα μου πεις, γιατί δεν αγοράζω πακέτο. Και δίκιο θα έχεις πολυμήχανε αναγνώστη, αλλά το κόστος δεν το αντέχει η μικρή τσέπη μου.

Η μεγάλη εργασία που πριν μερικές εβδομάδες με άγχωνε πλησιάζει στο τέλος της. Πλέον, πέρα όλων των άλλων αμέτρητων ιδιοτήτων και αναρίθμητων ικανοτήτων μου, μπορώ να κάνω και μηχανολογικές μελέτες με πάσα λεπτομέρεια. Στη θέση σας δε θα με εμπιστευόμουν βέβαια. Πόσο σοβαρός μπορεί να είναι ένας μηχανολόγος που ιδρώνουν οι παλάμες του; Ας είναι.. Η εργασία τελειώνει σιγά σιγά!! Είναι αυτό που ακούγεται: Ευτυχώς που υπάρχει και η τελευταία στιγμή αλλιώς τίποτα δε θα γινόταν..! Πολλά πράγματα να γίνουν, και πολύ λίγοι για να τα κάνουν για ‘μένα!! Τώρα πρέπει να κάτσω να διαβάσω για μία προφορική εξέταση της Δευτέρας. Πολύ τη φοβάμαι!

Όπως έχω ξαναπεί, η εξεταστική περίοδος είναι παραδόξως από τις πιο αστείες (και αγχωτικές, αλλά ας το δούμε λίγο θετικά πίπολ!). Ο κοντός με το φρίκουλο έχουν πάρει φωτιά και το δούλεμα που μου ρίχνουν είναι άνευ προηγουμένου. Λογικά με ζηλεύουν (ντελικάτος και αρρενωπός που είμαι, μην τα ξαναλέμε), παρ’όλη την αδυνατιά μου! Η αλήθεια είναι ότι τελευταία έχω πετάξει αρκετές μαλακίες. Ας είναι. Τα ελαττώματά μου δεν αφορούν κανέναν εκτός από αυτούς που τα πληρώνουν, επομένως μάλλον δε θα τα μάθετε ποτέ (μόλις σας χάλασα την εικόνα που έχετε για ‘μένα, έτσι δεν είναι;..). Σήμερα θα πάω για ούζα μάλλον. Έκανα τον δύσκολο στον κοντό και το φρίκουλο μπας και τους φέρω στον ίδιο δρόμο, αλλά τελικά παίρνω εγώ τον στραβό (θου κύριε δις) και θα πάω για ούζα. What’s the fun in playing it safe, Ι think i’d rather misbehave που λέει και το σάμερ σονγκ που επέλεξα για φέτος.

Η πολύ κοντή σκέφτεται να κάνει μπότοξ στις παλάμες της που αντιμετωπίζει το ίδιο πρόβλημα με εμένα. Γίνεται να κάνεις μπότοξ στις παλάμες σου; Γιατί σταμάτησαν να βγαίνουν ωραία καλοκαιρινά τραγούδια; Γιατί δεν παίζει πια στο ράδιο το I’m no good της Amy Winehouse; Ποιος ξέρει να μου πει πόσες είναι οι απώλειες μίας γωνίας 45 μοιρών σε έναν σωλήνα; Τώρα θα αρχίσουν να ξαναπαίζουν οι δύο ξένοι δηλαδή; Γίνεται στην παρουσίαση της εργασίας να βάλουμε το τραγούδι “ΤΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΟΣΟΥΣ ΣΩΛΗΝΕΣ;” από λοστ μπόντις;; Δέχομαι ερεθίσματα από παντού..! Μάλλον δε με ζηλεύουν και έχουν δίκιο που με δουλεύουν. Θα πιάσω δουλειά το καλοκαίρι (άσχετο)! Σήμερα μου έταξαν δουλειά για τις μέρες ανάμεσα στις 2 εξεταστικές! Πολύ χάρηκα.. Άντε να βγάλω κανά φράγκο για να μπορώ να παίρνω πακέτο και να μην έχω πρόβλημα με τις παλάμες μου. Σε τρεις μήνες και κάτι φεύγω για Ισπανία αν πάνε όλα καλά! Αφού φτάσαμε μέχρι το σήμερα, ο υπόλοιπος καιρός θα περάσει γρήγορα!

Πολλούς συνειρμούς διατύπωσα σήμερα, και νομίζω σας κούρασα. Ώρα να το κλείσω εδώ λοιπόν. με έναν ακόμα συνειρμό βεβαίως βεβαίως. Πάτησα το γάτο μας καθώς ανέβαινα τη σκάλα και τώρα όποτε με βλέπει κρύβεται. Ακριβώς την ίδια αντίδραση έχει και με την ηλεκτρική σκούπα. Αρχίζει να τρέχει κι επειδή αμέσως πριν είχες καθαρίσει το πάτωμα, τρέχει συνεχώς ενώ παραμένει στο ίδιο σημείο για μερικά δευτερόλεπτα σαν τα κόμιξ αφού τα πόδια του γλυστράνε! Πολύ γέλιο έχει!! Τον είχε πάρει ο μπαμπάς μου και τον είχε βγάλει στο μπαλκόνι μία φορά, πήρε το λάστιχο και άρχισε να τον καταβρέχει επειδή λέει πριν είχε βάλει την πατούσα του στις φακές του (είχε ανέβει στο τραπέζι και ήθελε να δοκιμάσει φαίνεται). Έχει τραβήξει πολλά ο γάτος είναι η αλήθεια. Λέω να πηγαίνω.
Να είστε καλά, καλό σαββατοκύριακο!!! θα τα ξαναπούμε αύριο πιστεύω!

ΥΓ: Απαντήστε στις απορίες μου παρακαλώ! Ειδικά σε εκείνη με το μπότοξ!
ΥΓ2: Η φώτο είναι για το αποψινό βράδυ, γιατί “θα κλάσουμε στα ούζα, φίλε”! (έτσι πρέπει να το διατύπωσε το φρίκουλο. Απορώ πως τον κάνω ακόμη παρέα με τέτοιες εκφράσεις)
ΥΓ3: Το σλόγκαν που είχαμε πέρυσι στην εξεταστική ήταν το εξής: Σε θέλω μέσα μου. Το στέλναμε ο ένας στον άλλον στο τέλος κάθε μηνύματος! Κάθε που στέλναμε σκονάκι με μήνυμα, κολλούσαμε κι ένα “σε θέλω μέσα μου”.. Φέτος δεν το έχουμε βρει ακόμα σλογκανάκι. Αν έχετε κάποια ιδέα..;
ΥΓ3,5: Το μήνυμα που θα περάσω σήμερα, εντοπίζεται στην συμπεριφορά που πρέπει να έχει κάποιος όταν του σπάνε τα νεύρα ή τον έχουν κουράσει πολύ. Κοιτάξτε προσεκτικά την φωτογραφία κάτω, και δώστε έμφαση σε αυτά που λέει όσο και στο χαμόγελο με το οποίο τα λέει.
ΥΓ4: Ο τίτλος έχει αυτό το όνομα επειδή βαριέμαι να σκεφτώ τίτλο.