Όλα καλά θα πάνε (νομίζω)

 

Τα πράγματα είναι ξανά ξεκάθαρα, οπότε μπορώ να επιστρέψω στην χαζοχαρούμενη διάθεσή μου.. Δεν έχω ιδέα αν θα γράψω κάτι άξιο λόγου (γιατί πότε γράφω άλλωστε;).. Απλώς το θεώρησα πρέπον να ενημερώσω όλους εσάς που μου σταθήκατε τις δύσκολες ώρες. Γκχμ γκχμ, ναι μπηχτή ήταν αυτή, ελπίζω αυτός που ήταν να το καταλάβει να έπιασε το νόημα!!
Φέρδερμορ, μετά την αποτυχημένη εκείνη εξέταση (μα πως στον — κάνουν λινκ γαμώ;;; ΟΚ, πήγαινε στο προηγούμενο ποστ και θα καταλάβεις) ήρθε η σημερινή για να φέρει μία ισορροπία στην αποτυχημένη μέχρι χτες πορεία της εξεταστικής. Οπότε, πήγα σε ένα μάθημα, αδήλωτο, χωρίς βιβλίο. Μέσα στο αμφιθέατρο, βρήκα βιβλίο (γράφαμε με ανοιχτά βιβλία τη συγκεκριμένη εξέταση), μου είπαν τη σελίδα με τα παρόμοια λυμένα προβλήματα, και μπορώ πλέον να ελπίζω σε ένα καλύτερο αύριο με το βαθμό που έγραψα χάρη στο κοφτερό μυαλό μου! Βέβαια, θα κάνει τρελή βλακεία όποιος μου αναθέσει δουλειά που έχει να κάνει οτιδήποτε με ηλεκτρική οικονομία.. Τουλάχιστον όμως θα ξέρω πως το Λυμένο Παράδειγμα 5.7 εμένα με βοήθησε πολύ.  ΧΑΧΑ! Μακάρι να μπορούσα να πω το ίδιο και για ‘σένα ρε γαιδούρι (όχι εσύ αναγνώστη μου, ένας άλλος), αλλά… όπως το είπες!! Και τρεις ζωές να σου έδιναν αποκλείεται να προλάβαινες να τα γράψεις.. Ας ελπίσουμε αύριο να είναι μία εξίσου καλή μέρα (σε εμένα αναφέρομαι)! Σίγουρα ξεκινάω με περίπου ίδια δεδομένα: Δεν έχω διαβάσει τίποτα, αυτή τη φορά έχω βιβλίο και σημειώσεις του κυρίου καθηγητού, και τέλος, ελπίζω (όπως ακριβώς και εψές) ο Θεός να βάλει το χέρι του. Αυτό δε λένε;

Κατά τα άλλα, δεν άλλαξαν πολλά.. Άγχος, άγχος, και άγχος λίγο ακόμα, το οποίο πάντα συνοδεύεται από σημαδάκια στη μούρη που μου χαλάνε τη διάθεση, αλλά δεν πτοούμαι. Όχι πως τα συνήθησα, αλλά ήταν αναμενόμενο να γεμίσω πάλι τώρα που έχουμε εξταστική. Το διάβασμα πάει καλά, προχωράει με μέτριους αλλά σταθερούς ρυθμούς, μέχρι τις 13 Φλεβάρη που θα δώσουμε το μάθημα και θα έχουμε πλέον ηλιοφάνεια.  Επίσης, μίλησα με την “έτσι” μου, ξεκαθάρισαν πολλά πράγματα, ευτυχώς γιατί δε μπορώ τις μεσοβέζικες καταστάσεις! Επίσης, ο υπόλοιπος γυναικείος πληθυσμός με έχει κατακλύσει στα τηλέφωνα, αλλά εγώ έχω διάβασμα και λέω όχι σε όλες τις προκλητικές κραιπάλες, έτσι για να δείξω χαρακτήρα. Το ξέρω πως με θέλουν μόνο για την εξεταστική και μετά θα με πετάξουν σαν την τρίχα απ’ το ζυμάρι! Όχι πως μου έχει τύχει.. Καλά, οκ, μόνο 7 φορές έχει γίνει.. Αλλά και οι εφτά γύρισαν και ζήτησαν συγνώμη. Την επόμενη εξεταστική βέβαια, όταν πάλι με είχαν ανάγκη. ΟΚ, το κούρασα το θέμα.

Πρέπει οπωσδήποτε να κλείσω αυτό το ποστ σε αυτό εδώ το σημείο. Πρέπει να πάω να φάω φακές, να περάσω από το γαιδούρι να του αφήσω κάτι αφήσες, και να πάω στης κοντής (είπαμε, όχι της πολύ κοντής), να γίνουμε τάπα τση μεθιάς, να φέρει το ένα το άλλο και τελικά να βγάλουμε τα μάτια μας. Έτσι δε γίνεται συνήθως; Μόνο πείτε μου ποιο είναι το κρασί που “βαράε” πιο πολύ..!!! Μπουαχαχαχα…!

Άλλο ένα παραλήρημα που φτάνει στο τέλος του, είναι και σχεδόν 600 λέξεις ποστ.. Καλή σας νύχτα, είθε η διάθεσή σας να είναι τόσο καλή όσο και ‘μένα αυτό το βράδυ!

ΥΓ1: Κομμένες οι μαλακίες, εννοείται ότι τα περισσότερα ειπώθηκαν στην πλάκα. Άντε μπράβο, πολύ αέρα πήραμε.

ΥΓ2: Άγχος, πολύ άγχος. But i think i can, i think i can, i think i can, I KNOW I CAN, i think i ca…..

Μα τα χίλια εργαστήρια!

Έχουν περάσει 7μιση ώρες, 7μιση ολόκληρες ώρες, από τις 8 το πρωί μέχρι τώρα, και έχουν εξεταστεί 25 άτομα. Είμαι το νούμερο 45. Αν όλα ακολουθούν την στοχαστική διαδικασία που έφτιαξα για να βρω τον αλγόριθμο προσέλευσης φοιτητών στην αίθουσα εξέτασης, αν όλα πάνε όπως τα υπολόγισα, τότε θα μπω στις 11 και 23 πριν τα μεσάνυχτα. Και με βάση τη στοχαστική διαδικασία που ανέπτυξα (πολύ γρήγορα και με τρομερή λεπτομέρεια λαμβάνοντας υπόψιν τυχαίες μεταβλητές όπως ξέσπασμα φοιτητών για την αναμονή, καθυστέρηση λόγω φαγητού ή ακόμα και η έναρξη ενός παιχνιδιού πόκας με τον καθηγητή -είναι μόνο μερικοί από τους παράγοντες που θα μπορούσαν να καθυστερήσουν την διαδικασία εξέτασης) για να βρω ποσοστά και συχνότητα αποτυχίας, κατέληξα στο εξής. Αν ήμουν το νούμερο 46 θα έμπαινα μαζί με τον 45, αλλά εγώ θα περνούσα ενώ αυτός θα κοβόταν. Αλλά τώρα που εγώ είμαι το νούμερο 45, είναι μαθηματικά και νομοτελειακά σίγουρο πως θα πάρω τα αρχ@@ια μου μετά από 9 ώρες αναμονής!! Όχι τόσο λόγω της στοχαστικής διαδικασίας, αλλά περισσότερο λόγω της γαμημένης γκαντεμιάς μου να πηγαίνουν όλα στραβά. ΜΑ ΤΑ ΧΙΛΙΑ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ!!! Θα μου πεις, κι αυτό υπακούει κάποιους μαθηματικούς τύπους. Αλλά μπορεί έστω και ένας, έστω ένας, να μου υπενθυμίσει το λόγο για τον οποίο επέλεξα ένα μάθημα με προφορική εξέταση, όταν η πιο εύκολη ερώτηση που μπορεί να γίνει είναι:
“Με ποιους τρόπους, λαμβάνοντας υπόψην το ειδέναι και συν-ειδέναι, μπορεί να εντάξει ένας άνθρωπος τον εαυτό του στην κοινωνία; Η απάντησή σας να περιλαμβάνει την άποψή σας για την κεφαλαιοκρατία, τη θρησκεία, και την εξέλιξη των τεχνικών μέσων κατά την πορεία του ανθρώπου.” Υποσημείωση: Αν εκφράσετε άποψη διαφορετική από αυτήν που θέλω να ακούσω, θα πάρετε 5 και πολύ σας.
Παρ’όλα αυτά, ενώ είμαι στην αίθουσα αναμονής με άλλους 20 εξαγριωμένους φοιτητές  και 3 φοιτήτριες (το λέω για να σημειωθεί η ατυχής αναλογία των φύλων), μία παρέμβαση από το ένδοξο παρελθόν μου φτιάχνει τη διάθεση, και τώρα δε με απασχολεί τόσο το γεγονός πως υπάρχει περίπτωση να κοπώ σε ένα μάθημα επιλογής ενώ περιμένω τόσες ώρες, αλλά με νοιάζει τρομερά που κατά την αναμονή χάνω τους “Δύο ξένους” που τόσο πολύ μου θυμίζουν τρομερές εποχές!

Και ξέρεις ποιο είναι το θέμα; Ότι μία τέτοια παρέμβαση φτάνει όχι μόνο για να σου φτιάξει τη διάθεση κατά την αναμονή μίας αμφιλεγόμενης εξέτασης, αλλά και να σε βγάλει από την ακεφιά των προηγούμενων ημερών. Σε φτιάχνει γενικότερα! ΄

ΥΓ: Με τέτοια αισοδοξία, άρχισα να πιστεύω πως η στοχαστική διαδικασία σε συνδυασμό με την επιστήμη αναμονής συστημάτων (CAM), διαφορικές εξισώσεις, προσωμοίωση και τεράστια ποσότητα μαλακίας στον εγκέφαλο, ίσως να μπάζει από παντού, και τελικά να πάνε όλα καλά. Ας μην πέσω και αυτή τη φορά από τα σύννεφα…

ΥΓ2: Υπάρχει περίπτωση κανείς να ξέρει την απάντηση στην πιθανή ερώτηση εξέτασής μου; Αν ναι, ειλικρινά χρειάζομαι βοήθεια.. Ως άνθρωπος της επιστήμης, δεν μπορώ να ασχολούμαι με θεωρητικές ερωτήσεις..

ΥΓ3: Επιστρέφω στην αναμονή.. Ευχηθείτε καλή επιτυχία στον thogia. ΟΚ? Θα σας πω τη συνέχεια μετά τα μεσάνυχτα, που θα έχω γυρίσει σπίτι! :-(  ΧΑΧΑ!

ΥΓ4: Καλή επιτυχία σε όλους όσους έχουν εξεταστική! Με λίγο διάβασμα και πολλή αντιγραφή, όλα θα πάνε καλά!

Σύγχυση

…να είσαι στα ρηχά και να νιώθεις πως πνίγεσαι.

Επέλεξε εσένα

Πότε θα μάθεις επιτέλους πως η ευτυχία σου δεν εξαρτάται από κανέναν άλλον πέρα από ‘σένα; Είναι όλα δικές σου επιλογές. Επιλέγεις τα πάντα. Μπορείς πάντα να κάνεις αυτό που θες, πάντα υπάρχει η απιλογή, ίσως μερικές φορές η συνείδησή σου να μη σε αφήνει, αλλά ακόμα και έτσι να είναι, έχεις τη συνείδησή σου καθαρή οπότε και πάλι είσαι ένα βήμα πιο κοντά σε αυτό που ήθελες στην αρχή. Ακόμα και για τα ερωτικά, όσο δύσκολο και να φαίνεται να κάνεις κάποια πράγματα, όταν έχεις μόνο επιλογές που δεν σου αρέσουν (ξέρεις εσύ), μπορείς ν επιλέξεις αυτό που θα σε πληγώσει λιγότερο μακροπρόθεσμα, και δεν υπάρχει περίπτωση να μην ξέρεις για ποια επιλογή σου μιλάω. Δεν είσαι αδύναμος χαρακτήρας, αναποφάσιστος είσαι. Σπάσε για μία φορά το καλούπι σου και κάνε κάτι διαφορετικό για ‘σένα! Αφού ούτε σε εσένα αρέσει αυτό που γίνεται. Τι περιμένεις; Είναι απλό, είναι και δύσκολο - το ξέρω, μα είναι και σωστό για ‘σένα. Το ξέρεις και εσύ, το φοβάσαι πολύ μα το έζησες λίγο ως τώρα. Δε μειώνω την πορεία σου, ίσα ίσα που την επικροτώ, ούτε εκμηδενίζω την δυσκολία του εγχειρήματος.. Μα ποιος σου είπε πως θα είναι εύκολο; Τα μούτρα σου τα έχεις φάει ήδη. Τις επιλογές τις ξέρεις. Τουλάχιστον μόνο δύο επιλογές βλέπω εγώ, ο ξεκάθαρος (για μένα) και καταστροφολόγος (για ‘σένα). Γύρνα σε κάτι που αγαπάς μα σε πληγώνει, ή διώξε το. Αυτό που κάνεις, είναι κύκλοι γύρω από αυτό. Το έχεις μα δεν το αγγίζεις. Αυτό θες; Αν ναι, εγώ μαζί σου, στο ξαναείπα. Θα είσαι καλύτερα; Μαζί σου. Θα στηρίξω την επιλογή σου. Αλλά γίνε καλύτερα, περισσότερο γιατί εσύ ο ίδιος βλέπεις πως δεν σου αξίζει όλο αυτό. Εσύ ο ίδιος δεν είσαι ικανοποιημένος.

Σπάσε τα καλούπια σου. Μία φορά φτάνει, ξέρεις. Ο άλλος θα το πάρει το μήνυμα αν επιλέξεις να του το στείλεις (μεταφορικά μιλάω στόκο). Αλλά κάνε την επιλογή σου.

Να φτιάχνει η διάθεση σιγά-σιγά, ε;

Απόσπασμα από το ημερολόγιο μίας γυναίκας και ενός άνδρα.
Πως τα γεγονότα μίας μέρας μπορούν να περιγραφούν τελείως διαφορετικά από μία γυναίκα και έναν άνδρα.

1: Για τη συγκεκριμένη μέρα ΑΥΤΗ έγραψε στο ημερολόγιό ΤΗΣ:

Το Σάββατο το βράδυ τον βρήκα λίγο παράξενο. Είχαμε πει να συναντηθούμε στο μπαρ για ποτό. Επειδή όλο το απόγευμα είχα βγει για ψώνια με τις φίλες μου, νόμιζα ότι ήταν εξαιτίας νου… επειδή έφτασα στο ραντεβού με μία ωρίτσα καθυστέρηση.. Αυτός όμως, δεν είπε τίποτα. Η συζήτησή μας δεν είχε τίποτα το ιδιαίτερο και τότε του πρότεινα να πάμε σε ένα μέρος πιο ήσυχο και πιο ρομαντικό. Ξεκινήσαμε για ένα ωραίο εστιατόριο αλλά αυτός συνέχισε να είναι παράξενος. Έδειχνε να είναι απων. Προσπάθησα να τον διασκεδάσω χωρίς αποτέλεσμα. Αναρωτιόμουν επίμνα αν ήταν δικό μου το φταίξιμο. Τον ρώτησα αν είναι εξαιτίας μου και μου απάντησε πως δεν έχω να κάνω εγώ, αλλά δεν πείδτηκα. Στο αυτοκίνητο καθώς γυρίζαμε σπίτι του είπα ότι τον αγαπούσα πλύ και αυτός με αγκάλιασε ψυχρά, χωρίς να βγάλει άχνα. Δεν μπορώ να εξηγήσω τη συμπεριφορά του, δεν είπε τίποτα, δεν είπε ότι με αγαπάει και αυτός… Δεν ξέρω τι να πω, είμαι πολύ ανήσυχη! Επιτέλους φτάσαμε σπίτι. Τη στιγμή εκείνη ήμουν σίγουρη πως ήθελε να με αφήσει. Προσπάθησα να του μιλήσω, εκείνος όμως άναψε την τηλεόραση κι άρχισε να παρακολουθεί αφηρημένα, βυθισμένος σε σκέψεις, σαν να ήθελε να μου πει ότι όλα είχαν τελειώσει. Στο τέλος παραιτήθηκα και πήγα για ύπνο. Δε θα είχαν περάσει ούτε δέκα λεπτά κι ήρθε κι αυτός στο κρεββάτι και με μεγάλη μου έκπληξη τον είδα να ανταποκρίνεται στα χάδια μου και κάναμε έρωτα αν και εξακολουθούσε να είναι απόμακρος. Προσπάθησα να του μιλήσω για τη σχέση μας ακόμη μια φορά, για όσα είχαν συμβεί εκείνο το βράδυ αλλά τον είχε πάρει ήδη ο ύπνος. Έβαλα τα κλάμματα. Έκλαιγα όλη τη νύχτα μέχρι που με πήρε κι εμένα ο ύπνος. Είμαι σχεδόν βέβαιη ότι σκεφτόταν κάποια άλλη. Η ζωή μου είναι ένα μαρτύριο!

 

2: Για την ίδια μέρα ΑΥΤΟΣ έγραψε στο ημερολόγιό ΤΟΥ:

Ο ΠΑΟΚ έχασε … αλλά τουλάχιστον γάμησα!

 

Παιδιά εγώ γέλασα πάρα πολύ με το παραπάνω… Από την άλλη, μερικοί από ‘σας ίσως το βρουν σεξιστικό, οπότε δεν θα σας εκνευρίσω για σήμερα. Σε περίπτωση που δεν γελάσατε με αυτά, παραθέτω τις παρακάτω φωτογραφίες μπας και γελάσει λιγάκι το χειλάκι σας, μπας και δείτε καμιά άσπρη μέρα όλοι εσείς που περιμένετε να κάνω ποστ όλη την ώρα!!! (Κάπου εδώ δεν είναι που με μουτζώνετε; Που με διαγράφετε; Μπινελικώνετε; Απειλείτε!!;!;;!.. ΧΑΧΑ!).. Άλλο σεξιστικό αστείο, λυπάμαι αλλά θα ξανακάνω από αύριο! Θα χρειαστεί να περιμένετε λίγο!!

 

Να φτιάχνει η διάθεση, να χαμογελάμε λιγάκι γιατί παίδες, δεν βγαίνουν αλλιώς εύκολα οι μέρες!!! Καλό σας απόγευμα, καλή σας νύχτα! Και καλή τύχη σε όσους δίνετε εξετάσεις… ΚΟΡΟΙΔΑ! ΟΚ, πλακίτσα… Καλή σας επιτυχία λοιπόν!

Τρία τσιγάρα ποστ

Ξέρω πως θέλω να γράψω, μα δεν ξέρω τι. Το soundtrack του τέλους αυτής της βραδυάς είναι το little waltz από Basia Bulat στο repeat της playlist, το φόντο είναι καπνός από στριφτά, και το γραφείο έχει τρεις κούπες άδειες από καφέ πλέον και περιτριγυρισμένες από τις στάχτες που άφησες κι ακόμα δεν έχω καθαρίσει..!

Ένα “γιατί” υπάρχει στο μυαλό μου. Όχι πολλά, ένα μόνο. Βλέπεις, σήμερα πέρασα πολύ καλά πάλι. Τουλάχιστον για το μεγαλύτερο μέρος της βραδυάς. Πήγαμε για μπύρες και τελικά κατέληξα να πίνω μόνος μου ένα καραφάκι τσικουδιά γιατί οι άλλοι πίνουν μόνο ρακόμελο και εμένα δε μου αρέσει καθόλου. Η παρέα ετερόκλητη, αλλά σήμερα η επικοινωνία ήταν πολύ καλή (έκανα και μία πρόποση στο timing). Και εχθές το βράδυ πάλι καλά πέρασα. Μπύρες με δύο φίλους, ο ένας επιβαρυμένος με το παρελθόν του κι ο άλλος ενισχυμένος από αυτό σε σχέση με ‘μένα, πέρασα καλά. Άρχισα να μιλάω για ‘σένα χθες, κι ενώ δεν ένιωθα πως είχα ανάγκη κάτι να πω, γύρισα στο σπίτι αρκετά ανακουφισμένος. Σαν να μου είχε φύγει ένα βάρος. Αλλά, όπως είπα, δεν κατάλαβα το λόγο. Προχθές το βράδυ είδα σρεκ 1, 2, και 3 με τον Τ., πολύ γέλασα, ήταν άλλη μία βραδυά με κάψιμο (πόσο σιχαίνομαι αυτή τη λέξη, αλλά έτσι έμαθα να την περιγράφω την κατάσταση αυτή) και με ασυνάρτητες συζητήσεις που μόνο με τον Τ. κάνω.. Το βράδυ 4 ημερών πριν, το περιέγραψα στο προηγούμενο ποστ “Σκέψεις Νο2″ (αν ήξερα πως να κάνω λινκ θα το πληκτρολογούσες και θα πήγαινες κατ’ ευθείαν σε αυτό, μα δεν ξέρω). Πριν 5 μέρες, μαζευτήκαμε πάλι οι 4 από το εράσμους και ήταν μία βραδυά γεμάτη αναμνήσεις, γέλιο, νοσταλγία. Πριν 6 μέρες δεν βγήκα. Πριν 7 μέρες πέρασα πολύ καλά. Πριν 7 μέρες όμως, έφυγες, και την ίδια μέρα ο ακατονόμαστος μου ζήτησε 2η ευκαιρία. Αυτό ήταν το πρόγραμμά μου πριν αρχίσω να νιώθω όπως νιώθω.

Δεν μπορώ να φανταστώ τι δεν πάει καλά, αντιθέτως βλέπω πως όλα πάνε όπως θα ήθελα. Με εσένα τα πράγματα είναι ακόμη εντός ελέγχου (να ‘ναι καλά η απόσταση), με τους φίλους μου όλα είναι μια χαρά, οι άνθρωποι που με πλήγωσαν μέσα στις γιορτές γύρισαν και μου ζήτησαν 2η ευκαιρία, κι όσον αφορά στην εξεταστική είμαι σίγουρος πως θα πάει καλά. Τι άλλο θα μπορούσα να ζητάω; Γιατί -και ερχόμαστε στο “γιατί” που έλεγα στην εισαγωγή- δεν είμαι καλά; Μόνο 1-2 πράγματα μπορώ να σκεφτώ.
1: Δεν έχω τι να περιμένω. Σε σημείο να θέλω να αρχίσει η εξεταστική για να περιμένω το τέλος της!!! Ο χριστός και η μαμά του!! Γενικότερα, περνάω μία φάση κραιπάλης, που μπορεί πριν μερικά χρόνια να με γοήτευε, αλλά πλέον τη βαριέμαι! Ακούω τον εαυτό μου και νομίζω πως τρελαίνομαι! Από πότε δεν ευχαριστιέμαι να βγαίνω; Χριστέ μου! Μεγαλώνω;;; Αν είναι έτσι, δεν θέλω..
2: Με έχει επηρεάσει (χωρίς να το ξέρω) το ότι έφυγες, ή το ότι ο άλλος ζήτησε 2η ευκαιρία. Το 2ο με επηρέασε λίγο αρνητικά, αλλά μου πέρασε την επόμενη μέρα.
Αυτό το τραγούδι μου ήρθε τώρα. Ωραίο τραγούδι, κι εσένα σου αρέσει.
Ίσως φταίνε τα φεγγάρια που ‘μαι τόσο μοναχή
νιώθω πως γερνώ τα βράδια και χρωστάω στη ζωή
ίσως φταίνε τα φεγγάρια και πολλοί με λεν τρελή
που όλο ψάχνω στα σκοτάδια μήπως κάτι και συμβεί
ίσως φταίνε τα φεγγάρια ίσως πάλι φταις κι εσύ.

Θα σε έπαιρνα τηλέφωνο να σου μιλήσω, μα τι να πούμε από το τηλέφωνο; Τέτοιες συζητήσεις γίνονται από τηλέφωνο; Κάνεις και τον άλλον να νιώθει άσχημα που δεν μπορεί να βοηθήσει.. Τι να μου πει ο οποιοσδήποτε βασικά; Εσύ θα μπορούσες να με κάνεις να ξεχαστώ, κι όχι με την έννοια να αναβάλλω τη λύση ενός προβλήματος. Πάντα το καταφέρνεις αυτό, να είμαι καλύτερα μετά από οποιαδήποτε συζήτηση. Δεν υπάρχει πρόβλημα στην προκειμένη περίπτωση, άρα δεν υφίσταται και ζητούμενη λύση. Έχουμε δεδομένα καλά και πολλά, μία άγνωστη μεταβλητή όμως υπάρχει; Ο Τ. δεν είναι κι αυτός στα καλά του, τι να του φορτώνω τώρα; Είναι και σπαζοκεφαλιά το πρόβλημα πάντως.. Ποιος να το λύσει; Μία εξίσωση με κανέναν άγνωστο τι σου βγάζει; Δεν έχει νόημα να το ψάξεις..Οπότε, απλώς το παρατάς, εφόσον είναι παγιδούλα του εαυτού σου.. Το βλέπεις και λες, “μα εδώ, είναι όλα εντάξει!! Είναι ήδη λυμένο το πρόβλημα!”, αλλά αμέσως σκέφτεσαι ” ρε μπας και δεν είναι λυμένο; Ναι ναι, δεν μπορεί να είναι τόσο απλό.. Δεν γίνεται όλα να πηγαίνουν καλά..”. Και τότε το χάνεις το παιχνίδι.. Μα δεν γίνεται ΟΛΑ να πηγαίνουν καλά!! Πως και δεν γίνεται βρε στόκο;;!;!!! Απλώς εκπλήσσεσαι που δεν συμβαίνει συχνά..

Με τη δύναμη της αυθυποβολής λοιπόν, το ξεπερνάω! Αύριο πρωινό ξύπνημα, νες γλυκός με στριφτό τσιγάρο στο παράθυρο, βρίσιμο του γάτου που τρώει συνέχεια (είναι 6 κιλά, ενώ θα έπρεπε να είναι 4!) για να εμφανιστεί το πρώτο χαμόγελο, να φτιάξω το σπίτι, να πω του Τ. να έρθει από δω, κι ενώ τον περιμένω να σκέφτομαι τη ζωή μου στην Ισπανία που θα πάω σε ένα χρόνο. Κι όλα αυτά με μουσική από το Αμελί να παίζει.. Σχολή, καφές με τα παιδιά, να τους αγχώσω λιγάκι για την εξεταστική, να μπω κι εγώ στο κλίμα να αρχίσω να διαβάζω.. Να γυρίσω σπίτι, νες γλυκός, τσιγάρο αναμμένο και τασάκι γεμάτο, σημειώσεις μπροστά μου κι εγώ ξέρω πλέον πως οι μέρες δεν περνάνε στο ντούκου γιατί “κάτι” κάνω κι εγώ..

Δεν μου αρέσει που όλα πηγαίνουν περίφημα, κι εγώ με την κουτολογική μου τα βλέπω ασπρόμαυρα.. Χάνω τη μαγεία ρε γαμώτο, εξού και η αυθυποβολή.. Εξού και η φωτογραφία, εξού και η σκέψη μου να ακυρώσω τα σχόλια σε αυτό το ποστ. Αύριο με το καλό, πριν αρχίσω να διαβάζω, θα κάνω ένα εξωφρενικά αστείο ποστ όπως συνηθίζω (γκχμ, γκούχου..) για να φέρω την ισορροπία!! Απλώς δεν παλεύεται η κατάσταση, κάπως πρέπει να ξεσπάσει κανείς!!!
Καλή σας νύχτα!

ΥΓ1: Αν αναρωτιέσαι, ο τίτλος του ποστ αναφέρεται στον αριθμό των τσιγάρων που έκανα για να το γράψω.
ΥΓ2: Εναλλακτικός τίτλος είναι Σκέψεις Νο3.
ΥΓ3: Αισθάνομαι την ανάγκη να απολογηθώ σε όλους εσάς που με έχετε αγαπήσει. Είμαι μεγάλος καλλιτέχνης, έχω επίγνωση αυτού, όπως επίσης και της επιρροής που ασκώ στο κοινό μου. Υπόσχομαι να επανέλθω δρυμίτερος (ή μήπως δριμύτερος;)!
ΥΓ4: Άν δεν το γαμούσα πάλι δεν γινόταν. ΧΑΧΑ!

Σκέψεις Νο2

Τις 5 τελευταίες μέρες δεν είμαι στα καλά μου. Τι να φταίει μη με ρωτήσεις. Δεν θα σου πω γιατί δεν ξέρω. Δεν είναι τόσο το ότι είμαι άσχημα, είναι ότι δεν είμαι καλά. Υπάρχουν ουκ ολίγοι λόγοι για να είμαι καλά. Τι με περιορίζει δεν ξέρω. Αν ήξερα που έχω τη σελήνη μου ίσως βοηθούσε! Ή, ακόμα καλύτερα, αν ήμουν αιγόκερως, μιας και είναι η χρονιά του αιγόκερου από ότι ακούω. ΧΑ!

Τα βράδυα περνάω καλά, βγαίνω συνεχώς τις τελευταίες μέρες, μέσα στο χαβαλέ, κατεβάζοντας το επίπεδο εκεί που θέλω εγώ. ΧΑ! Εχθές μάλιστα, είχα μία ξεκαρδιστική (…) συζήτηση με μία κοπέλα που μόλις είχαμε συστηθεί.
-Που μένεις;
-2ο σύννεφο αριστερά.
-Αλήθεια; Περνάω συνέχεια από εκεί, πως και δεν σε έχω προσέξει; Που σε έκρυβε η μάνα σου τόσο καιρό;
-… (γέλια)
-Θα ‘ρθω να σε ζητήσω.
-Και τι θα πεις;
-Ότι είσαι μεθυστική. Ότι ο έρωτάς σου με έχει τρελάνει. Θα ζητήσω μερικές μέρες μόνο να μου δώσεις, για να πάρεις ένα δείγμα του πως θα είναι η ζωή μαζί μου. Βασίλισα θα σ’έχω.
-…(μετά από γέλια) Τι ωροσκόπο έχεις;
-Κριό μου είπανε.
-Φωτιά δηλαδή…
-Και ζώδιο Υδροχόος.. Αέρας δηλαδή.. Καταλαβαίνεις για τι φαινόμενο μιλάμε; Πυρκαγιές ολόκληρες..
-(γέλια),ανυπομονώ να εκπληρώσω τη φαντασίωσή σου..
-(πολλά γέλια λόγω αμηχανίας αλλά και χρόνο να σκεφτώ κάτι έξυπνο), σε παραλία είναι (τελικά δεν ήταν έξυπνο, αλλά αυτό μου βγήκε)
-Α; Εμένα δεν είναι η αγαπημένη μου σε παραλία..
- Αλλά; Ποια είναι η αγαπημένη σου;
-(πλησιάζει στο αυτί μου), βασικά η αγαπημένη μου φαντασίωση δεν περιλαμβάνει μόνο εσένα.
-Σγκρουντ, σμακ, γκασπ και πολλά πολλά χρώματα με απροσδιόριστη σειρά έκαναν την εμφάνισή τους στο πρόσωπό μου.

Σε εκείνο το σημείο είπαμε κι άλλα πικάντικα, αλλά τελικά μείναμε στα λόγια.. ΟΚ οκ, το ήξερα πως θα μέναμε στα λόγια, αυτά δεν συμβαίνουν σε εμένα, αλλά σε εσάς που δε με ξέρετε θα μπορούσα να πουλήσω μούρη! Να κάνω το κομμάτι μου βρε αδερφέ! Τέλος πάντων, η βραδυά συνεχίστηκε χωρίς την ετοιμόλογη καινούρια φίλη μου, που είναι και τοξότης (σημαίνει ότι έχουμε τρομερή σεξουαλική χημεία μου είπε, ΧΑ!).

Η βραδυά τελείωσε με εμένα και τον Τ. να έχουμε γίνει λιώμα από τα ούζα και 2 μπύρες στο άλλο μπαράκι που πήγαμε. Κάναμε και μία σοβαρή συζήτηση, οπού δεν κατάφερα να ρίξω το επίπεδο για να την αποφύγω. Το κατάφερε να με κάνει να μιλήσω χωρίς να το έχω στο μυαλό μου! Μου είπε 2-3 κουβέντες, με πείραξαν λιγάκι. Όχι επειδή αυτά που έλεγε με πείραζαν, αλλά επειδή τα σκεφτόταν τόσο καιρό και δε μου τα έλεγε. Και σκέφτομαι, γιατί να το κάνεις αυτό; Απάντησε στην σκέψη μου λέγοντάς μου πως με έβλεπε να περνάω καλά, οπότε δεν υπήρχε λόγος να μου το χαλάσει. Την βρήκα άκυρη απάντηση, αλλά την πέρασα στο ντούκου, και σήμερα όλη μέρα σκέφτομαι: Να λες τι σκέφτεσαι ώστε να ενημερώνεις τον άλλον για πράγματα που τυχόν να μην έχει δει, για τους “κινδύνους” ας πούμε που διατρέχει; Ή επειδή τον βλέπεις να περνάει τέλεια, σκέφτεσαι να μην του γαμήσεις τη διάθεση; Αυτό σκέφτομαι. Και σήμερα γι’ αυτό είμαι σκεφτικός, όπως θα είδατε και από την φωτογραφία που τράβηξα πριν λίγο και την έκανα αμέσως upload! Στη φώτο είμαι εγώ, με την Κούλα και τη Νίτσα. Την άλλαξα λίγο τη φώτο, άλλαξα βασικά το κεφάλι μου γιατί δεν θέλω αναγνωρισιμότητα. Αλλά κατά τα άλλα, αυτή η φώτο ίδια κι απαράλλαχτη τραβήχτηκε 53 λεπτά πριν, στο δωμάτιο που βρίσκομαι. Η Κούλα και Νίτσα είναι στην κουζίνα και μου μαγειρεύουν. Μάλλον γυμνές.

Όπως σας είπα στην αρχή, κατεβάζω το επίπεδο εκεί που θέλω εγώ! Οπότε, μάλλον δεν θα το σοβαρέψω άλλο σήμερα. Είμαι σίγουρος πως θα την βρω την άκρη σε όλα. Πάντα την βρίσκω, γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε; Αλλά είναι αυτή μελαγχολία άνευ αιτίας, που δεν με αφήνει να σκεφτώ…

Η ώρα είναι 9 και 16 και σας ευχόμαστε μία όμορφη και καλή νύχτα!

ΥΓ: Ο διάλογος δεν είναι πλασματικός. Έγινε ανάμεσα σε εμένα και μία κοπέλα που γνώρισα χθες. Αν όλα πάνε καλά, θα τη γνωρίσω καλύτερα!ΧΑ!
ΥΓ2: Η φωτογραφία δεν είναι πλασματική. Τραβήχτηκε σε δωμάτιο, είμαι σίγουρος. Ίσως τα κορίτσια να μην τα λένε Κούλα και Νίτσα, κάτι σε Μπρίτανυ και Κέλλυ μου κάνουνε. Όσο για τον άντρα, μου μοιάζει εξωφρενικά πολύ στο σώμα και στο πρόσωπο, αλλά δεν ξέρω αν το αληθινό του όνομα είναι Θόγιας. ΧΑΧΑ!
ΥΓ3: Πάω να δω Σρεκ τον 3ο.  Ο σρεκ θα με βοηθήσει να λύσω το πρόβλημά μου, είμαι σίγουρος. Κι αν όχι να το λύσω, σίγουρα θα με βοηθήσει να το βρω! ΧΑ!
Στο site που βρίσκεστε, θα σας ενημερώνουμε για την εξέλιξη της ψυχολογικής μας κατάστασης. Αν θέλετε να επικοινωνήσετε, λυπάμαι αλλά μπορείτε μόνο μέσω σχολίων. Τέλος, μέσω σχολίων, μπορείτε και να δώσετε την ψήφο σας. Θέλετε να φτιάξει η διάθεση του Θόγια; Αν ναι, πηγαίνετε στη φόρμα σχολίων και αφήστε μήνυμα του στυλ “Θόγια είσαι πανέμορφος, πανέξυπνος, ντελικάτος και δυναμικός, όλα όσα θα ήθελα σε έναν άντρα” αν είστε γυναίκα, ή κάτι του στυλ “Είσαι ο καλύτερος φίλος που θα μπορούσα να έχω”/”Σε ζηλεύω” αν είστε άντρας. Αν όχι, μην πάτε στη φόρμα σχολίων καθόλου. ΧΑ! Καλή σας νύχτα παίδες!

Θέλεις να γίνουμε φίλοι; Εγώ όχι.

Μου τα πρόφτασαν τα νέα πως μετάνιωσες για τον τρόπο που μου φέρεσαι εδώ και 1,5 χρόνο. Δεν ένιωσα κάποια δικαίωση. Με τον εαυτό μου τα είχα καλά από τότε. Μία παρέα 6 ατόμων που νόμιζα πως ήταν φίλοι μου, αλλά κατάφερες και τους 3 τους έκανες να με σιχαίνονται. Να λένε μαλακίες πίσω από την πλάτη μου, αλλά έχω κι εγώ τους δικούς μου βλέπεις, και τα μάθαινα όλα. Πάντα ψηλά το κεφάλι, να μη δείξω τίποτα, είναι μεγάλη αδυναμία να δείχνω ότι με πληγώνεις. Πάντα έτσι πίστευα. Ούζα, καφέδες, διαδρομές και εκδρομές, παλιότερα γεμισμένα με γέλια από τα αστεία μου, και τον τελευταίο 1,5 χρόνο γεμισμένα με μπινελίκια που δεν είχατε καν την δύναμη να τα πείτε μπροστά μου. Εσείς οι τρεις. Κι έρχεσαι χθες ρε μαλάκα… Από όλες τις μέρες έπρεπε να διαλέξεις την χθεσινή. 20 άτομα σε ουζερί να κεράσουμε για τη γιορτή μας, κι εσύ έπρεπε να το γαμήσεις κι αυτό. Μετανιωμένος δηλώνεις, μου φέρθηκες σκάρτα μου λες, ωρίμασες και κατάλαβες πως ήμουν άψογος απέναντί σου όλα αυτά τα χρόνια. Παίρνεις το πιο ειλικρινές ύφος που έχεις και μου λες πως όταν έλειπα από μπροστά, στους άλλους με έλεγες μαλάκα, για να μου δείξεις πως τώρα βρήκες τη δύναμη και είσαι μαζί μου ειλικρινής. Μα δεν γίνεται να πέσεις πιο πολύ στα μάτια μου. Σε ρώτησα αν αυτή σου την μετάνοια την μάθανε όλοι αυτοί στους οποίους έλεγες πόσο μαλάκας ήμουν. Όχι μου λες, δεν έχει νόημα. Εκείνη τη στιγμή αντέδρασα, αλλά τώρα βλέπω πως πράγματι δεν έχει νόημα. Να το κάνω τι τώρα το χαμογελαστό τους βλέμμα; Είσαι ο πιο διπρόσωπος άνθρωπος που έχω γνωρίσει στα σχεδόν 22 μου χρόνια. Κανένας δεν έχει χειρότερη γνώμη για ‘σένα από μένα. Σου τη χρωστάω τη δεύτερη ευκαιρία μου λες. Το χαιρέκακο γέλιο μου ακολούθησε, μου είπες πως είμαι σκληρός. Όταν κάναμε παρέα σου είχα πει πως, ναι είμαι, αλλά πρώτα με τον εαυτό μου. Είσαι εκδικητικός μου λες. Κι αυτό το ήξερες σου απαντάω. Τι άλλο θέλω να κάνεις με ρωτάς, για να ξαναγίνουν όλα όπως πριν. Το σκέφτομαι λίγο, και διαπιστώνω πως το δικό μου το γυαλί είναι πιο ψαθυρό από τα άλλα. Δεν υπάρχει ενδιάμεση κατάσταση. Όταν σπάσει τέλος! Μπήκες ποτέ στη θέση μου; Σε ρώτησα και απάντησες πως όχι, γιατί δεν σε συνέφερε. Περίμενα πως με την επιλογή σου να έρθεις και να μου πεις πως έχεις μετανιώσει, θα ένιωθα ανακούφιση, αλλά τελικά δεν έγινε έτσι, αφού να φανταστείς εξεπλάγην κι εγώ ο ίδιος που δεν αισθάνθηκα τη δικαίωση που περίμενα.
Καλά ρε μαλάκα, είχες ένα χρόνο σχέση και όποτε σε έπιαναν τα ψυχολογικά σου ήμουν εκεί να σε ηρεμώ, σαν φίλος σου στάθηκα όσο σε κανέναν μέχρι τότε, κι εσύ έλεγες στους άλλους ότι κολλούσα στην γκόμενά σου; Σχιζοφρενής είσαι; Τι είσαι; Όπως και να ‘χει, λάθος άνθρωπο φοβόσουν. Άλλος κόλλησε σε άλλον τελικά. Μάθαινα από άλλους πως έλεγες: «προπαντώς να μην το μάθει ο Θόγιας», αλλά αν ήσουν έστω και λίγο λιγότερο μαλάκας απέναντί μου θα ήξερες πως αυτά που μου έκρυβες τα μάθαινα πολύ πριν καν φοβηθείς πως θα τα μάθω. Έχω κι εγώ τους σπιούνους μου βλέπεις. Και εννοείται πως δεν ανακατεύτηκα. Μα τι περίμενες; Έχεις χάσει τόσα πολλά.. Με την κοπέλα σου τα σπάσαμε ένα χρόνο τώρα, κι εννοείται πως δεν σου είπε τίποτα, δεν την συνέφερε βλέπεις κι αυτήν.  

Δύσκολα διαγράφω ανθρώπους, αλλά εσύ το κατάφερες με το σπαθί σου. Η συνείδησή μου παραμένει καθαρή, η ψυχολογία μου άλλη μια φορά την κάτω βόλτα πήρε εξαιτίας σου, αλλά μετά τα χθεσινά θα είναι και η τελευταία. Τη χρειαζόμουν τη συζήτηση για να κλείσει το θέμα μέσα μου. Έκλεισες λοιπόν, ίσως να σου φέρομαι και σκληρά, δεν ξέρω, αλλά κι εσύ δεν φέρθηκες κάπως διαφορετικά τον τελευταίο χρόνο, δεν νομίζεις; Τα γράφω εδώ για να τα βγάλω από μέσα μου εκ του ασφαλούς. Για να ξεσπάσω, χωρίς να φτάσουν ποτέ αυτές οι λέξεις στα αυτιά σου. Για να φας το Χ σου χωρίς εξηγήσεις, για να το νιώσεις και εσύ στο πετσί σου. Δεν είμαι διαλλακτικός, απόλυτος είμαι, ναι, κι εκδικητικός επίσης, κι αν χρειαστεί ποτέ να το πληρώσω, ας είναι. Το σίγουρο είναι ότι δεν θα το πληρώσω εξ αιτίας σου. Ίσα ίσα μάλιστα, που δεν έχω καμία διάθεση να αλλάξω κάτι. Πάντα έλεγα ότι θα γυρίσει ο τροχός, και θα καταλάβεις τις συνέπειες των όσων κάνεις κατά καιρούς, και, τώρα που ήρθε, άσε με να το ζήσω όπως το φαντάστηκα. Μπορώ να συνεχίσω, ξέροντας πως εσένα σου φέρθηκα εντάξει, κι αυτό είναι ότι καλύτερο μπορούσα να κάνω για τον εαυτό μου.

 

ΥΓ: Αναγνώστη να προσέχεις. Οι εχθροί μαχαιρώνουν από πίσω, οι φίλοι από μπροστά. Ο Όσκαρ το είπε. Ο Γουάιλντ ο Όσκαρ ρε αναγνώστη! ΧΑ!

ΥΓ2: Ακατανόμαστε, αν ποτέ το διαβάσεις αυτό… να ξέρεις πως είπα όσα λιγότερα μπορούσα. Αν θες να τα ακούσεις, ξέρεις που να με βρεις.

ΥΓ3: Αν ήμασταν χαρακτήρες σε τηλεόραση, θα ήμασταν οι δύο τύποι από το dawson’s creek. Έτσι το άρχισες και με εμάς, έβαλες κι άλλα μπόλικα αίτια βέβαια, αλλά η κατάληξη παραμένει ίδια.