Σαχλοκαλοκαιρινορομαντικό ποστ

Πόσες μέρες πέρασαν; 5; Μου φάνηκαν πολλές! Τί έχει γίνει μέσα σε αυτές τις 5 μέρες που θα άξιζε να αναφέρω; Πρέπει να το σκεφτώ..

Πιστεύω πως ήταν η πιο ηλίθια κίνηση να πιάσω δουλειά. Χάνω χρόνο, έτσι το βλέπω.. Ας είναι.. Δεν γίνεται κάτι συγκλονιστικό, κάτι άξιο αναφοράς. Απλώς ευχαριστιέμαι τις μέρες μου! Έχω χάσει κάθε αίσθηση ευθύνης και λογικής, η διπλωματική έχει μείνει ανέπαφη 2 μήνες τώρα, και δεν αγχώνομαι παρά μόνο στιγμιαία! Με μάγεψε η κακούργα! Είμαι με το γνωστό ηλίθιο χαμόγελο όλη μέρα κάθε μέρα, λες και κοιμάμαι με μία κρεμάστρα στο στόμα κάθε βράδυ (ατάκα από φιλαράκια είναι αυτό, αλλά με εκφράζει απόλυτα)! Αναρωτιέμαι αν έχασα τον εαυτό μου ή αν τον ανακάλυψα. Δεν ξέρω, δε θέλω να μάθω, όχι ακόμα τουλάχιστον. Πολύ γουστάρω που δεν αναλύω άλλο. Γενικά πάντως με εκπλήσσω. Αυτές οι μέρες είναι γεμάτες από απρόοπτα.. Μικρά απρόοπτα, τα καλύτερα δηλαδή! Να περνάς έξω από μία ταβέρνα και να ακούς το μπουζούκι, κι ενώ έχετε μόλις φάει κρέπα αποφασίζετε να μπείτε “έτσι, για την ατμόσφαιρα”. Να έχετε την παραλία 5 λεπτά μακρυά και να παίρνετε ένα μπουκάλι κρασί για να κάτσετε στην παραλία και να κάνετε βραδυνό μπάνιο (χωρίς μαγιώ, αφού δεν το ξέρατε από την αρχή. ΟΚ, είμαι σάτυρος, το παραδέχομαι). Λίγο κρασί λίγο θάλασσα και το αγόρι της δηλαδή η κυρία, κατάλαβες;;!! Να είστε στην πόλη σας και να αποφασίζετε (ενώ έχετε σπίτι να μένετε) να νοικιάσετε δωμάτιο στο παλιό λιμάνι, στα στενά, επειδή πάντα θέλατε να είχατε σπίτι εκεί!! Απίστευτο! Πάντα το καλοκαίρι μου άρεσε πιο πολύ. Η πιο ερωτική εποχή κατά τη γνώμη μου, πολλοί διαφωνούν βέβαια.. Αλλά αυτό πιστεύω!! Τόσος ερωτισμός κάθε καλοκαίρι, τον οποίο εκτόξευα προς πάσα κατεύθυνση ;-), απλώς φέτος συσσωρεύεται σε μία μόνο γυναίκα.. Μα πόσο τυχερή μπορεί να είναι;;; Μου τη σπάει που δεν είναι εδώ ο κοντός να με χαρεί! Θα χαιρόταν πολύ! Η κοντή χάρηκε πολύ με τις εξελίξεις, και πραγματικά δε θα μπορούσα να περιμένω κάτι περισσότερο! Δεν υπάρχει καλύτερο πράγμα από το να χαίρεται με τη χαρά σου ο άλλος!

Είμαι καλά! Ελπίζω κι εσείς!!! Το καλοκαίρι προχωρά γρήγορα μου φαίνεται, αλλά δε δυσανασχετώ.. Νιώθω πως στο τέλος του καλοκαιριού θα μπορώ να διηγηθώ την κάθε μέρα μου, μία προς μία! Όλα τόσο έντονα.. Θα τα φάω εγώ τα μούτρα μου, το βλέπω, αλλά χου γκιβς ε σετ;; Καιρό είχε να συμβεί! Θα τα φάω και θα γουστάρω!! “Να ποιο θα ‘ναι το φινάλε, πόνοι, δάκρυα και βάλε, μα θα μείνω, κι ό,τι θέλει ας γίνει”. Το υπόλοιπο του τραγουδιού εν καιρώ! Να είστε και να περνάτε καλά!! Θα τα ξαναπούμε σύντομα μιας και αλλάζω σπίτι (μεταφέρομαι στου αδερφού μου γιατί στο δικό μου θα μένει αυτός.. Επίσκεψη από την κοπελιά του.. Μα πόσο ανιδιοτελής μπορεί να είμαι; Μα να έχω όλο το πακέτο;; Τέλος πάντων, θέλω να καταλήξω στο ότι θα έχω ίντερνετ καθημερινά και τα ποστ θα γράφονται πάλι με ιλιγγιώδεις ρυθμούς.. Κιπ ιν τατς πίπολ!!! Bye bye then!!!

Σοβαρο(φανές) ποστ (;)

Το επόμενο πρωί.. Είχαμε κοιμηθεί στις 8 το πρωί! Είχα περάσει τέλεια, όλα ήταν απίστευτα! Στις δέκα το πρωί με ξυπνάει ένα τηλεφωνημα. Ήταν από την τροχαία που με ήθελε να πάω να κάνω ομολογία για την υπόθεση της γυναίκας που χτύπησα. Το ήξερα! Το ήξερα ότι θα μου γαμηθεί το σκηνικό!!! Αλλά δεν πτοούμαστε λέω, ας πάει στο διάολο, μέχρι αύριο δεν θα αγχωθώ κι απλώς θα απολαύσω. Κι έτσι έκανα.

ΦΛΑΣΜΠΑΚ:
α) Η γυναίκα μέχρι και τέλη του Μάη μήνα μου έλεγε ότι ΔΕΝ θα με σύρει στα δικαστήρια, γιατί στα μάτια μου λέει έβλεπε τους γιους της. Μου είχε τονίσει πάμπολλες φορές ότι δεν θα με σύρει στα δικαστήρια. Μέχρι τέλη του Μάη, τονίζω, αυτό μου έλεγε.
β) Την πρώτη εβδομάδα που πήγαινα να τη δω στο νοσοκομείο, και ρωτούσα κι εγώ τους γιατρούς για τις εξετάσεις, είχα μάθει (και μου είχε πει και η ίδια) ότι δεν έπαθε τίποτα, κι ότι έχει μόνο μώλωπες και να μην ανησυχώ. Μόνο ένα παλιό κάταγμα στον δεξιό μηρό. Αλλά από το ατύχημα δεν έσπασε ούτε ράγισε τίποτα.

ΣΗΜΕΡΑ:
α) Η γυναίκαι αυτή λέει: “Επιθυμώ την ποινική δίωξη του Θόγια, όπως επίσης και την αποζημίωσή μου” ή κάπως έτσι. Αυτή η κίνηση, η μήνυση, έγινε στις 8 Απριλίου. Από τις 8 Απριλίου μέχρι τέλη Μάη με δούλευε μέσα στα μούτρα μου!!! Εξοργίστηκα αρκετά.
β1) Μέσα στην κατάθεσή της, υπήρχε ιατρική γνωμάτευση ότι έπαθε θλάση στον δεξιό μηρό. Εξοργίστηκα πάρα πολύ.
β2) Το β1 είχε σαφώς κι άλλες συνέπειες στη ζωή της τις οποίες προφανώς δεν μπόρεσε να αντιμετωπίσει. Επομένως, μέσα στην κατάθεση υπάρχει και γνωμάτευση ψυχιάτρου που λέει πως η γυναίκα υφίσταται ακόμα μετατραυματικό σοκ κι ότι έχει αποκτήσει πλέον κάτι σαν αγοραφοβία.
γ) Δεν ξέρω αν θυμάστε πως είχε γίνει το ατύχημα.. Η γυναίκα πάντως λέει: “Καθόμασταν (ήταν με μία φίλη της) ακίνητες στο πεχοδρόμιο περιμένοντας το αμάξι να ξεκινήσει, όταν το αμάξι με παρέσυρε και με εριξε στη μέση του δρόμου”. Που σημαίνει ότι εγώ, που είχα σταματήσει στο στοπ, παίρνοντας τη στροφή ανέβηκα στο πεζοδρόμιο και την πήρα παραμάζωμα. Είμαι ως ΕΔΩ με την τύπισα (μεγαλόπρεπη και αρρενωπή κίνηση χεριού τοπ οποίο με τον δείκτη τραβάω μία νοητή γραμμή στο κέντρο του μετώπου μου).

Τελικά, διώκομαι ποινικά για σωματική βλάβη εξ αμελείας. Με βλέπω όπου να ‘ναι να κρατάω πλακέτα και να βγάζω ασπρόμαυρες (?) φωτογραφίες ανφας και προφίλ στο αστυνομικό τμήμα. Έχασα σήμερα την πίστη μου στους ανθρώπους. Όλοι ένοχοι μέχρι αποδείξεως του εναντίου. Τέλος.

Η άσχημη διάθεση έφτιαξε μέσα σε 15 λεπτά παρέας με τη ζαργάνα. Έχω αρχίσει να πιστεύω πως της έχω αδυναμία.
Αφού σήμερα που πήγαμε παραλία και με κοιτούσαν όλες οι ντόπιες κι οι τουρίστριες ούτε στιγμή δε μου πέρασε από το μυαλό να χαμογελάσω αρρενωπά-ερωτικά-σέξυ έστω σε μία από αυτές! Ούτε καν όταν στο πέρασμά μου έβγαζαν τα μπικίνι τους και μου τα πετούσαν.. Η αλήθεια είναι πως ήμουν λίγο ακατάδεχτος σήμερα. Απλώς τα υπέγραψα κι έφυγα. Το έχω κάψει τελείως μου φαίνεται. Τέλος πάντων. Είμαι καλά γενικά! Είναι πολλές οι εξελίξεις.. Δε βαριέμαι βρε αδερφέ! θα τα πούμε από αύριο αλπίζω με περισσότερη πλάκα!! Καλό Σαββατόβραδο φανς!!!

ΥΓ1: Στην πρώτη φωτογραφία.. Είμαι εγώ στο μέλλον. Σιγά μην κόψω το κάπνισμα στην φυλακή. Πολύ σπάστηκα ρε πούστη μου, 56 χρονώ γαιδούρα να κάνει τέτοιες μαλακίες.
ΥΓ2:Είμαι εγώ στο παρόν!!! Χαρούμενος δηλαδή.

El Cuarto de Thogia

Κατά ένα μαγικό τρόπο τα πράγματα πήγαν τέλεια. Την πρώτη νύχτα της μίλησα, της εξήγησα τη θέση μου, της εξήγησα τα παράπονά μου, και νομίζω ότι της ξεκαθάρισα τί ακριβώς θέλω. Μου είπε κι εκείνη κάποια πράγματα από την πλευρά της. Κατάληξη;; Τη θέλω, με θέλει, αλλά δε θέλει να ρισκάρει το πολυτιμότερο πράγμα στη ζωή της που είναι η φιλία μας (12 χρόνια, τη μισή της ζωή, μου τόνισε). Ηλίθια απόφαση για μένα, αφού το μόνο που σκέφτομαι όταν τη βλέπω είναι να την βάλω κάτω, και από ότι κατάλαβα είναι αμοιβαίο. Τέλος πάντων, δεν το συζητήσαμε άλλο. Δεν είχαμε πιει και αρκετά.

Εχθές ήρθε να με πάρει να πάμε για καφέ με τον κοντό, να τον χαιρετήσουμε που έφευγε για το καλοκαίρι. Μετά πήγαμε μία βόλτα, και μετά αποφασίσαμε να κάτσουμε για ρακές. Μετά από 5 καραφάκια ρακί, λύθηκε η γλώσσα, κομματιάστηκε ο εγωισμός, και μετά ήρθε η ειλικρίνεια. Της ξεκαθάρισα ακόμα με πιο σταράτα λόγια τί θέλω, κι ότι είναι ηλίθια απόφαση αυτή που πήρε (οκ, μπορεί να έπρεπε να σεβαστώ την επιλογή της και μπλα μπλα μπλα.. Χου κέαρς? ). Αυτή ήταν κάθετη. Επέμενε. Ας είναι. Όλως τυχαίως, στο ισπανικό μπαράκι που ήμασταν και πίναμε ρακές, εμφανίστηκε από το πουθενά η καθηγήτρια των ισπανικών μου. Με φώναξε να πάω μέσα να χορέψουμε. Πάω κι εγώ μέσα, έδωσα ρέστα σαφώς, είχαν μείνει όόόόλοι μαλάκες από τις χορευτικές μου ικανότητες (και λέγοντας όλοι εννοώ 4 πελάτες). Σε κάποια φάση, μπαίνει το σάουντρακ του φετινού καλοκαιριού, το El Cuarto de Tula από Bueno Vista, σκάει μύτη η ζαργάνα, με πιάνει να χορέψουμε, και στη μέση περίπου του τραγουδιού τη βούτηξα ως γνήσιο αρσενικό. Και μετά ήρθε η ολοκλήρωση (συναισθηματική, όχι σεξουαλική.. σάτυρε)!

Όλα τέλεια λοιπόν. Υπάρχει ένα μικρό σκηνικό που ίσως επηρρεάσει για πάντα την ατμόσφαιρα, αλλά θα το αναφέρω όταν θα είμαι σίγουρος.  Όσο για τη ζαργάνα, δεν ξέρω αν είμαστε μαζί. Μάλλον ναι. Αλλά μπορεί να κάνω και λάθος. Το σίγουρο είναι ότι είμαι ο Θόγιας και είμαι καλά. Γιατί φίλησα τη ζαργάνα σε ένα ισπανικό μπαράκι χωμένο στα στενά του παλιού λιμανιού τη στιγμή που έπαιζε το συγκεκριμένο τραγούδι και εγώ το χόρευα με αυτήν. Τα υπόλοιπα εν καιρώ!!! Να είστε καλά φανς μου!!! Και.. προς όλες τις θαυμάστριες —> Διαγράψτε το νούμερό μου, είμαι κλεισμένος για όλο το καλοκαίρι.

Θα τα ξαναπούμε βεβαίως, από αύριο!! Χαιρετώ!!!

ΥΓ: Τέλεια φώτο, ε; Καλό απόγευμα! (Θα απαντήσω στα σχόλιά σας αργότερα, δε σας ξεχνάω εννοείται!)

Let’s talk

Σήμερα τελείωσα επισήμως την εξεταστική!! Έκλεισε με καλό τρόπο νομίζω.. Αλλά δε μπορώ να το ευχαριστηθώ.. Προχθές κατέφτασε η ζαργάνα, και το ίδιο βράδυ την είδα πρώτη φορά μετά από 2 μήνες, ενώ δούλευα. Ήρθε να με δει στη δουλειά. Τί να πρωτοπείς εκείνη τη στιγμή, γινόταν και χαμός.. Καθόταν με τον κοντό, το φρίκουλο και άλλα 2 παιδιά μέχρι το κλείσιμο και μετά πήγαμε όλοι μαζί για ποτό. Μείναμε οι δυο μας στο τέλος, αλλά δεν είχα όρεξη για κουβέντες, με είχε πιάσει τρελή απάθεια. Και αυτό νόμιζα πως με έχει πιάσει γενικά. Απάθεια. Βέβαια, στον καφέ που ήμουν πριν γράψω αυτό εδώ το ποστ συνειδητοποίησα πως απλώς έχω καταπιεσμένα νεύρα που θέλω να βρω την κατάλληλη στιγμή και το κατάλληλο άτομο για να ξεσπάσω. Κι αυτό σκοπεύω να κάνω. Να μιλήσω, να βγάλω το μέσα έξω, και μετά βλέπουμε. Σαφώς και έχω άγχος για την εξέλιξη, αλλά ειλικρινά με έχει πιάσει μία απάθεια. Ως προς την εξέλιξη των πραγμάτων. Δεν ξέρω, ίσως μετά την κουβέντα μας να αλλάξουν τα πράγματα. Θα δείξει. Το θέμα είναι ότι εγώ ο ίδιος δεν έχω αποφασίσει αν πραγματικά θέλω κάτι ή όχι. Ή δεν το έχω παραδεχτεί. Αλλά βαρέθηκα να με βάζω κάτω από το μικροσκόπιο. Θα πάω κι ας μου βγει και σε κακό. Ή απλώς δεν το ξέρω ακόμη. Καλό σας βράδυ φανς, τα ξαναλέμε από αύριο πιο κεφάτοι ελπίζω..! Μέχρι τότε συνιστώ (σε ‘μένα) ψυχραιμία. Πάντα το ίδιο πράμα συνιστώ. Γίνομαι κι εγώ προβλέψιμος. Ανήκουστο!

“…And i’ve been dreaming of revenge, to make you love me more than even you can try.
All words converge to where you are, and if i follow i will surely find
the horses gone the fire still warm, you ‘ve moved on an hour before,
you like to keep me just one step behind.”

ΥΓ: Σας παρακαλώ, πείτε μου πως να βάζω τραγούδια εδώ μέσα!! Μου λέει να τα κάνω απλόουντ κάπου. Πού δηλαδή;;; Γαμώ την άγνοια γαμώ!!

5ο ή 6ο ποστ χωρίς τίτλο

Η εξεταστική τελείωσε λοιπόν, δηλαδή τελείωσαν οι γραπτές εξετάσεις. Έχω κι άλλη μια προφορική την Τρίτη. Η διάθεσή μου ακολουθεί αντιστρόφως ανάλογη πορεία από αυτήν της επίδοσής μου σε αυτήν την εξεταστική. Γενικά είμαι ευδιάθετος. Από χθες το βράδυ ξανάπεσα λιγάκι γιατί κατεβαίνει και η ζαργάνα και αγχώνομαι, κι άρχισα να σκέφτομαι διάφορα πιθανά σενάρια και άπειρους πιθανούς διαλόγους (κι όλα αυτά μέσα σε δευτερόλεπτα εννοείται, δε χρειάζεται να ξανατονίσω την ταχύτητα σκέψης μου). Τέλος πάντων, δε μπότομ λάιν ιζ δις, ότι έχω αγχωθεί δηλαδή. Δε βαριέσαι.. Είναι από τα ωραία άγχη αυτά.. Ανάμεσα σε αυτό και της εξεταστικής προτιμώ αυτό, οπότε ας το απολαύσω, ε;

Βρήκα καινούριο σάουντρακ για το καλοκαίρι!! Ναι ναι, το προηγούμενο τελικά το βαρέθηκα πιο γρήγορα από ότι περίμενα, αλλά εχθές όταν γύριζα από την παραλία ΤΟ άκουσα! Κι έχασα το μυαλό μου που λέει κι η κοντή: Pale young gentlemen - Clap your hands το τραγουδάκι, αν το ψάξετε το θέμα θα δείτε πως υπάρχουν κοινά με τους gogol bordello. Στην παραλία πέρασα τρομερά!!! Πόσο πολύ χαίρομαι που τελείωσε η εξεταστική!!! Έκανε και τραγική ζέστη, βούτηξα αμέσως την κορμάρα μου στο νερό, προσπάθησα να ξανακάνω κι εκείνο το κόλπο που είχα περπατήσει πάνω στο νερό αλλά το έχω ξεχάσει.. Οπότε αρκέστηκα στο να περπατάω με τα χέρια μέσα στη θάλασσα, να χορεύω τα μπίτια του μπαρ (μέσα στη θάλασσα) και να ουρλιάζουν οι γκόμενες στην άμμο.. Έχουν αρχίσει και γίνονται προβλέψιμες.. Μετά πετάχτηκα λίγο στην πισινούλα απέναντι, μιλούσα στο φιλικό (!!!) με μία κοπέλα, και τότε μας βγάλανε φωτογραφία (βλ. κάτω). Αυτά.

Έχει σκεφτεί κανείς κάτι καθησυχαστικό;;; Κάτι που αν μου το πει θα ηρεμήσω;; Μέσα στη νευρικότητα είμαι γαμώ!!! Κι είναι τα πρόζακ πειρασμός!!! Είδα το Τζούνο χθες. Οπότε μπορείτε φανς μου πλέον να σταματήσετε με τα σπαμ σχόλια!!!! Η ταινία μου άρεσε πολύ, αν κι εγώ δε γέμισα με αισιοδοξία.. Το σάουντρακ απίστευτο, το κοριτσάκι τρομερό, απίστευτο, και γενικά μου η ταινία τα σπέρνει (που λέει και το φρίκουλο)!!! Επειδή οι συνειρμοί μου με γυρνούν πάντα στο άγχος μου αποφασίζω να το λήξω εδώ. Αλλιώς μάλλον θα αγχώσω κι εσάς. Θα ενημερώσω (?) για εξελίξεις εν καιρώ, αν και πιστεύω πως ακόμα δεν έχει γεννηθεί η γυναίκα που θα πει “όχι” στο Θόγια. Η ερωτευσιμότητά μου ελπίζω να λειτουργήσει!! Χαιρετώ!!!

Μεθυστικό/μεθυσμένο ποστ

Σήμερα έδωσα ακόμη ένα μάθημα. Το διάβαζα 4 μέρες (σε αντίθεση με το προηγούμενο που έδινα και το διάβαζα 5 μέρες και έγραψα μόνο το ένα θέμα από τα 4). Έγραψα μόνο το ένα από τα τρία θέματα με σιγουριά. Το 2ο το άφησα ανέπαφο, ενώ στο τρίτο πανικοβλήθηκα και το έλυσα λάθος. Αυτό είναι απόδειξη, απόδειξη βεβαίως βεβαίως, πως κι οι πανέξυπνοι και ταλαντούχοι άνθρωποι τα σκατώνουμε μερικές φορές. Ανθρώπινα είναι αυτά, και παρόλο που μαγαρίζουν τη θεική μου φύση δε μπορώ παρά να τα αποδεχτώ. Δεν πειράζει. Καλό Σεπτέβμρη δηλαδή! Είχα 7 μαθήματα να περάσω. 5 μαθήματα έχω δώσει, έχω περάσει το ένα, περιμένω άλλο ένα, και έχω να δώσω άλλα 2 (σε τρία έχω κοπεί πανηγυρικά!! Τί να κάνουμε; Δε θα τα βάψω και μαύρα, παρόλο που με κολακεύει πολύ σαν χρώμα..

Έχοντας πιει τρεις καφέδες και τρεις μπύρες και ένα υποβρύχιο, και όλα αυτά νηστικός, είμαι σε ένα στάδιο κλαυσίγελου. Δεν ξέρω αν έχω τα νεύρα μου ή αν είμαι ευδιάθετος. Και μου αρέσει πολύ που δεν μπορώ να αποφασίσω τί από τα δύο είμαι!!! Μετά την αποτυχημένη παταγωδώς (για μένα) εξέταση, αποφασίσαμε να πάμε για μπάνιο με τον κοντό και το φρίκουλο! Πήγαμε, έκανα μία βουτιά αμέσως για να έρθω στα ίσα μου (η θάλασσα είναι το στοιχείο μου) και μετά γύρισα για να πιω χαλαρά τον καφέ μου. Πολύ γέλιο είχαν οι άλλοι δύο και με παρασύρανε στην ευδιαθεσία! Πολύ το χάρηκα!!! Ειλικρινά, ήμουν να πέσω να πεθάνω, η διάθεσή μου ήταν σκατά. Λίγο πριν τελειώσει ο καφές είπαμε με τον κοντό να το γυρίσουμε σε μπύρες οπότε παραγγείλαμε και μία καρίμπ (δεν είχε κορώνες) ο καθείς!! Καρίμπ με λεμόνι και αλάτι στο στόμιο μετά από παραγγελία.. Αρχίσαμε μία σουρεάλ συζήτηση για το πως θα είμαστε ως γονείς. Ο κοντός θα είναι αναποφάσιστος (γουάτ α σορπράιζ), το φρίκουλο θα είναι ο πιο διαλλακτικός (και φούντα να ζητήσουν τα παιδιά του αυτός θα τους πάει και θα κάνει φούντα μαζί τους), και εγώ μάλλον ο πιο αυστηρός.. Επίσης, η ζαργάνα μου είχε πει κάποτε πως ο 3χρονος γιος μου θα ακούει τραγούδια και θα λέει στην 4 χρονη κόρη μου “άκου το στίχο.. πω πω, δεν είναι τρομερός στίχος;;” επειδή ότι τραγούδι και να ακούσω δε μου αρέσει αν έχει μαλακία στίχο. Θα τους βάζω λέει να ακούνε τζαζ και RnB, ενώ θα είναι τα φυτουκλάκια της γενιάς τους. Ακόμα, εγώ πιστεύω πως, η κόρη μου θα είναι από τις πιο θηλυκές υπάρξεις. Θα την κάνω εγώ να “φυσάει”!! Εννοείται πως το αντράκι μου θα είναι πολύ αρρενωπό και μπρουτάλ και ευαίσθητο σαν το μπαμπά του..
Σε κάποια φάση οι άλλοι δύο αρχίσαν να συζητάνε υποθετικά σενάρια: (Κ=κοντός, Φ=φρίκουλο)

Φ: Ποιος; Αυτός;; θα πάει στο παιδί του για πρώτο δώρο ένα αριθμητήριο ρε μαλάκα!!! (για ‘μένα το έλεγε αυτό..)
Κ: καρ καρ καρ ο κοντός
Φ: Φαντάζεσαι ο ΔΙΚΟΣ μου ο γιος να μου ζητάει ΒΙΒΛΙΑ;;; Να του πηγαίνω playstation και να θέλει πάπυρους λαρούς;;; (κάνει την φωνή του παιδική): Μα δε θέλω παιχνίδια, θέλω ΒΙΒΛΙΑ!!!! ΑΜΑΝ, μόνο ο θείος Θόγιας με καταλαβαίνει…

Έπεσε πάλι αρκετό δούλεμα αλλά μου άρεσε!!! Μετά πήγαμε πιωμένοι και κάναμε βουτιά, όλα τα γκομενάκια μας κοιτούσαν εννοείται, αλλά επειδή ήμασταν τρείς ομορφάντρες τα βλέμματα τώρα μοιράστηκαν στα τρία, κι ένιωσα κάπως πως χάνω την αίγλη μου σαν αρσενικό. Βέβαια ήταν μία συγκεκριμένα που με κοιτούσε σαν κολασμένη.. Την πλησίασα, της είπα με βαθιά ερωτική φωνή: “Ωραίο μαγιώ”, αυτή αγκάλιασε το σώμα της από αυταρέσκεια και αμηχανία ταυτόχρονα (τότε την τράβηξα φωτογραφία).. Ε, μετά, αρχίσαμε να μιλάμε γι’ αυτήν, και ότι τόσο καιρό με έχει προσέξει αλλά δεν είχε βρει το θάρρος να έρθει να μου μιλήσει γιατί φαίνομαι λέει (άκου τώρα..) πολύ δυναμικός και αυτοδημιούργητος!! Της είπα κι εγώ τα δικά μου (πάντα με την βαθιά ερωτική φυσική φωνή μου). Μετά πέσαμε να κάνουμε μία βουτιά, της έκανα πατωτές, αυτή άρχισε να με σπρώχνει, την έπρωχνα κι εγώ (πολύ ερωτικά πάντα), το ένα έφερε το άλλο και τελικά… πνίγηκε!!! Φωνάξαμε ναυαγοσώστη, την έβγαλε έξω, με τα πολλά τη σώσαμε! ;-P

Το διάβασμα με κούρασε. Δε μπορώ άλλο και αποφάσισα τα άλλα δύο μαθήματα να μην τα διαβάσω σοβαρά. Τρεις ώρες θα διαβάσω το ένα (μετρημένες με το ρολόι) και καθόλου το άλλο (είναι επιλογής, καταλαβαίνετε). Στην τελική, τρία μαθήματα που διάβασα σοβαρά, τί κατάλαβα;;; Σκατά στα μούτρα μου λοιπόν. Μην βροντοχτυπώ τις χάντρες όμως, η δουλειά κάνει τους άντρες. Ας είναι.

Σήμερα αποφάσισα να πιω. Να γυρ΄σω λίγο στην παλιά μου ζωή, δηλαδή να ξενυχτήσω, να κάνω άστατη ζωή, να κάνω αλητείες, να χορέψω σαν τον Τσιάγο από το so you think you can dance 1, να συγκινήσω γυναίκες (το μόνο εύκολο..), να ζαλιστώ και να μην μπορώ να κοιμηθώ απ’τη ζαλάδα, να ξυπνήσω από πονοκέφαλο και με μία κουκλάρα-άγνωστη-γυμνή δίπλα μου.. Αααχ.. Τον τελευταίο μήνα που μένω μέσα και διαβάζω έχω ξεχάσει την παλιά μου καθημερινότητα.

Πολύ το έκαψα μου φαίνεται κι απόψες, είπαμε έχω πιει και λίγο.. Θα πιω κι άλλο αργότερα… Είμαι και σερβιτόρος σε ουζερί τώρα, δε μπορώ να μην εξοικειωθώ με το αλκοόλ.. Να με κερνάνε τα γκομενάκια κι εγώ να μην αντέχω;;; Δε λέει.. Λοιπόν, μάλλον το κούρασα κι απόψε.. Αρκετά μπορώ να πω.. Είχα ορεξούλες μωρέ, γι’ αυτό.. Καλό σας βράδυ!!!!

ΥΓ: Η πρώτη φωτογραφία (πάνω) είναι από την παραλία σήμερα.. Είναι η Κάτια, η κοπέλα που σας έλεγα!!! Όχι αν μη μου λέτε μετά πως σας λέω ψέμματα!!! Αφού εδώ έχω ντοκουμέντα!!! Στη δεύτερη είμαι εγώ (κάτω). Με τράβηξε η Κάτια την ώρα που έκανα ντουζ και γελούσα με τις μαλακίες που μου έλεγε ο κοντός! Εννοείται πως κι αυτόν τον κοιτούσαν οι άπειρες γκόμενες, είναι κι αυτός ντελικάτος!
ΥΓ2: Μπήκε το καλοκαίρι, είναι ήδη στα μισά του, κι έχω ακόμα εξεταστική!!! Όσο αισιόδοξος και να είσαι, σε κάποια φάση το χάνεις. Ζητώ συγνώμη από τους φανατικούς οπαδούς αν περίμεναν κάτι περισσότερο!!! Θα βγω για ούζα σήμερα φορ σουρ! Καλό βράδυ σε όλους!
ΥΓ3: Σήμερα έγραψα 980 λέξεις!!! Απίστευτο!!!

UPDATE: Ας μου πει κάποιος πως να βάλω μουσική!!! Θέλω να βάλω τραγουδάκια και δε μπορώ!

4ο ή 5ο ποστ χωρίς τίτλο

Πέρασε καιρός.. Και να πεις ότι έγινε κάτι συγκλονιστικό.. Όχι. Απλώς έδινα εξετάσεις. Χάσαμε και δύο μέρες λόγω καταλήψεων, οπότε η εξεταστική μεταφέρθηκε, μπήκαν στο πρόγραμμα και κάτι προφορικές εξετάσεις που είχα ξεχάσει, κι έτσι αντί να τελειώσω 2 του μήνα θα τελειώσω 8 του μηνός!9-10 μέρες ακόμα!!!

Το θέμα ξέρεις ποιο είναι αγαπητέ οπαδέ μου; Ό,τι προσπάθησα πολύ να απαντήσω στα υπέροχα σχόλιά σου. Αλλά αυτή η περίοδος δεν είναι από τις πιο ευνοικές.. για οτιδήποτε!!! Αφού να φανταστείς, ακόμα και όταν βρήκα τελικά χρόνο, το πληκτρολόγιο του αδερφού μου δε δούλευε γιατί ο αδερφός μου, όντας ένα βήμα μπροστά από την τεχνολογία, πίστευε πως το ασύρματο πληκτρολόγιο θα δουλεύει και χωρίς μπαταρίες! Τί να πεις; Εν τω μεταξύ, έχουν αρχίσει να καταφτάνουν και οι τουρίστες, και πως να βρεις χρόνο; Τώρα ειδικά που έχω κουρέψει και το μαλλί οι μπρουτάλ γωνίες του προσώπου μου γίνονται ακόμα πιο έντονες, και οι ομοιότητές μου με τον μπραντ είναι πλέον αμέτρητες, οι τουρίστριες γίνονται τσιμπούρια. Είναι και οι εξαιρέσεις που μου έτυχαν βέβαια στη φώτο.. Πώς να πεις όχι;

Θα σας πω την αλήθεια. Δεν είμαι στα καλά μου αυτές τις μέρες. Από τη μία η ζαργάνα δε μας τα λέει καλά, και δε μπορώ να το αφήσω έτσι αυτό γιατί είμαι και θεριακλής και θα γίνουμε κώλος στο τέλος (μπαρντόν). Τα τελευταία τηλεφωνήματα μόνο εκνευρισμό αφήνουν παρά ανυπομονησία, παίζουμε ένα παιχνίδι που προς το παρόν (ήρθε η μέρα που το λέω κι αυτό) το παίζω χωρίς να το θέλω και το χ-ά-ν-ω, αλλά θα τα γυρίσω στο 90 και θα γίνει χαμός. Εννοείται πως είναι εγωισμός αυτό, αλλά μην τα ξαναλέμε. Αν επιμένεις να βλέπεις άλλη εικόνα για ‘μένα από αυτήν που σου δείχνω, τότε δε μπορώ παρά να σου στερήσω την εικόνα που σου πρόσφερα. Μα καλά, πόσο γαμάτος μπορεί να είμαι; Πόσο ακέραιος χαρακτήρας είμαι επιτέλους;;;

Το άλλο θέμα που μου γάμησε τη διάθεση με αναστάτωσε, είναι η Ισπανία. Τελικά δε θα φύγω το Σεπτέμβρη. Καταλαβαίνετε τί σημαίνει αυτό;;;; Άλλος ένας χειμώνας εδώ, δηλαδή ένα τρίμηνο-τετράμηνο του οποίου τα Σαββατοκύριακα είναι γεμάτα από ελιές. Και δε λέω, η δουλειά κάνει τους άντρες. Αλλά δε τις μπορώ τις ελιές. Το θέμα ποιο είναι; Εγώ και η κοντή σχεδιάζαμε να φύγουμε το Σεπτέμβρη, ήταν όλα έτοιμα. Για να φύγουμε, έπρεπε να έχουμε τελειώσει κάποια πραγματα μέχρι το Σεπτέμβρη. Αυτό σημαίνει να περάσουμε περίπου 5 μαθήματα ο καθένας, και επίσης να έχουμε τελειώσει το πρακτικό κομμάτι της διπλωματικής μας. Αλλά με ενάμιση μήνα που έχουμε κενό το καλοκαίρι πρέπει να μας γίνει ο κώλος ΝΑ να πιεστούμε πολύ και ίσως να μην τα καταφέρουμε στο τέλος. Οπότε αποφασίσαμε να το πάμε πιο χαλαρά. Θα φύγουμε το Φλεβάρη, για να τελειώσουμε αυτά που πρέπει χωρίς να πιεστούμε. Αυτά. Απλώς βγήκα τελείως από το πρόγραμμά μου και μου τη σπάει όταν συμβαίνει αυτό.

Προχθές πήγα για ούζα. Όλη η παρέα ήταν εκεί. Από τα δέκα περίπου άτομα, οι 2 με 4 θα τελειώσουν στην ώρα τους τη σχολή, και από αυτούς ο ένας έχει ήδη κλείσει για μεταπτυχιακό. Αυτός ο ένας φεύγει μόνιμα από την πόλη και πάει Ελβετία τέλη Αυγούστου!!! Το ήξερα μα το συνειδητοποίησα προχθές!! Δεν ξέρω, πολύ με τρόμαξε η σκέψη. Αρχίζουμε να φεύγουμε ένας ένας; Αυτό ήταν λοιπόν;;;

Από 5 του μήνα πιάνω δουλειά!!! Ναι ναι, πέρα από μπρουτάλ και ευαίσθητος, θα είμαι ΚΑΙ σερβιτόρος!!! Θα έχω όλο το πακέτο μιλάμε!!! Αύριο θα πάω δοκιμαστικά, αλλά ποιος μπορεί να μου πει όχι εμένα;;;

Δε νιώθω καλά με το ποστ. Κάτι δεν πάει καλά. Το σταματώ εδώ, πρέπει να πάω να διαβάσω άλλωστε. Την Τετάρτη δίνω ένα μάθημα και την Παρασκευή άλλα 2!! Α!!! Πέρασα τον προγραμματισμό!!! Επιτέλους!!! Λοιπόν, σας χαιρετώ!!!

ΥΓ: Στη φωτογραφία πάνω είμαι με δύο τουρίστριες που γνώρισα στη γιορτή της μουσικής. Η δεξιά είναι κουβανή (Μόνικα) και η άλλη είναι Ιταλίδα (Κιάρα).  Είναι μεγάλη ιστορία, θα σας την διηγηθώ την επόμενη φορά!!! Αν δεν έχει προκύψει κάτι άλλο εννοείται!!!
ΥΓ: Καλό Ιούλιο, αν δε τα ξαναπούμε μέχρι τότε!! Ελπίζω να είναι καλύτερος μήνας!

Αντιγραφή και μιούζικ

Εξετάσεις. Θα σας εξηγήσω το προφίλ μας. Η κοντή είναι αυτή που έχει εμπιστοσύνη αλλά τρώει κολλήματα, και παρόλο που μπορεί να ξέρει περισσότερα μπορεί να μη γράψει επειδή όλες οι απορίες τις δημιουργούνται τη στιγμή της εξέτασης. Στην αντιγραφή είναι πολύ βολική. Όταν αντιγράφει από σένα το κάνει αθόρυβα και χωρίς ερωτήσεις. Όταν αντιγράφεις από αυτήν, στα γράφει σε χαρτάκι και στα δίνει, χωρίς να μπαίνεις στη διαδικασία να κοιτάς το γραπτό της και λοιπά. Το φρίκουλο είναι αυτός που δεν έχει καμία εμπιστοσύνη στον εαυτό του. Και να έχει διαβάσει, θα προτιμήσει να γράψει αυτά που του λέει αυτός που εμπιστεύεται (χωρίς ο τελευταίος να έχει ανοίξει βιβλίο). Όταν αντιγράφει από σένα είναι βολικός αλλά όχι τόσο όσο η κοντή. Μιλάω γρήγορα και δε με καταλαβαίνει τόσο καλά. Επίσης, μερικές φορές θέλει να του εξηγήσω τον τρόπο που λύνω την άσκηση την ώρα της εξέτασης και εκνευρίζομαι. Ο κοντός επίσης δεν έχει καμία επιστοσύνη στον εαυτό του. Επίσης, όταν διαβάζει προσέχει λεπτομέρειες που οι υπόλοιποι απλώς αγνοούμε. Γράφει με τρομερά αργούς ρυθμούς, και αντιγράφει με εξίσου αργούς ρυθμούς. Όταν αντιγράφει από σένα, προσπαθεί ταυτόχρονα να καταλάβει και την άσκηση, και σε ρωτάει εκείνη τη στιγμή. Επίσης, δεν ακούει.

Εγώ είμαι αυτός που διαβάζει αρκετά (εξού και το “σπασικλάκι”, έχω εμπιστοσύνη στον εαυτό μου αλλά σε σημείο αηδίας. Κάνω λάθος με αυτοπεποίθηση ένα πράμα.. Όταν αντιγράφω από άλλους πιστεύω πως είμαι βολικός. Όταν αντιγράφουν από μένα, δεν είμαι βολικός. Μιλάω εκ φύσεως γρήγορα, και φαντάσου να μιλάω και ψιθυριστά.
Οπότε, η χειρότερη συνεργασία στην αντιγραφή ήταν ανέκαθεν ανάμεσα σε ‘μένα και τον κοντό. Μια εγώ να μιλάω γρήγορα και να είμαι οξύθυμος, μια αυτός να μην ακούει και να είναι αργός και οξύθυμος, δε θέλει πολύ.. Οπότε προχθές που γράφαμε, όλοι είχαν κολλήσει σε ένα σημείο. Εγώ με κάποιο (λάθος τρόπο κατάφερα να το βγάλω, αλλά επειδή η άσκηση ήταν μεγάλη και έγραφα πολλά, προσπαθούσα να γυρνάω στην πρώτη σελίδα το γραπτό για να αντιγράφει ο κοντός πίσω μου. Οπότε, μετά από μιάμιση ώρα εξέτασης περίπου, γυρνάει ο κοντός και με ρωτάει: “Τι γράφεις στην πρώτη σειρά;;; 0,5 ή 0,6;;;”!! ΣΟΚ! Μετά μου είπε πως δεν το εννοούσε κι ότι απλώς αυτουνού του βγαίναν λάθος νούμερα. Αν θέλω τον πιστεύω!!!

Το καινούριο παρατσούκλι (που δεν βλέπω να κρατάει για πολύ) που μου έβγαλε το φρίκουλο είναι: “αριθμολάγνος”. Ήμασταν ένα βράδυ και διαβάζαμε εγώ αυτός και ο κοντός. Το φρίκουλο διάβαζε κάτι εκφωνήσεις πολλαπλής επιλογής στον κοντό: “Ποια από τις επιλογές παρουσιάζει μεγαλύτερη παροχή κατά DIN-24255;”. Τρώω κόλλημα εγώ, πιάνω το βιβλίο με απότομες κινήσεις, ψάχνω να βρω μία συγκεκριμένη σελίδα (με ντελικάτες και ταυτόχρονα αρρενωπές πάντα κινήσεις), τη βρίσκω, σέρνω το δάχτυλό μου πάνω στη σελίδα, βρίσκω αυτό που θέλω και το δείχνω στο φρίκουλο που καθόταν δίπλα μου! “ΜΑΛΑΚΑ Ο ΤΥΠΟΣ ΔΕΝ ΠΑΛΕΥΕΤΑΙ!!!” φωνάζει το φρίκουλο στον κοντό, και μετά σκαρφίστηκε το νέο παρατσούκλι. Η αλήθεια είναι πως είναι λίγο σπούκι, όταν έκατσα και το σκέφτηκα δηλαδή παρατήρησα μία ιδιαίτερη σχέση με τους αριθμούς. Ο κοντός με φωνάζει excel τις τελευταίες μέρες επειδή όταν πιάνω λέει κομπιουτεράκι στα χέρια μου τρελαίνομαι.

Τις προάλλες συζητούσαμε για το εξής: Για ποιους λόγους θα ήθελες να ανήκεις στο αντίθετο φύλο. Τόσο οι άντρες όσο και οι γυναίκες είπαν ελάχιστους λόγους. Δε θα σας πω τι είπα γιατί θα με περάσετε για φαλλοκράτη (που είμαι, αλλά δεν είναι ανάγκη να το ξέρετε). Η συζήτηση έφτασε άλλο επίπεδο και φτάσαμε στη φύση των φύλων. Και είπα το εξής: “Σε μερικά πράγματα δε γίνεται να υπάρχει ισότητα μεταξύ των δύο φύλων, γιατί έτσι είναι η φύση των δύο φύλων! (σε έντονο ύφος όλα αυτά) Ας πούμε, κατά κανόνα πάντα (υπάρχουν και εξαιρέσεις), οι άντρες έχουν περισσότερη μυική δύναμη από τις γυναίκες.”
Ποιος τις είδε και δεν τις εφοβήθηκε! Από πότε γίνανε όλες φεμινίστριες;;; Ο Χριστούλης και η Παναγία!!!
Λες και είπα ότι οι γυναίκες πρέπει να κρατιούνται κρυμμένες πίσω από την κουζίνα, και να μένουν σπίτι φορέβα για να προσέχουν τα παιδιά (που κι αυτό το πιστεύω εννοείται, αλλά η κοινωνία μας δεν είναι έτοιμη να ακούσει τέτοιες απόψεις !)!! Ένιγουέι, με την κοντή παραλίγο να σφαχτούμε, αλλά το προλάβαμε στο τέλος!

Τώρα θα πάω να κουρευτώ, να γίνω πάλι μπρουτάλ γιατί πολύ με παραμέλησα μου φαίνεται. Εχθές μόνο 6 γύρισαν να με κοιτάξουν. Κι αυτό επειδή είχα λεκέ στην μπλούζα (το οποίο δεν ξέρω πως έγινε, αλλά εγώ θα λέω πως είναι κραγιόν). Οπότε θα πάρω την κουρευτική, σκάλα 6 γιατί μπήκε για τα καλά το καλοκαίρι, βερμουδίτσα και πουκαμισάκι (πολύ σάμερ τάιμ λέμε) και θα πάω έξω για τη γιορτή (κατά) της μουσικής. Όλη η μέρα με μια μπύρα στο χέρι, και το βράδυ τσικουδιές. Αυτό είναι το πρόγραμμα για σήμερα.

Ά! Ξέχασα να σας πω.. Το Φλεβάρη 18 του μηνός χτύπησα τη γυναίκα με το αμάξι. Το Μάρτη 18 του μηνός 2 παιδιά με ένα μηχανάκι πέσανε στο αμάξι του αδερφού μου εν κινήσει. 17-18 του Απρίλη έμαθα αυτό για την καρδιά μου. 18 του Μάη δεν θυμάμαι να έγινε κάτι. 18 του Ιούνη τράκαραν τον αδερφό μου πάλι. Γερό ήταν αυτό. Ο άλλος (όχι ο αδερφός μου) έπαθε διάσειση και δε θυμάται τίποτα από το σκηνικό. Ο αδερφός μου χτύπησε το κεφάλι του αλλά τώρα είναι καλά. Το αμάξι μάλλον καταστράφηκε. Όταν σας έλεγα ότι κάποιος έχει φτύσει τη Θογιοοικογένεια.. πόσο δίκιο είχα..!!! Μας είδαν έτσι ωραία παιδιά, αρρενωπούς και ευαίσθητους, ντελικάτους αλλά και μπρουτάλ, με όλο το πακέτο του ιδανικού άντρα, και πέσαν να μας φάνε. Μας γλωσσόφαγαν!!! Γενικά πάντως, δε μπορώ να πω ότι έχουμε βαρεθεί.. Κάθε μήνα έχουμε να ασχολούμαστε και με κάτι. Αφού ανυπομονώ να δω τί θα γίνει 18 του Ιούλη, σε τέτοιο σημείο!!! (φτου φτου φτου, ο Θεός να ξεμιστεύει)

Αυτά είχα να πω. Πρέπει να φύγω φανς μου, έχω μιά ώρα να κουρευτώ και να κάνω μπάνιο!! Χαιρετώ, και σας εύχομαι μία ερωτική και καλοκαιρινή νύχτα!

ΥΓ: Στη φωτογραφία πάνω είμαι εγώ. Σας την βάζω για να μου πείτε τί μαλλί μου πηγαίνει περισσότερο. Να κουρευτώ ή όχι; Χαιρετώ!