Thogias
If everything seems under control, you’re just not going fast enough.

Δεκ
02

 

Την τελευταία φορά που πέρασα Χριστούγεννα μακρυά από το σπίτι μου ήταν πριν έξι χρόνια στη Μαδρίτη. Πως θα περάσουν τα Χριστούγεννα μέσα σε ένα ψυχρό αστόλιστο στρατόπεδο; Η καλύτερη περίοδος του χρόνου με βρίσκει να πρωτοκολλώ έγγραφα και παρόλο που οι κλήσεις και τα μηνύματα φέρνουν τους ανθρώπους πιο κοντά, τελικά αυτό που καταφέρνουν είναι να σε αφήνουν ακόμα πιο μελαγχολικό από ότι σε βρήκαν, παρέα πάντα με τα πρωτόκολλά σου. Αλλά είναι παρηγορητικό να ξέρεις ότι το να πρωτοκολλάς είναι πολύ χρήσιμο και κανένας ντόπιος εποπ δε μπορεί να σε αντικαταστήσει για λίγες μέρες γιατί είναι πάρα πολύ δύσκολη δουλειά που μόνο εγώ μπορώ να κάνω. Σαρκασμός ήταν αυτό, στόκο. Πάλι καλά που συμπάσχουν κι άλλοι δέκα, και με χαβαλέ σβήνονται μέρες.

Νοε
06

Δυόμιση μήνες στο στρατό και μερικές εξόδους μετά με βρίσκουν σε ένα ίντερνετ καφέ να προσπαθώ να περιγράψω όλες τις ανείπωτες σκέψεις που έχω κάνει τόσο καιρό. Η κωδική λέξη φυσικά είναι η “ανείπωτες”. Τρομερό αν σκεφτείς πως περιτριγυρίζομαι μονίμως από κόσμο.

Αλλά δεν θα μιλήσω για το στρατό τόσο όσο για οτιδήποτε άλλο. Μάλλον για αυτά που μου έχουν λείψει. Σήμερα ξύπνησα και ήθελα να γυρίσω πλευρό και να δω τη ζαργάνα αλλά αντ’αυτού είδα τα μαύρα σίδερα του κρεββατιού και έναν νεκρό κοριό από χτες. Ήθελα λέει να ξυπνήσουμε, να μου φτιάξει καφέ (έτσι, γιατί ο φαλλοκρατισμός καλά κρατεί), να βάλω μουσική χριστουγεννιάτικη και να περάσω ένα πρωινό όλο έρωτα και χρυσόσκονη. Παρόλα αυτά, ξύπνησα και καθάρισα τουαλέτες και μετά καθάρισα κάτι γραφεία. Μετά το ερωτικό πρωινό φαντάστηκα πως πήρα τη ζαργάνα και πήγαμε σε ένα ταβερνάκι και πίναμε κρασάκι, έπαιζε Χαρούλα και την θάμπωνα με τις θεωρίες που έχω αναπτύξει περί άμυνας και φιλοσοφίας. Στην πραγματικότητα κάθισα σε ένα πέτρινο παγκάκι κάτω από κάτι πεύκα και συνέχισα το βιβλίο “Ο δήμιος του έρωτα” μέχρι να φτάσει η ώρα να φάω στα εστιατόρια. Ήθελα λέει εκεί στο ταβερνάκι να σκάσει κι ο κοντός, να κάνουμε χαβαλέ και να συνεχίσουμε τη φιλοσοφία εκείνη που κάνεις μόνο όταν έχεις πιει τα κρασάκια σου. Και να νυχτώσει και να είμαστε όλοι ακόμα στο ταβερνάκι. Αλλά η νύχτα με βρίσκει σε ένα ίντερνετ καφέ να μιλάω κι ούτε καν να πλησιάζω (χρονικά, χωρικά ή ουσιαστικά) στα σενάρια που ενστικτωδώς πλην αφελώς σχεδίασα. Και έτσι οι μέρες περνούν στην Μυτιλήνη.

Δεν έχω παράπονο από χαβαλέ, ευτυχώς είμαι σε ένα μέρος που η διάθεση για χαβαλέ είναι ακόμη ακμαία. Σε ένα μήνα θα γυρίσω στη μόνιμη μονάδα όπου κυβερνά η μιζέρια, εκείνη που σε παρασέρνει, η μεταδοτικιά. Εκεί να δω τι θα κάνω. Προς το παρόν χαίρομαι τις 30 μέρες αφθονίας μου. Και τις μετράω μία μία, μέχρι τα Χριστούγεννα, σαν τη διαφήμιση των Τζάμπο. 49 μέρες για τα χριστούγεννα και ακούω μονίμως την μπίλι να τραγουδάει τον καιρό που περνάει.

Αυγ
05


Έπρεπε να συμβεί κάτι μεγάλο για να ξαναμπώ εδώ μέσα να γράψω.

Τους τελευταίους έξι μήνες δεν θα έλεγα πως έχουν γίνει πολλά. Λίγο διάβασμα το οποίο αποδίδει με τρομερά αργούς ρυθμούς. Η γκαντεμιά με τη σχολή θα συνεχιστεί μέχρι το τέλος. Αν σκεφτείς ότι τον Σεπτέμβρη είχα ένα μάθημα και τη διπλωματική (3 μήνες δουλειά) και με τούτα και με κείνα τελικά  έφτασε αύγουστος χωρίς να έχω παρουσιάσει.. Οι ατυχίες συμπεριλαμβάνουν αλλαγή του κύκλου σπουδών, αλαζονεία και τυπικότητα εμπλεκόμενων καθηγητών και, το πιο τελευταίο ήταν που πέθανε ο πατέρας του υπέυθυνου καθηγητή της διπλωματικής στη φάση της διόρθωσης του τελικού κειμένου με αποτέλεσμα να έχουν περάσει δύο μήνες χωρίς να έχω λάβει ακόμα τις διορθώσεις. Τον Μάιο, έχοντας την ψευδαίσθηση ότι όλα έχουν μπει στο δρόμο τους και μέσα στον Ιούνιο θα έχω τελειώσει μια για πάντα με την ακαδημαϊκή μου καριέρα, διέκοψα την αναβολή του στρατού. Μου είπαν εκεί ότι κατά πάσα πιθανότητα θα μπω τον Νοέμβρη καθώς έχασα την προθεσμία για τον αύγουστο. Το αποτέλεσμα; Μπαίνω σε 20 μέρες φανταράκι χωρίς να έχω τελειώσει την ακαδημαϊκή μου καριέρα, χωρίς να έχω χαρεί όπως θα ήθελα το καλοκαίρι μου, χωρίς να έχω κάνει τα μαγικά ερωτικά διήμερα που ονειρευόμουν τους προηγούμενους 9 μήνες και χωρίς να έχω προετοιμαστεί ψυχολογικά γενικότερα.

Όντας τρομακτικά ευφυής και συναισθηματικά νοήμων, σε αυτή τη διαδικασία της απώλειας πέρασα από τα στάδια της άρνησης και του θυμού κατ΄ευθείαν στο στάδιο του παζαρέματος νομίζω. Ας δω και λίγο τα θετικά σκέφτηκα. Γιατί υπάρχουν και θετικά, μικρού και μεγάλου βάρους, όπως το γεγονός ότι το χακί είναι το χρώμα μου και πόσο άσχημο μπορεί να είναι κάτι όταν είναι στο χρώμα σου; Πέρα από αυτό, ίσως πράγματι τη χρειάζομαι αυτή την αλλαγή στη ζωή μου γιατί, πραγματικά είχα βαλτώσει τον τελευταίο μήνα. Και δεν λέω, η Ιταλία και η Ελβετία που πήγα τον Ιούλιο ήταν εξαιρετικοί προορισμοί, αλλά γυρνώντας εδώ βρήκα μία πόλη άδεια από παρέες που έκαναν πολλά παραπάνω από το να γεμίζουν ένα καλοκαίρι. Τις τελευταίες δέκα μέρες είμαι κλεισμένος σπίτι μου και βλέπω ξεχασμένες σειρές, η ζαργάνα έχει ένα ωράριο που δεν της αφήνει πολλά περιθώρια να με χώσει για τα καλά στη ζωή της και ο κοντός θα γυρίσει στα μέσα του μήνα. Οπότε.. Η βαλτωμένη ζωή μου χρειάζεται μία αλλαγή και ο στρατός ίσως να είναι αυτό που χρειάζομαι. Από την άλλη, ένας γνωστός μου μου είπε ότι ήταν ένα βήμα πριν την ψυχολογική στήριξη όταν υπηρετούσε γιατί είχε φτάσει λέει στα όριά του με τα ζώα που ήταν μαζί. Η λέξη ζώα λειτουργεί ως κατηγορούμενο στην πρόταση, όχι ως αντικείμενο, υποδεικνύοντας το πνευματικό επίπεδο της πλειοψηφίας που υπηρέτησαν πριν ενάμιση χρόνο στην Κω. Οπότε είναι ότι σου κάτσει λοιπόν. Ελπίζοντας για το καλύτερο για ΄μένα, εσύ αναγνώστη μου δεν έχεις να φοβάσαι τίποτα εννοείται. Γιατί όσο δυσαρεστημένος και να είμαι από το περιβάλλον μου εγώ τη δουλεία μου θα την κάνω σωστά. Α, όλα κι όλα.

Ο στρατός θα μας φέρει πιο κοντά μάλλον ε;

ΥΓ: Στη φώτο έβαλα ένα χακί καπέλο για να ιλουστράρω το γεγονός ότι το χακί είναι το χρώμα μου.

Φεβ
04

Πέρασε πολύς καιρός από την τελευταία φορά που ήμουν εδώ. Και θα έλεγα ψέμματα πως ήταν η δραστήρια ζωή μου που με κρατούσε μακρυά από το ανάρπαστο μπλογκ μου. Αλλά πέρασαν τέσσερις ολάκεροι μήνες και οι μεγαλειώδεις σκέψεις μου πρέπει να εντυπωθούν στο εικονικό χαρτί αν θέλω να αλλάξω τον κόσμο, εσάς δηλαδή, μιας κι έχετε τεράστια περιθώρια βελτίωσης.

Lets talk about jobs. Τα επαγγελματικά για τους Υδροχόους φαίνονται υποσχόμενα για το πρώτο εξάμηνο του 2011, ενώ είναι απόλυτα βέβαιο ότι οι περισσότεροι άνδρες υδροχόοι θα μπουν στο στρατό μέσα στο 2ο εξάμηνο του 2011. Παλιοί γνώριμοι επιστρέφουν αμετανόητοι και ζήτουλες. Αλλά ως κλασικά υδροχοάκια θα αντιδράσετε σπασμωδικά και κυκλοθυμικά επιτρέποντάς τους επανείσοδο στη ζωή σας. Αν θέλετε τη γνώμη μου, θα κάνετε τραγικό λάθος! Μα καλά, το 2009 δεν σας έμαθε τίποτα; Αδιορθωτοι. Ποτέ δε λέμε ναι σε έκπτωτους αγγέλους, πότε θα το καταλάβω;

Τις προάλλες μιλούσα με τον αδερφό μου για δουλειές γιατί είναι στην πρώτη πρώτη φάση: όχι, δεν προσπαθεί να βρει δουλειά. Προσπαθεί να βρει την προϋπηρεσία για να βρει αργότερα δουλειά. Κοιτάζοντας λοιπόν τις αγγελίες και όντας μηχανικοί, ευχήθηκα να ήμουν ΚΟΠΕΛΑ ΕΜΦΑΝΙΣΙΜΗ αφού έτσι θα είχα άπειρες επιλογές καριέρας. Θα μπορούσα να γίνω σερβιτόρα, ταμείας, να δουλέψω σε τουριστικές επιχειρήσεις, σε κωλόμπαρα αλλά και ως babysitter. Έχω συνειδητοποιήσει πια πως, παρά τα πτυχία, τη δουλειά θα μου τη φάει η καριόλα η εμφανίσιμη.

Lets talk money, biatch. Οι υδροχόοι, όντας αμιγώς πνευματικοί άνθρωποι, δεν λογαριάζετε τα λεφτά. Θα έπρεπε, γιατί αργά ή γρήγορα θα τους χάσετε τους φίλους σας που τα λογαριάζουν.

Lets talk health. Μετά από δυόμιση χρόνια, που διαγνώστηκα λανθασμένα με έμφραγμα ενώ απλώς η καρδιά μου είναι περίπου 5-10 εκατοστά χαμηλότερα από τους θνητούς, επιστρέφω στον τομέα της υγείας να κάνω το τσεκάπ μου. Αυτή τη φορά θα το κάνω καλά. Άρχισα με οδοντίατρο, που είχα να πάω από τα 14 μου. Το αποτέλεσμα; Για τις προσεχείς μέρες μόνο γραπτώς θα επικοινωνώ, έχω κάνει 4 σφραγίσματα και μάλλον θα τερματίσω! Ακολουθεί καθαρισμός και, από ότι φαίνεται, μασέλα. Θα ακολουθήσει καρδιολόγος, παθολόγος (προληπτικοί οι λόγοι), αλλεργιολόγος, οφθαλμίατρος και νευροψυχίατρος. Ω ναι, νομίζω ότι πρέπει να αρχίσω από τον τελευταίο.

Lets talk. What about? You. No thank you.

Κάτι που φαίνεται να με απασχολεί τον τελευταίο καιρό  είναι αν σημασία έχουν οι σκέψεις ή οι πράξεις. Μπορείς ας πούμε να κάνεις σκοτεινές σκέψεις αλλά όχι σκοτεινές πράξεις. Πράγματα που για ‘σένα είναι φυσιολογικά για τους άλλους είναι ίσως σοκαριστικά. Η αλήθεια είναι πως η συναισθηματική μου νοημοσύνη (μεταξύ άλλων) είναι σαφώς μεγαλύτερη των περισσότερων ανθρώπων κι έτσι έχω μεγαλύτερη επαφή με τα συναισθήματά μου (κάτι που συνεπάγεται πως έχω και συναισθήματα βλάκα). Η αλήθεια είναι πως κανείς δε μπορεί να ελέγξει τις σκέψεις του, οπότε δε μπορείς να κατηγορήσεις κανέναν που σκέφτηκε κάτι, μπορείς μόνο να τον κατηγορήσεις για κάτι που έκανε. Το λέει και ο Μάρκες, “οι άνθρωποι θα σε θυμούνται για τις πράξεις σου, όχι για τις σκέψεις σου”.  Δεδομένου αυτού, οι σκοτεινές σκέψεις είναι αναπόφευκτες, ας το δεχτούμε όλοι να τελειώνουμε.

Ας περάσουμε στη σημασία της -μία λέξη που δεν ξέρω μπαίνει εδώ ακριβώς!-. Είναι γνωστό της πάση πως είμαι εκδικητικός. Είναι γνωστό επειδή εγώ το έθεσα έτσι. Κάποιος που ακούει να λες πως είσαι εκδικητικός, περιμένει έναν άνθρωπο συμβατικά εκδικητικό με όλα τα αρνητικά χαρακτηριστικά που συνοδεύουν την εκδίκηση. Έχει διαφορά όμως να είσαι εκδικητικός, δηλαδή να θες να πάρεις εκδίκηση, προσωπικά, και άλλο να ελπίζεις σε μία,”ηθική δικαίωση” ας το ονομάσω. Με λίγα λόγια, σου κάνει κάποιος μία μαλακία, και εσύ είσαι κιουρία και δεν του λες τίποτα και δεν ξεσπάς.. Ε! Δεν ελπίζεις ότι ο χρόνος θα σε δικαιώσει; (μία από τις σκοτεινές σκέψεις είναι αυτή).Συνδέοντας λοιπόν το θέμα των σκοτεινών σκέψεων και αυτού που αναλύω τώρα: όταν οι άλλοι πλέον σε έχουν στο μυαλό τους ως εκδικητικό και παράλληλα εκφράζεις μία σκοτεινή σου σκέψη, στο μυαλό τους τα δύο ταυτίζονται και καταλήγεις ώς ένας άνθρωπος με άσχημα χαρακτηριστικά, ή τουλάχιστον με τα περισσότερα άσχημα χαρακτηριστικά.

Το ότι αποζητάς εκδίκηση με την καρμική έννοια, δεν σε κάνει συμβατικά εκδικητικό, ότι δηλαδή θα προσπαθήσεις να εκδικηθείς τον άλλον, να τον πληγώσεις όπως σου έκανε. Ζητάς μία ηθική δικαίωση πως ο άνθρωπος που σου φέρθηκε σκάρτα κάποια στιγμή θα ζήσει κάτι αντίστοιχο, ή ότι θα μετανοήσει για τη συμπεριφορά του. Είναι μία φυσιολογική σκέψη από έναν πληγωμένο άνθρωπο να σκεφτεί έτσι, τουλάχιστον για έναν άνθρωπο που δεν είναι κινηματογραφικά δυνατός και μοιραίος για να ξεπερνάει καταστάσεις με ένα κλείσιμο του ματιού. Ελπίζω να κατάλαβες τον πολύπλοκο συνειρμό μου. Σου ανέλυσα τον πιο πρόσφατο προβληματισμό μου για να σε προβληματίσω. Εγώ το έλυσα κι αυτό, συνειδητοποιώντας πόσο υπέροχος άνθρωπος είμαι και σε επαφή με τα τσάκρα μου και το κέντρο μου. Αντλώ και εκπέμπω θετική ενέργεια, εκτός από τις φορές που δεν συμπαθώ κάποιον, δηλαδή το 80% των ανθρώπων που ξέρω. Γιατί, βλέπεις, η τεράστια συναισθηματική νοημοσύνη πάει πακέτο με το να καταλαβαίνεις και τα συναισθήματα του άλλου, και σπάνια ενθουσιάζομαι με αυτό που βλέπω. Ας είναι. Αρκετά είπα για τους άλλους. Από δω και περα θα μιλάω μόνο για μένα.

Οκτ
09

Ο κοντός πήρε πτυχίο, κάναμε καινούριες αισθησιακότατες γνωριμίες και η ζωή συνεχίζεται απρόβλεπτη όπως πάντα. Έτοιμος για το φθινόπωρο που ήδη μπήκε, κι έτοιμος για την επικείμενη ψυχολογική μου κατάπτωση λόγω γεγονοτων που θα αναλύσω σε μία, ελπίζω, φαντασμαγορική 4η σεζόν.

Συμβουλές:

Μέχρι πρότινος πίστευα ότι οι συμβουλές είναι το πλέον άχρηστο πράγμα όταν αφορά αισθηματικά ζητήματα. Δεν υπάρχει άνθρωπος που να έχει ακολουθήσει τις συμβουλές που ακούει, ούτε καν τις δικές μου οι οποίες βασίζονται σε μαθηματικά πρότυπα και μοτίβα τα οποία είναι αλάνθαστα. Λένε ψέμματα οι αριθμοί; Δεν νομίζω. Εξακολουθώ να πιστεύω ότι είναι άχρηστες οι συμβουλές, αλλά υπάρχει μία μικρή αμφιβολία μετά από συζήτηση με τη ζαργάνα. Όταν κάποιος έρχεται λοιπόν και σου ζητάει συμβουλή σε ένα περίπλοκο αισθηματικό ζήτημα από ότι κατάλαβα υπάρχουν δύο τεινά: Α) Να του πεις την άποψή σου με βάση το δικό σου μυαλό, να του πεις τι να κάνει, τί χειρίζεται λάθος, πως θα καταφέρει κατά τη γνώμη σου να διεκδικήσει σωστά αυτό που θέλει. Β) Το λάθος τεινό.

Πλακίτσα. Το Β) είναι λέει να προσπαθήσεις να καταλάβεις τον τρόπο που σκέφτεται ο άλλος και να του πρότείνεις λύσεις οι οποίες ταιριάζουν στην ιδιοσυγκρασία του και την προσωπικότητά του. Αντίλογος: Γιατί να έρθει κάποιος να σε ρωτήσει κάτι το οποίο θα μπορούσε να σκεφτεί και μόνος του; Και αν τελικά του προτείνεις κάτι που δεν το έχει σκεφτεί μόνος του, μήπως είναι λίγο χαζούλης;

Λύθηκε λοιπόν κι αυτό. Οι συμβουλές, όπως απέδειξα, σε αισθηματικά ζητήματα δεν έχουν νόημα, παρά μόνο αν ακολουθείς αυτά που σε συμβουλεύω εγώ. Αναγνώστη, έχεις ένα πρόβλημα που σε ταλανίζει εδώ και 4 μέρες, από τότε που της μίλησες στην τουαλέτα του μπαρ ενώ είχες πιει τον άμπακο και δεν ξέρεις πως να τα μπαλώσεις; Νόμιζες ότι σε κεράτωσε και για να εκδικηθείς κεράτωσες κι εσύ, αλλά τελικά δεν σε κεράτωσε και δεν ξέρεις πως να τα μπαλώσεις; Ο θόγιας και οι πολίτιμοι συνεργάτες του θα σε καταπιέσουν να ακούσεις τη συμβουλή τους μέχρις ώτου τα μπαλώσεις.

Πίπολ:

Οι άνθρωποι είστε περίπλοκα όντα, με αρκετά χαμηλή νοημοσύνη για να καταλάβετε τί θέλετε εγκαίρως. Οπότε, κάντε μια χάρη στον εαυτό σας και τους γύρω σας και κάντε μία εσωτερική αναζήτηση. Τί σας γεμίζει; Τί ζητάς από τους φίλους σου για παράδειγμα; Θέλεις να είναι έξυπνοι, για να μπορείς να πεις μια κουβέντα παραπάνω; Θέλεις να είναι καλοί για να μπορείς να στηρίζεσαι σε αυτούς; Θέλεις να έχουν λεφτά για να σου δίνουν; Αμάξι για να σε μεταφέρουν στη δουλειά σου; Αστείοι για να σε κάνουν να ξεχνιέσαι από τις αισθηματικές σου υποθέσεις που πρέπει να μπαλώσεις; Είναι καιρός να καταλάβεις ότι το μόνο απαραίτητο είναι να είναι καλά παιδιά, με νορμάλ νοημοσύνη. Αυτά.

Σχέσεις:

Έχεις μία σχέση η οποία αντιμετωπίζει προβλήματα; Η λύση είναι μονάχα μία. Συζήτα το. Αν δεν θέλεις να το συζητήσεις για κάθε λογής δικαιολογία που έχεις στο μυαλό σου, τότε δεν είσαι έτοιμος για σχέση. Εάν το έχεις προσπαθήσει και δεν είδες φως, τότε η σχέση δεν είναι έτοιμη ή ο “έτσι” σου για τη σχέση αυτή. Να είσαι ειλικρινής και να έχεις υπομονή. Και να διεκδικείς. Αυτά.

Νομίζω ότι τώρα, αφού έβαλα τη ζωή σας σε τάξη, μπορώ να κοιμηθώ. Καλό βράδυ!

ΥΓ: Έτσι τα λέγαμε με τη ζαργάνα και την είχε συνεπάρει ο λόγος μου και η αυτοπραγμάτωσή μου που τα είχε χάσει, όταν ο κοντός μας τράβηξε φωτογραφία.

 

 

Ιουλ
18

Ιούλιος 2003

Μετά από 6μιση μήνες ταραχώδους και παθιασμένης σχέσης μαθαίνω ότι το πουτανάκι με κεράτωσε. Βρε ουστ, τηλέφωνο και τέλος. Μετά από μία εβδομάδα με πήρε τηλέφωνο να μου πει ότι θέλει πίσω το δαχτυλίδι που μου είχε κάνει δώρο γιατί ήταν λέει δώρο από τη μητέρα της.

Ιούλιος 2006

Φοιτητής. Τελειώνουν οι διακοπές στην Πρέβεζα, μία θυελλώδης σχέση βρίσκεται στο τέλος της και κατεβαίνουμε με κάτι πορτογαλίδες Χανιά. Οι πορτογαλίδες στην πραγματικότητα ήταν παρέα από εράσμους αλλά εσύ έχε στο μυαλό σου ότι τις γνωρίσαμε, τις συγκλονίσαμε και είπαν να μας ακολουθήσουν με τον κοντό στο μακρινό μας ταξίδι για την Κρήτη. Στο καράβι βρίσκεται και το αντικείμενο του πόθου μου η οποία δεν είχε καταλάβει καν ότι φερόταν σαν βλάκας και ήμουν στα όρια να την χωρίσω. Ας είναι. Περάσαμε 20 μέρες όλο τρέλα, κατά τις οποίες συνειδητοποίησα την απώλεια οποιασδήποτε συνεννόησης και επικοινωνίας. Προσπαθούσε να με πείσει ότι ο Φλωρινιώτης είναι θεός. Αλλά είχε μεγάλα βυζιά οπότε βρισκόμουν σε δίλλημα. Μετά έφυγε και δεν την ξαναείδα. Τον ίδιο μήνα με πήρε τηλέφωνο η τύπισα του Ιουλίου 2003 να μου ζητήσει ένα λεύκωμα το οποίο λεει είχε ξεμείνει στα χέρια μου από την τρίτη λυκείου. Ξαναβρεθήκαμε να της το δώσω και όταν με είδε έπαθε κοκομπλόκο με τους κοιλιακούς μου και τα πρασινοκαφέ μου μάτια. Συγνώμη μου ζήτησε για την τότε συμπεριφορά της.. Ανώτερος εγώ, εννοείται λέω, περασμένα ξεχασμένα. Ποιος χτυπάει το κεφάλι του στον τοίχο τώρα, μπίατς;;;

Ιούλιος 2010

Κατεβαίνει η ζαργάνα μόνιμα, οπότε τέλος η απόσταση. Επιτέλους θα έχουμε χρόνο να κάνουμε αυτά που ποτέ δε μπορούσαμε, όπως να πηγαίνουμε στη λαϊκή και να μάθουμε ρούμπα, να είμαι μπροστά την ώρα που θα δοκιμάζει κινέζικο για πρώτη φορά και να βρούμε μία όμορφη κρητικιά για τρίο. Θα πάμε στη συναυλία της Αλεξίου και του Μαραβέγια.

Το πρόγραμμά μου καθημερινά περιλαμβάνει μπάνιο, όπου συνειδητοποιώ κάθε χρόνο και εντονότερα πως το τριχωτό πρότυπο άντρα εξαφανίζεται πανηγυρικά και ότι οι συζητήσεις μεταξύ αντρών είναι πια πολύ πιο ουσιαστικές. Εχθές, ενώ ένας 25-27 χρονών άλειφε με baby oil το άτριχο κορμί του (φουλ έξτρα άτριχο) με το μαγιώ ανεβασμένο στον αφαλό για να χτυπάει ο ήλιος τα πόδια του, έλεγε στο φίλο του: “Εμείς ρε συ στα δεκαοχτώ μας ήμασταν πολύ πιο προσγειωμένοι..”. Η νέα γενιά των αντρών, την οποία και εκπροσωπώ επάξια, εξελίσσεται λαμπρά.

Ενημερώθηκα για το νέο trend πως υπάρχει παγωτό με γεύση τζατζίκι και αναρωτιέμαι αν είναι αλήθεια.

Τώρα τελευταία που άρχισα πάλι να κυκλοφορώ βλέπω πως δεν έχω χάσει το τατσ μου, μιας και παλιές και νέες γνωστές μού λένε πως περπατάω σαν μοντέλο, θα μπορούσαν να με αναγνωρίσουν από μακρυά, ότι έχουν ακόμα κρεμασμένη την αφίσα με μένα στο προσκεφάλι του κρεββατιού κι ότι όποτε τρώνε φράουλες με θυμούνται. Είναι όμορφο να ξέρεις ότι έχεις συγκινήσει μερικούς ανθρώπους.

Οι καινούριες μου θεωρίες περιλαμβάνουν πάρα πολύ την συναισθηματική νοημοσύνη και το πώς η έλλειψή της επηρεάζει τους πάντες. Είναι ακριβώς σαν την νοημοσύνη, όλοι νομίζουν πως έχουν υπεραρκετή, αλλά εσύ ως πιο ανεπτυγμένος θέλεις να τους τρίψεις το συνονθύλευμα συναισθημάτων σου στα μούτρα μπας και το καταλάβουν. Γενικά νομίζω πως έχω κλείσει τόσο ως άντρας όσο και ως άνθρωπος, οπότε από τούδε και στο εξής δεν θα γράφω για προβληματισμούς μου, μιας και τους έχω λύσει. Απλώς θα σας ανακοινώνω τρόπους αντιμετώπισης. Κάτι σαν τον προσωπικό σας γκουρού. Άντε πάλι τυχεροί!

Ιούλιος 2017

Το μπλογκ μου έχει μεταφραστεί σε 39 γλώσσες, θα έχει γίνει ταινία με τον στραφταλίζοντα Ρόμπερτ Πάτισον καθαρά λόγω ομοιότητας. Η ζαργάνα (μμμ… Νάταλι Πόρτμαν) θα είναι μονίμως στο σπίτι να μαγειρεύει και να καθαρίζει μη μπορώντας να καταλάβει πως, με ποιον τρόπο κατάφερε να τυλίξει ένα κελεπούρι σαν κι εμένα, τη στιγμή που εγώ την απατάω με την τύπισα του Ιουλίου 2003 (βλέπε φώτο).

Ιουλ
15

Τις περισσότερες φορές πιστεύω πως είμαι υπερβολικά ώριμος και έξυπνος για την ηλικία μου.

Καταλαβαίνεις λοιπόν τη χαρά μου όταν διαψεύδομαι! :D

Καλό καλοκαίρι!

Ιουν
29

“Με ποιο τρόπο μπορεί να προβλεφθεί η αλλαγή στα πρότυπα;”

Δεν ξέραμε την απάντηση, οπότε ρωτήσαμε τον καθηγητή.

Απάντηση:

“Δε μπορεί να προβλεφθεί! Μπαζίνγκα!”

Τζίζους

Ιουν
24

ότι ξεκινάς μόνος σου, από την αρχή, απόλυτα μόνος σου. Η μοναξιά σε έχει καταφάει, δεν υπάρχει κανείς να ανταλλάξεις μία κουβέντα.Θες πολύ να βρεις έναν άνθρωπο να πεις το οτιδήποτε. Κάνεις την πρώτη απόπειρα να επικοινωνήσεις, από το πρώτο περιβάλλον που ξέρεις. Τη σχολή σου, το σχολείο σου, τη δουλειά σου. Γνωρίζεις έναν άνθρωπο με τον οποίο μοιράζεστε σκέψεις για το αντικείμενο της δουλειάς. Περνάει ο καιρός και η σχέση αυτή δεν εξελίσσεται. Έχεις πλέον έναν άνθρωπο με τον οποίο συζητάς, αλλά οι όροι της γνωριμίας σας έχουν αρχίσει να είναι ανεπαρκείς. Ψάχνεις κάτι παραπάνω, αλλά δεν το βρίσκεις σε αυτόν τον άνθρωπο. Ψάχνεις αλλού. Βγαίνεις με αυτόν, γνωρίζεις κόσμο, πολύ κόσμο. Μιλάς με πολλούς και από την καύλα σου κρατάς με πολλούς από αυτούς επαφή. Για πολύ καιρό βγαίνεις μαζί τους και περνάς καλά. Μετά από ένα εύλογο χρονικό διάστημα συνειδητοποιείς ότι κάτι σου λείπει. ΟΚ, βγήκες από τη μοναξιά σου, μπορείς να μιλάς για την εργασία σου, μπορείς να κάνεις και τις πλάκες σου. Αλλά κάτι λείπει. Ψάχνεις για κάτι πιο ουσιαστικό, να καλύψεις κι αυτήν την τρύπα. Από όλους αυτούς που έχεις γνωρίσει από την χρονική στιγμή μηδέν αρκετοί είναι αυτοί που ξέρουν να σου πούνε κάτι παραπάνω από πολλά αστεία. Επικεντώνεσαι σε αυτούς. Το ένα φέρνει το άλλο και τελικά είσαι με μετρημένους ανθρώπους γύρω σου οι οποίοι νιώθεις πως σε γεμίζουν, σε καλύπτουν. Δένεσαι. Τα πράγματα δεν είναι όμως πάντα στο χέρι σου. Συμβαίνει η ζωή και τελικά είσαι με ένα μικρό ποσοστό ανθρώπων γύρω σου. Ξυπνάς και βρίσκεσαι πάλι στην αρχή. Είσαι μόνος σου, από εκεί που ξεκίνησες. Που έχασες την μπάλα; Ή μήπως δεν την έχασες; Μήπως η μοναξιά είναι επιλογή σου;;;

Μάι
21

Τον τελευταίο καιρό δεν θέλω να κάνω αυτά που θέλω να κάνω. Ανωριμάζω.

PS: If you are dyslexic, please press six nine six nine six nine…

Μάι
02

Μετά από άπειρες εκκλήσεις φανατικών οπαδών αποφάσισα να ξαναγράψω. BAZINGA! Απλώς πρέπει να διαβάσω και ετσι παίρνω ακόμα μία μικρή αναβολή. Το θέμα της εργασίας μου είναι η ικανοποίηση ασθενών, αλλά ασθενών που δεν είναι ακόμα ασθενής. Tricky!

Πήγαμε στο χωριό μου και περάσαμε φίνα το προηγούμενο σαβββατοκύριακο! Ψήσαμε, παίξαμε λίγο με το σκύλο, τραγουδήσαμε, είπαμε και μια-δυο αποτυχημένες τρομακτικές ιστορίες.. Έχω καταλάβει ότι όσο μεγαλώνεις τόσο λιγότερες τρομακτικές ιστορίες μπορείς να σκεφτείς. Λυπηρό.

Εχθές πήγα σε μία γιορτή και ήταν εκεί η 12η πρώην μου. Με το αγόρι της. Σαφέστατα την έχω ξεπεράσει, δεν τίθεται τέτοιο θέμα καχύποπτε οπαδέ μου. Μου έκανε εντύπωση που για 3-4 ώρες κανείς δεν μπήκε στη διαδικασία να γνωριστεί ο νυν με τον πρώην. Όλοι μας ξέρανε όλους, αλλά εγώ κι αυτός όχι. Επίσης, κατέληξα στο ότι όταν έχεις πια χωρίσει και βρίσκεσαι μία φορά το χρόνο με τον άλλον λόγω κοινής παρέας, είναι τελείως ηλίθιο και απαξιωτικό να ανοίγεις ψιλή κουβεντούλα. Δηλαδή κυρία μου τί θέλεις να μάθεις; Ναι πήρα πτυχίο, ναι ομόρφυνα, ναι παραμένω έξυπνος και αστείος. Τώρα ας πούμε είμαστε φιλαράκια; Απλώς, συναισθηματικά καθυστερημένε αναγνώστη, το θεωρώ υποκρισία να κάνεις ερωτήσεις για τη ζωή μου όταν μπορείς να μάθεις για ‘μένα από αλλού. Αν θες να μιλήσουμε, καλύτερα να κάτσουμε να λέμε βλακείες και να γελάσουμε λίγο, παρά να μαθαίνουμε ο ένας για τη ζωή του άλλου. Μη με παρεξηγείς, δεν μπερδεύτηκα καθόλου συναισθηματικά με την συνάντηση.  Απλώς και οι δύο ξέρουμε ότι πιάνεις την κουβέντα για να φανείς πολιτισμένος στα μάτια σου. Μα δεν είναι ανάγκη. Τέτοιες κουβέντες με κάνουν να νιώθω πως δεν ήμασταν ποτέ μαζί, και δεν εννοώ πως πρέπει να συμπεριφερόμαστε αναλόγως, αλλά ποιον κοροϊδεύεις;

Ας είναι. Πέρα από αυτά ήταν μία εξαιρετική βραδυά! Μίλησα πολύ, γέλασα πολύ, και τα σουβλάκια με κρεμμύδι δεν έπαιξαν κανένα ρόλο για τα 6 γκομενάκια που μου κουνιόντουσαν χωρίς σταματημό. Και η ζαργάνα δεν χρειάζεται να το μάθει ποτέ. Μπαζίνγκα. :D Μέσα στην εβδομάδα έρχεται η ζαργάνα, και μέσα στην επόμενη έρχεται ο ιταλός συγκάτοικος από το εράσμους. Και στα τελη του μήνα μάλλον ανεβαίνω σαλόνικα για τελευταία φορά! Ο μήνας προβλέπεται υπέροχος!

ΥΓ: Καλό μας μήνα φανς!

ΥΓ2: Στη φωτογραφία είναι η πρώην μου που έλεγα στο ποστ. Μην την βλέπετε έτσι, δεν είχε ωραίο πρόσωπο.

Απρ
22

..κι εκεί που χάζευα στον υπολογιστή, ξαφνικά.. ανακοπή! Σταματάει να αναπνέει, η οθόνη πάγωσε, μέχρι που χάθηκε η λάμψη από την οθόνη. Ο υπολογιστής είχε πεθάνει. Κι εγώ είχα χάσει τα πάντα. Φωτογραφίες, μουσικές, ταινίες και εργασίες. Η αυτοψία έδειξε πως ο σκληρός είχε καεί.

Πριν από λίγες μέρες, μετά από πολλές εβδομάδες αναμονής, ο υπολογιστής είναι ξανά στα χέρια μου, μετά από επιτυχή μεταμόσχευση σκληρού δίσκου. Το χειρότερο είναι πως καταλαβαίνω πως είναι διαφορετικός ο υπολογιστής. Μπορεί να φταίνε τα γουίντοους 7, μπορεί να φταίει το ότι είναι πιο καθαρός. Δεν ξέρω. Το συμπέρασμα είναι πως πρέπει να πάρω εξωτερικό σκληρό γιατί ποτέ δεν ξέρεις.

Από την τελευταία φορά που έγραψα μεσολάβησαν τα γεννέθλιά μου, στα οποία ντύθηκα άφρο μαν, περισσής αρρενωπότητας. Επίσης μεσολάβησε μία πολύ μέτρια εξεταστικη. Μεσολάβησε ένα μικρό ταξιδάκι στη Θεσσαλονικη. Και πολλές, πολλές θεωρίες.

Μία από αυτές την σκεφτόμουν πάνω από ένα μήνα, και τελικά κατάλαβα ότι ταυτίζεται με την διαδικασία της προβολής, έτσι νομίζω είναι ο όρος στην ψυχολογία. Δηλαδή δεν έκανα και κανένα μεγάλο breakthrough όπως ήλπιζα. Κάποιος άλλος το σκέφτηκε πριν από μένα. Ας είναι. Είναι πολλά τα συμπεράσματα που έβγαλα. Κυρίως για τους άλλους μιας κι εγώ είμαι πεπεισμένος ότι δεν προβάλλομαι πουθενά. Αλλά είναι άδικη η σύγκριση των άλλων μαζί μου, πάντα βγαίνουν χαμένοι, οπότε δεν το συνεχίζω. Έτσι, έβγαλα πολλά συμπεράσματα γι’ αυτούς που είναι γύρω μου. Παρόλα αυτά, όπως έλεγε και ο παππούς μου, όταν καταλαβαίνεις περισσότερα, λες λιγότερα και κάνεις υπομονή.

Η τελευταία μου θεωρία, που ακόμα δεν έχω μάθει με ποια πραγματική θεωρία της ψυχολογίας ταυτίζεται, αφορά στην άμυνα. Πολλά πράγματα που λέμε πως είναι άμυνα, δεν είναι άμυνα από τους άλλους αλλά από τον εαυτό μας. Και αντιστρόφως. Ο λογος που αμύνεται κάποιος είναι κατά κύριο λόγο να προστατευτεί από μία απογοήτευση, ή από μία απότομη προσγείωση. Κι όμως, αν παρατηρήσεις τους γύρω σου θα δεις πως πολλά πράγματα τα βάφτισαν άμυνα για να τα έχουν καλά με τη συνείδησή τους. Και το μόνο που μένει να κάνεις είναι να αναρωτηθείς για ποια πράγματα το κάνεις κι εσύ. Αν το κάνεις κι εσύ, φυγόπονε αναγνώστη. Μην βλέπεις εμένα που τα έχω καλά με τον εαυτό μου και δεν έχω καν περιθώρια βελτίωσης, έχω αγγίξει την τελειότητα. Όλοι μας το κάνετε αυτό με τις άμυνες. Και σε αυτή τη θεωρία μπορείς να καταλάβεις πολλά για τους άλλους.

Τώρα είναι εύλογο να ρωτήσεις γιατί θέλω να καταλάβω τους άλλους. Πρώτον γιατί είναι πολύ ενδιαφέρον, δεύτερον γιατί με κάνει να καταλαβαίνω κι εμένα. Όπως και να το κάνεις είμαι ένας τρομερά περίπλοκος άνθρωπος με εξαιρετικά μεγάλο ανθρωπιστικό ενδιαφέρον. Ιτς ε γουίν γουίν σιτσουέισιον.

Το Σαββατοκύριακο θα πάω στο χωριό με την παρέα μου και θα ψήσουμε και θα είναι ωραία.  Ανυπομονώ! Θα παίξει πολύ Μάλαμας βέβαια. Πάντα εκπλήσσομαι όταν ακούγεται Μάλαμας και ταυτόχρονα περνάω καλά. Αλλά αν κάτσω να το σκεφτώ, τις περισσότερες φορές με Μάλαμα καλά έχω περάσει. Θα ειναι και ο Πάκο εκεί ο οποίος θα τρώει όλα τα μπριζολάκια, κι όταν δεν τα καταφέρνει θα παίρνει το βλέμμα της φωτογραφίας. Πως να του πεις όχι;

Φεβ
09

Τι είναι ισχυρότερο;

Να σε δένουν οι ίδιες εμπειρίες με τον άλλον ή να σας ενώνουν τα κοινά σας όνειρα;

Όταν σκέφτεσαι το θάνατο, τί σε τρομάζει περισσότερο;

Το παρελθόν που θα χάσεις; Ή το μέλλον που δε θα ζήσεις;

Φεβ
04

Πρέπει να ήμουν στο γυμνάσιο, θυμάμαι ένα μάθημα αγγλικών στο φροντιστήριο. Ρωτήσαμε τον άγγλο καθηγητή μας “what did you does before you cam here?”, κι αυτός μας είπε ότι ήταν χημικός μηχανικός. Κι εμείς δεν εντυπωσιαστήκαμε μιας και δεν καταλάβαμε τι εννοούσε. Και άρχισε να εξηγεί ότι είναι από τα πιο χρήσιμα επαγγέλματα μιας όλα, ΌΛΑ γύρω μας είναι χημεία. Και όπως πάντα, αντέδρασα ενστικτωδώς. “No, no i tell you” δεν είναι όλα χημεία. Τέτοιο επίπεδο αγγλικών πρέπει να είχα. Και συνέχιζε αυτός να εξηγεί ότι έτσι είναι τα πράγματα. Και με το αθώο, αρρενωπό και, την ίδια στιγμή, ρομαντικό μυαλό μου τον ρώτησα “And what is love? Love is not chemistry.” αλλά με ενημέρωσε ότι ακόμα και η αγάπη και όλα τα συναισθήματα που είχα και δεν είχα υπόψη μου ήταν χημικές αντιδράσεις του εγκεφάλου. Γύρισα devastated στο σπίτι μου, το είπα στον ρεαλιστή πατέρα μου με πολύ broken φωνή λέμε, και έμεινα να το σκέφτομαι. Το θυμήθηκα εχθές ενώ μιλούσα με τον καλαμποκά, και όταν του το είπα μου είπε ότι “ναι αλλά είναι άκυρο να το πάρεις στραβά. Και τα ηλεκτρόνια τρέχουν γύρω γύρω πολύ πολύ γρήγορα στη λάμπα, αλλά σε φωτίζει”.”Ναι αλλά αν νόμιζες για χρόνια ότι κι η λάμπα ήταν ήλιος, δε θα απογοητευόσουνα;”

ΥΓ: Παπακαλιάτης, το ξέρω, δεν πρέπει να μπαίνω σε αυτό το τρυπάκι.

Ιαν
18

Αν γυρίσω και σου πω:

“Είδα το pretty woman εχθές. Είσαι το πουτανάκι μου.”

δεν θα σκεφτείς ότι είμαι πολύ ρομαντικός;

:P

Υστερόγραφο

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.